Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Մարինե Մելքոնյանի վարույթում է Էդգար Պետրոսյանի գործի դատական քննությունը:
Ըստ մեղադրանքի՝ 29-ամյա Էդգար Պետրոսյանը իր կողմից շահագործվող մեքենայով տաքսու ծառայություններ է մատուցել Թուրքիայի քաղաքացի Հալիլ Իչին:
Հերթական անգամ նրան տեղափոխելու ժամանակ գումարի պահանջով Էդգարը վիճաբանության մեջ է մտել Հալիլ Իչի հետ: Վեճի ընթացքում նա դանակ է հանել, բարձրացրել ու սպանության սպառնալիք է տվել ուղևորին:
Վերջինս, իրական ընկալելով այդ սպառնալիքը, տագնապի ու վախի ապրումներ է ունեցել, բայց կարողացել է դանակը խլել վարորդի ձեռքից, ապա դուրս գալ մեքենայի սրահից ու փախչել:
Էդգար Պետրոսյանը միացրել է մեքենայի լուսարձակները, հետապնդել է փախչող ուղևորին և դիտավորությամբ վրաերթի է ենթարկել նրան՝ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս:
Դեպքը տեղի է ունեցել հանրապետական հիվանդանոցից ոչ հեռու, բայց Էդգարն օգնություն չի ցուցաբերել Հալիլին, միայն մոտեցել, վերցրել է նրա դրամապանակը, որում գումար և քարտեր են եղել, և մեքենայով փախուստի է դիմել:
Էդգարը բացահայտվել է, երբ տուժողի քարտով փորձել է գումար կանխիկացնել: Բանկոմատի մոտ կատարված տեսանակարահանմանը նա ոչինչ հակադրել չի կարողացել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Էդգար Պետրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս հասցնելու և տուժողին սպանության սպառնալիք տալու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին և 137 հոդվածի 1-ին մասերով:
Նախաքննական մարմինը, նկատի առնելով, որ Էդգար Պետրոսյանը ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը, խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, որպես նրա խափանման միջոց է ընտրել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
Այն, որ տուժողը Թուրքիայի քաղաքացի է՝ Հալիլ Ֆերմանի Իչ անուն-ազգանունով, ենթադրություն կարող էր առաջացնել, թե նա ազգությամբ էլ թուրք է:
Տուժող Հալիլը ընդհանուր իրավասության դատարան չէր եկել, նա Հայաստանում չէ, բայց դատարան էին ներկայացել տուժողի ներկայացուցիչը, ինչպես նաև բարեկամը, ով գործով վկայի կարգավիճակ ունի:
Ահա թե ինչ պարզաբանեցին նրանք այս գործով:
Իրականում տուժողը՝ Հալիլ Իչը, հայ է: Նա սասունցի է, մկրտված է հայ առաքելական եկեղեցում, նրա հայկական անունը Սարգիս է:
Սարգիսը Թուրքիայի քաղաքացի է, միաժամանակ Հայաստանում ունի կացության իրավունք:
Ըստ տուժողի ներկայացուցչի ու բարեկամի, ով շատ լավ հայերեն էր խոսում, Սարգիսը հայրենասեր, հայասեր անձնավորություն է, նա իրականցնում է հայանպաստ ծրագրեր, Հայաստանում բիզնես-գործունեություն է վարում:
Իրականում, ըստ պաշտպանական կողմի, տուժող Սարգսի ու ամբաստանյալ Էդգարի միջև պարքուպահանջային հարցեր չեն եղել:
Էդգարը Սարգսին տաքսու ծառայություններ է մատուցել: Նա, ըստ երևույթին, իմացել է, որ Սարգիսը թուրք չէ, հայ է:
Տեղեկանալով, որ Սարգիսը պատրաստվում է Հայաստանից մեկնել, Էդգարը, ըստ բարեկամի, որոշել է նրանից սպառնալիքներով գումար պահանջել: Եվ նա դանակ է հանել, դրել է Սարգսի կոկորդին, գումար է պահանջել:
Սարգիսը համարձակ կերպով կարողացել է խլել դանակը, միաժամանակ նա այդ դանակով Էդգարին չի վնասել, այլ դուրս է փախել մեքենայից, սկսել է վազելով հեռանալ:
Էդգարը, չցանկանալով նրան ձեռքից բաց թողնել, մեքենայի լուսարձակները միացրել, հետապնդել ու վրաերթի է ենթարկել Սարգսին՝ պատճառելով ծանր վնաս:
Մոտենալով իր կողմից վրաերթի ենթարկված մարդուն, Էդգարը նրան օգնություն չի ցուցաբերել, միայն վերցրել է նրա դրամապանակը ու փախել է՝ անօգնական թողնելով տուժողին:
Սարգսի բարեկամը ցավով նշեց, որ դեպքը կատարվել է հանրապետական հիվանդանոցից ոչ հեռու: Սարգսին օգնել է մեկ ուրիշ տաքսիստ՝ տուժողի խնդրանքով նրան հասցնելով բարեկամի տուն՝ Նորքի զանգված…
Ըստ պաշտպանական կողմի՝ տուժողը հիվանդանոցային ծախսեր է կատարել, օգտվում է փաստաբանական ծառայություններից, և նա պատրաստվում է քաղհայցի պահանջ ներկայացնել ամբաստանյալին:
Դատական նիստին չէր ներկայացել կալանքի տակ չգտնվող ամբաստանյալը: Հեռախոսազանգով պարզվեց, որ նա դատական այս նիստի վերաբերյալ ծանուցում չէր ստացել:
Մեղադրող դատախազը նշեց, որ եթե հաջորդ նիստին, պատշաճ ծանուցումից հետո էլ ամբաստանյալը խուսափի դատարան ներկայանալուց, կարող է քննարկվել նրան բերման ենթարկելու, ապա և խափանման միջոցը փոխելու հարցը:
