ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանի խոսնակ Դավիթ Բաբայանը երեկ Armtimes.com–ի հետ զրույցում հայտարարել է, որ սրընթաց պատերազմ Արցախում չի ստացվելու:
– Պարոն Բաբայան, Սերժ Սարգսյանը հայտարարեց, որՂարաբաղը Հայաստանի անբաժան մասն է, ինչին Ադրբեջանիարտգործնախարար Մամեդյարովը ՄԱԿ–ի ամբիոնից կտրուկ արձագանքեց: Արդյոք Սարգսյանի հայտարարությունը նշանակո՞ւմ է, որ առաջինը հենց ՀՀ–ն կճանաչի ԼՂՀ–ն:
– ՀՀ-ն չպետք է առաջինը ճանաչի, աշխարհի պետությունները պետք է ճանաչեն: Ինչ վերաբերում է հայտարարությանը, սա այն է, ինչ մենք ասում ենք՝ գոյություն ունի մեկ ընդհանուր հայրենիք, դա Հայաստանն է, որը բաղկացած է մեր 2 անկախ պետություններից: Սակայն հետաքրքիր է, որ որոշ հայտնի պրովոկատորներ, թե՛ ներսում, թե՛ դրսում, ասում են, որ Արցախը ՀՀ-ի մարզ է, այսպիսով հարված էին հասցնում մեզ՝ հասկանալի պատճառներով: Ադրբեջանը նույնիսկ տերմինաբանորեն ադրբեջանաղարաբաղյան հակամարտությունը ներկայացնում է որպես հայ-ադրբեջանական՝ իմանալով, որ դա շատ վտանգավոր է, որ ժողովուրդները թշնամանան: Իրենց սեփական ժողովրդին դարձրել են մոլագար, ֆաշիզմ են ներշնչում իրենց մատաղ սերնդին: Բացի այդ, նույն Ադրբեջանը եւ Թուրքիան, քանի՜ անգամ են Դեմիրելը, Օզալը, էրդողանը, Էլչիբեյը, Հեյդար Ալիևը ասել, որ մի ազգ են, երկու պետություն: Ինչո՞ւ այդ ժամանակ Մամեդյարովը չէր խոսում, այսինքն, ինչ կարելի է իրենց, չի կարելի մե՞զ:
– Այս ընթացքում սահմանային իրավիճակը համեմատաբարխաղաղ էր Նախիջևանի կողմից, բայց այսօր (երեկ) հայտնի դարձավ, որ այնտեղ էլ է դիվերսիոն փորձ կատարվել: Սա ինչպե՞ս կբացատրեք:
– Նախիջեւանը, լինելով մեր պատմական կարեւորագույն տարածքներից մեկը, վերածվել է մի հենակետի, որտեղից Ադրբեջանին զենք է մատակարարվում: Այնտեղից նաև վարձկաններ էին գալիս Ադրբեջան և պատերազմում Արցախի դեմ: Այսպիսի փաստեր կան: Ակնկալել, որ այդտեղից որեւէ խախտում կամ դիվերսիոն փորձ չի լինելու, ճիշտ չէ: Իհարկե, լինելու է, որովհետև սա ադրբեջանական պետության ընդհանուր տրամաբանության մեջ է մտնում:
– Թուրքիան իրեն համարում է Նախիջեւանի ինքնավարհանրապետության երաշխավորը. չի՞ նշանակում սա, որ հենցԹուրքիան է բացահայտ միջամտում սահմանային այս գործողություններին:
– Իհարկե, միջամտում է և չի թաքցնում: Թուրքիան ունի շատ բացասական դերակատարություն՝ ե՛ւ թուրքական զենք են վաճառում ու նվիրում Ադրբեջանին ե՛ւ թուրք գեներալներն են ամեն օր ադրբեջանցիների հետ կապ հաստատում, այնտեղ աշխատում, ծառայում: Մի մոռացեք, ի վերջո, որ հենց Թուրքիան է ստեղծել Ադրբեջանը և թուրքական զենքի շնորհիվ է ստեղծվել Ադրբեջան կոչված արհեստական պետությունը: Եվ հիմա նրանք շարունակում են իրենց ապակառուցողական քաղաքականությունը նաեւ Նախիջեւանի ուղղությամբ: Բայց այստեղ խնդիրն այն է, որ երբ մենք ասում ենք, որ ռազմական ճանապարհը լուծում չէ, դա հղի է անկանխատեսելի հետեւանքներով, սա նաև վերաբերվում է այսպիսի լարվածությունների: Եթե լինի պատերազմ Արցախի և Ադրբեջանի միջեւ, բնական է, որ այստեղ կամա, թե ակամա միջամտելու են ե՛ւ գերտերությունները ե՛ւ տարածաշրջանային պետությունները՝ նույն Թուրքիան… Հետևաբար, սա կլինի նաեւ հարձակում Հայաստանի դեմ: Նույն Ադրբեջանում ապրում են բազմաթիվ ազգեր՝ թալիշները, լեզգիները, որոնք կարող են ոտքի կանգնել, ինչը եղել է արցախյան առաջին պատերազմում: Թալիշներին օգնելու կգան Իրանից, սա նշանակում է, որ Ռուսաստանն ու Իրանը ուզած, չուզած կմիջամտեն, այնուհետեւ Ամերիկան, որովհետեւ Վրաստանում կարող են լինել լուրջ հայ-ադրբեջանական բախումներ, եւ սա ողջ տարածաշրջանը կներքաշի: Ադրբեջանը երբ պարտվում էր արցախյան պատերազմում, լեզգիները թղթի վրա Լեզգիստան պետություն էին հռչակել, իսկ թաշիլները 20-րդ դարում 2 անգամ են պետականություն հռչակել՝ 1919-ին եւ 1993-ին՝ երբ Արդբեջանը պարտվում էր Արցախում: Սա ավելի մեծ պատերազմ կարող է լինել, քան իսլամական պետության, քան Սիրիայի փլուզումը, Իրաքը, Աֆղանստանը: Որևէ մեկը չի ուզում, որ նման մի թեժ կետ բացվի, որը կարող է բերել 3-րդ համաշխարհային պատերազմի: Կարծում եմ, միջազգային հանրությունը լավ է պատկերացնում սրա հետևանքները:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ սկզբնաղբյուր կայքում
