Նախագահական ընտրությունների ժամանակ ՀՀ գլխավոր դատախազությունը, պարզվում է, ընդամենը մեկ հաղորդում է ստացել ընտրակաշառք բաժանելու վերաբերյալ և մեկ քրեական գործ է հարուցել այդ առթիվ, այն դեպքում, երբ ընտրությունների ժամանակ խմբագրությունները բազմաթիվ դիմումներ ու բողոքներ էին ստանում Հայաստանի տարբեր քաղաքներից: Արդյոք սա չի՞ խոսում դատախազության հանդեպ հասարակական վստահության պակասի մասին: Երեկ Սահմանադրական դատարանում այս հարցի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցեց նախագահական ընտրությունների ժամանակ ընտրախախտումների դեմ պայքարելու համար դատախազությունում ստեղծված աշխատանքային խմբի ղեկավար, դատախազ Կորյուն Փիլոյանի հետ:
– Պարոն Փիլոյան, Սահմանադրական դատարանում որոշակի տեղեկատվություն և փաստարկներ են ներկայացվում, որոնց դատախազությունը և Ձեր ղեկավարած աշխատանքային խումբը ընտրությունների ժամանակ չի անդրադարձել:
– Չի եղել նման հանգամանք, որին անհրաժեշտ էր անդրադառնալ, և դատախազությունը չի անդրադարձել: Շատ երևույթներ կան մեր հանրապետությունում` առողջապահության ոլորտում, բնապահպանության ոլորտում, եղանակի տեսությունում, բոլորը չեն, որ դատախազության գործառույթների մեջ են մտնում: Բոլոր այն հանգամանքները, որոնք առնչվում են դատախազության գործառույթներին, աշխատանքային խմբի կողմից քննարկվել են, ոչ մի բան դուրս չի մնացել:
– Խոսքը հարուցված քրեական գործերի թվի մասին է, որը բավական քիչ է, չնայած և՛ ընտրակաշառք բաժանելու, և՛ լցոնումների առթիվ ահազանգեր և լրագրողների, և հանրության կողմից եղել են: Արդյոք այստեղ միտում չկա՞, որ դատախազությունը դիտավորյալ գործեր չի հարուցել:
– Չէ՛, չկա միտում: Դուք էլ խեղաթյուրում եք տվյալները: Հանրության կողմից ոչ մի ահազանգ չի եղել: Լրատվական կայքերում եղել են կցկտուր արտահայտություններ, որոնց հիմքում եղել է Րաֆֆի Հովհաննիսյանի նախընտրական շտաբը: Բոլոր հաղորդումներով հարցումներ են արվել Րաֆֆի Հովհաննիսյանի նախընտրական շտաբին` խնդրելով տեղեկատվություն տրամադրել, բոլորին պատասխանել են, որ տեղեկություն չունեն, չգիտեն` ով, չգիտեն` որ հեռախոսահամարից, պարզապես զանգել, ասել են:
– Կոնկրետ մեր լրատվամիջոցը բազմաթիվ ահազանգեր է ստացել և լուսաբանել:
– Ձեր լրատվամիջոցին դատախազությունը դիմե՞լ է, որ տրամադրեք հիմքեր: Չենք ասում` աղբյուրը բացահայտել: Որևէ հիմք տրամադրե՞լ եք:
– Հիմք ասելով` ի՞նչ նկատի ունեք, պարոն Փիլոյան, երբ նկարագրվում է, թե որտեղ ինչ է կատարվում, դա հիմք չի՞: Պետք է հանցագործությունը բացահայտեն, բերեն ձեր ձե՞ռքը տան:
– Ո՛չ, հանցագործությունը իրավասու մարմինները կբացահայտեն: Բերեք մի մարդ, որը նկարագրում է մի դեպք, ասեք` որը:
– Ասել է թե` Ձեր համար որևէ դեպք համոզիչ չի եղել, որ Դուք որևէ ընտրակաշառք բաժանողի այսօր չեք բռնել:
– Բռնել ենք, հարուցել ենք քրեական գործ, նախաքննություն ա կատարվում: Մեկ դեպք ունենք:
– Փաստորեն այդ մեկ հոգի՞ն է Հայաստանում ընտրակաշառք բաժանել:
– Մեկ հոգի է հայտարարություն տվել, որ իրեն ընտրակաշառք են տվել: Այլ անձ հայտարարություն չի տվել:
– Պարոն Փիլոյան, այդ մեկ հաղորդումը չի՞ նշանակում, որ դատախազության հանդեպ վստահություն ընդհանրապես չկա, եթե լրատվամիջոցներին հազարավորներ են դիմում, իսկ դատախազությանը դիմում է ընդամենը մեկ հոգի:
– Չէ՛, չի նշանակում: Ուրիշ բան, որ ասեք` ինչ-որ չափով վստահության պակաս գուցեև գոյություն ունի: Բայց դա այդպես չի նշանակում: Եթե ձեզ հազարավորները վստահել են, դե մի օրինակ տվեք քննենք, ինչի՞ չեք ներկայացնում:
– Մենք բոլոր օրինակները ներկայացրել ենք մեր լրատվական կայքում և թերթում:
– Բացի բամբասանքներից, փողոցի պատի տակի խոսակցություններից` ոչինչ չեք ներկայացրել: Ոչ մի բան: Ես ձեզ հրավիրում եմ, եկեք, բացատրություն տվեք:
– Ասել է թե` մամուլում հրապարակված ողջ տեղեկատվությունը դուք բամբասանք եք համարում, դա՞ է եղել պատճառը, որ չեք հարուցել քրեական գործեր:
– Բոլոր այն տեղեկատվությունը, որի կապակցությամբ մենք դիմում ենք ձեզ և սկզբնաղբյուրին` խնդրելով մեզ տրամադրել հիմքեր և մեզ պատասխանում են` չգիտեմ` ով, չգիտեմ` որ հեռախոսից զանգեց և էդպիսի բան ասեց, ես դա համարում եմ բամբասանք: Իհարկե:
