Երեկ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն 5-րդ անգամ վերընտրվեց Բելառուսի նախագահ։ Նա հետխորհրդային տարածքի ամենաերկարակյաց ղեկավարներից մեկն է։
Լուկաշենկոյի նախագահությունն անցել է բավական հակասական վայրիվերումներով։ Ի տարբերություն իր երկարակյաց գործընկերներ Նազարբաևի և Քարիմովի, որոնք իրենց երկրների կոմունիստական առաջնորդներն էին և իներցիայով դարձան անկախ երկրների նախագահներ, Լուկաշենկոն երկրի ղեկավար ընտրվեց ազատ ընտրությունների արդյունքում։
Լուկաշենկոն իր գործընկեր Պուտինի պես պետանվտանգության փոխգնդապետ էր, և որպես երկրի ապագա նա ընտրեց վերադարձը կոմունիստական մոդելին, ըստ հնարավորի՝ խորհրդային արդյունաբերական ձեռնարկությունների և կոլխոզ-սովխոզների պահպանմամբ ու այլախոհների հանդեպ կոշտ ռեպրեսիաներով։ Այս համակարգի գոյատևման համար Լուկաշենկոն օգտվում է Մոսկվայի խոշոր դոտացիաներից և պատասխանում համապատասխան նվիրվածությամբ. Բելառուսը անդամ է ԱՊՀ-ին, ՀԱՊԿ-ին, ԵՏՄ-ին, Մոսկվայի կողմից ստեղծված ցանկացած նախաձեռնության, անգամ նա Ռուսաստանի հետ ստեղծել է միութենական կոչվող պետությունը, ըստ որի՝ ժամանակի ընթացքում այս երկու երկրները պետք է միավորվեն մեկ պետության մեջ։
Այս ամենի արդյունքում Բելառուսը հայտնվեց միջազգային խոր մեկուսացման մեջ, ԱՄՆ կողմից հռչակվեց «չարիքի առանցքի» երկրներից մեկը, արտաքսվեց ԵԽԽՎ-ից, միջազգային տնտեսական և ֆինանսական պատժամիջոցներ սահմանվեցին ինչպես Բելառուսի, այնպես էլ անձամբ Լւոկաշենկոյի նկատմամբ։
Սակայն Ալեքսանդր Գրիգորևիչը, որպես այս խեղդող օղակից փրկվելու տարբերակ, օգտագործեց Ռուսաստանում ստեղծված իրավիճակը, ԵՏՄ-ն և ուկրաինական պատերազմը։ Նա չհամաձայնեց իր տարածքը Ռուսաստանին տրամադրել Ուկրաինայում երկրորդ ճակատ ստեղծելու համար, հրաժարվեց ռուսներից ՍՍ-300 գնելու պարտադրանքից՝ համարելով, որ դա Մոսկվան ձրի պետք է տրամադրի, մաքսնենգորեն Ռուսատան է ներմուծում արգելված արևմտյան ապրանքները, ԵՏՄ-ում պայմաններ է դնում Պուտինի առաջ, անգամ ազատ արձակեց քաղբանտարկյալներին։
Այս ամենի դիմաց Արևմուտքը համաձայնեց աստիճանաբար Մինսկին հետ ընդունել իր շարքերը։ Նա միջնորդ է Արևմուտք-Ռուսաստան-Ուկրաինա բանակցություններում, որն այժմ կոչվում է Մինսկի գոծընթաց, այսինքն՝ արևմտյան առաջնորդներն արդեն հանդիպում են նրա հետ, իսկ նախագահական ընտրությունների հաջող ավարտից հետո Եվրամիությունը խոստացավ ժամանակավոր հանել պատժամիջոցները։
Լուկաշենկոն դասական տարբերակով ցույց տվեց, թե, ինչպես կարելի է, մեծ եղբորը հարգելով հանդերձ, չընկնել նրա փորած փոսը, ինչպես կարելի է խնդիրը վերածել հնարավորության։
