Երեկ հայտնի է դարձել, որ գերմանական հեղինակավոր «Դոյչե Վելլե» հեռուստաընկերությանը նոյեմբերի 11-ին հարցազրույց է տվել Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը: Հարցազրույցի մանրամասները դեռ հայտնի չեն, հայտնի է միայն, որ Ռոբերտ Քոչարյանը խոսել է Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացի, հայ-թուրքական հարաբերությունների, Հայաստանի ներքին իրողությունների, սահմանադրական հանրաքվեի և այլ խնդիրների մասին:
Թեև Քոչարյանի պատասխանների մասին մանրամասն դեռ հայտնի չէ, սակայն ինքնին հարցազրույցի փաստը արդեն իսկ հետաքրքրական է: Հետաքրքրական է նախ այն տեսանկյունից, որ փաստորեն Հայաստանի երկրորդ նախագահի հանդեպ ուշադրություն է ցուցաբերում արդեն երկրորդ միջազգային հեղինակավոր լրատվամիջոցը:
Հիշեցնենք, որ սեպտեմբերի 4-ին էլ Ռոբերտ Քոչարյանից հարցազրույց էր վերցրել «Ազատություն» ռադիոկայանի բելառուսական ծառայությունը: Այդ հարցազրույցն ամբողջապես դեռ չի հրապարակվել, հայտարարվել էր, որ կհրապարակվի հոկտեմբեր-նոյեմբերին:
Եվ ահա, դեռ այդ հարցազրույցն ամբողջությամբ չհրապարակված՝ հայտնի է դառնում, որ Քոչարյանից հարցազրույց է վերցրել նաև գերմանական «Դոյչե Վելլեն»: Եվ այս հանգամանքը հետաքրքրական է նաև մեկ այլ իրողության ֆոնին: Խոսքն այն մասին է, որ բոլորովին վերջերս Գերմանիայի իշխանությունների հետ խորհրդակցություններ անցկացրեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների եռյակը: Այդ խորհրդակցությունը պայմանավորվեց նրանով, որ Գերմանիան 2016 թվականին ստանձնում է ԵԱՀԿ նախագահությունը: Եվ այս համատեքստում հետաքրքրական է գերմանական հեղինակավոր պարբերականի հետաքրքրությունը Ռոբերտ Քոչարյանի տեսակետների հանդեպ:
Նշանակո՞ւմ է սա արդյոք, որ ԵԱՀԿ-ում Գերմանիայի նախագահության շրջանակում պլանավորվում է ինչ-որ քայլ, որում կարող է կարևոր լինել նաև Ռոբերտ Քոչարանի տեսակետը՝ որպես բանակցությունների, այսպես ասած, «Մադրիդյան սկզբունքների» փուլին քաջածանոթ գործիչ: Իհարկե, կարելի է պատկերացնել հավանական մի շարք սխեմաներ, սակայն բոլոր դեպքերում այս հանգամանքը ինքնին հետաքրքրական է նրանով, որ հետաքրքրություն է ներկայացնում մի գործչի կարծիք, որն, ըստ էության, Հայաստանում չի ներկայացնում որևէ քաղաքական ուժ:
Եվ այս պայմաններում, ինչքան էլ որ Ռոբերտ Քոչարյանը եղել է Հայաստանի երկրորդ նախագահը, որպես քաղաքական տեսակետ՝ նրա կարծիքը բառի բուն և պատկերավոր իմաստով, ըստ էության, ուժ չունի, քանի որ նա չունի քաղաքական կարգավիճակ, չի ներկայացնում որևէ կուսակցություն կամ շարժում: Եվ ՀՀԿ-ն էլ, ըստ էության, վերջին շրջանում մի քանի անգամ հայտարարել է, որ Քոչարյանը թիմ չունի: Մյուս կողմից, սակայն, միգուցե առայժմ՝ հատկապես նկատի առնելով, որ Ռոբերտ Քոչարյանի հավանական թիմ է ենթադրվում նախկին արտգործնախարար Վարդան Օսկանյանի կուսակցության տեսքով, որը նա կարող է բացել 2017 թվականի ընտրություններին ընդառաջ:
Եվ ուրեմն՝ արդյո՞ք այս հեռանկարն է առաջացրել Քոչարյանի հանդեպ միջազգային հետաքրքրություն, թե՞ այդ հետաքրքրությունը պայմանավորված է նրանով, որ չնայած, ըստ էության, կուսակցության բացակայությանը, Ռոբերտ Քոչարյանը միջազգային լրատվամիջոցների կամ կենտրոնների կարծիքով՝ շարունակում է որոշակիորեն տիրապետել իշխանության ներսում որոշ տրամադրությունների: Իսկ միգուցե սա նաև Սերժ Սարգսյանի վրա որոշակի հոգեբանական ճնշման տարբերա՞կ է:
Համենայնդեպս, դժվար է ենթադրել, որ միջազգային մամուլը կարող է հետաքրքրվել երկրորդ նախագահի տեսակետով՝ առանց դրա տակ քաղաքական ենթատեքստ կամ համատեքստ նկատելու: Ինտրիգը, ըստ էության, այն է, թե ինչպիսին է այդ ենթատեքստը կամ համատեքստը՝ Սերժ Սարգսյանի հետ որոշակիորեն համաձայնեցվա՞ծ, թե՞ ի հակառակ կամ հակակշիռ Սերժ Սարգսյանի:
