Մարդու մարմնի ամենաամուր մասը՝ ատամի էմալը, առաջին անգամ առաջացել է ոչ ատամների վրա. նախ էմալն ամրացրել է ոսկորները և ամենից առաջ՝ հին ձկների թեփուկները: Այն մասին, թե այն ինչպես է հասել ողնաշարավորների ատամներին, հաղորդվում է Nature ամսագրում:
410-415 մլն տարի առաջ ապրած Psarolepis romeri գիշատիչ ձկան ոսկորներում էմալ է հայտնաբերվել թեփուկների և գանգի վրա, բայց ոչ ատամների վրա: Ի տարբերություն ձկների մնացորդների մեծ մասի, որոնց դեպքում էմալի մասնիկները կարող էին պատկանել տարբեր տարիքի տարբեր առանձնյակների, Psarolepis romeri-ի բրածոները գիտնականներին են հասել լրիվ պահպանված:
Գիտնականներն ուսումնասիրել են ծնոտոսկրի, գանգի և թեփուկների ներքին կառուցվածքը: Ձկան ատամները բաղկացած են եղել բացառապես դենտինից, իսկ թեփուկներում և գանգում որոշ քանակությամբ էմալ է հայտնաբերվել:
Մինչ այդ հնէաբանները կարծում էին, որ էվոլյուցիայի միլիոնավոր տարիների ընթացքում կոշտ մասերը (ինչպիսին արտաքին թեփուկներն են) աստիճանաբար տեղափոխվել են դեպի բերանի խոռոչ և փոխել են իրենց ձևը՝ վերածվելով ատամների: Սակայն պարզվել է՝ փոխվել են ոչ թե էմալի ձևն ու տեղը, այլ օրգանիզմի կողմից դրա արտադրման բնույթը: Այլ կերպ ասած՝ էմալի արտադրության համար պատասխանատու սպիտակուցներն աստիճանաբար ակտիվացել են մարմնի այլ մասերում:
