ԲՀԿ նախկին նախագահ Գագիկ Ծառուկյանի լիբանանյան այցը շատ հետաքրքրական իրադարձություն է, որն ըստ էության լինելով Հայաստանի սահմաններից դուրս՝ իրականում կարծեք թե վկայում է Հայաստանի սահմաններում, այսինքն՝ հայաստանյան ներքին կյանքում տեղի ունեցող հետաքրքրական տրանսֆորմացիաների մասին: Ծառուկյանը, ինչպես հայտնի է, այդ այցի ընթացքում 500 հազար դոլար նվիրաբերեց Կիլիկիո կաթողիկոսարանին, միաժամանակ 100 հազար դոլար էլ՝ լիբանանյան համայնքին:
Հետաքրքրական հանգամանք է և այն, որ Ծառուկյանի այցին ուղեկցում են դաշնակցականները, մասնավորապես՝ ՀՅԴ Բյուրոյի ներկայացուցիչ Հրանտ Մարգարյանը, այսինքն՝ դե ֆակտո կուսակցության ղեկավարը: Դա նկատելի էր Գագիկ Ծառուկյանի այցի մասին պատմող ծավալուն հեռուստառեպորտաժում: Այդ ռեպորտաժում լիբանանյան համայնքի ներկայացուցիչները իրենց շնորհակալությունն են հայտնում Ծառուկյանին բարերարության և այցի համար:
Մի քանի տարի առաջ այս պատկերը լիովին հակառակն էր, և, ըստ էության, հայաստանցիներն էին տարբեր առիթներով նվիրաբերումներ սպասում սփյուռքահայերից և շնորհակալություն հայտնում նրանց հայաստանյան այցերի և այսպես ասած, Հայաստանը պահելու համար: Այսօր, փաստորեն, եթե իրավիճակը գլխիվայր չի շրջվել, ապա ըստ էության կա՛մ դրա ճանապարհին է, կամ էլ կա արդեն լիովին հակառակ պատկերը, և Հայաստանից էլ, այսպես ասած, Սփյուռքն են պահում:
Ընդհանուր առմամբ սա, իհարկե, բնականոն իրողություն պետք է լիներ, քանի որ Հայաստանը Սփյուռքից ոչ միայն պետք է ստանա, այլ նաև պետք է տա Սփյուռքին, ըստ որում՝ ոչ միայն, այսպես ասած, բարոյական աջակցություն: Սակայն խնդիրն այն է, թե արդյոք այս երևույթը Հայաստանում հասունացա՞ծ է պետական մտածողության մակարդակում, թե՞ ինչ-ինչ տրանսֆորմացիաներ են տեղի ունեցել կլանային մտածողության և հարաբերությունների շրջանակում և ըստ այդմ ուղղակի արտացոլվել են Հայաստան-Սփյուռք կապերի վրա:
Այս իմաստով, իհարկե, Ծառուկյան-Դաշնակցություն չազդարարված դաշինքը բավական հետաքրքրական է, որը դրսևորվում է լիբանանյան համայնքի ուղղությամբ, սակայն միաժամանակ նաև հարցեր առաջացնում, թե արդյոք այս համագործակցությունը կունենա՞ նաև, այսպես ասած, ներհայաստանյան շարունակություն կամ դրսևորում, թե՞ այն հենց ներհայաստանյան համագործակցության փաթեթում է, որ նախանշվում է ԲՀԿ-ի նախկին նախագահի և Դաշնակցության միջև: Եվ արդյոք սա որևէ կապ կարո՞ղ է ունենալ Ծառուկյան-Հովիկ Աբրահամյան հարաբերությունների հետ, որոնք կարծեք թե դեռևս չեն կարգավորվում ՀՀԿ գործկոմի փետրվարյան հայտնի նիստից հետո: Իսկ ինչպես հայտնի է, Հովիկ Աբրահամյանի հետ այնքան էլ լավ չեն նաև Դաշնակցության հարաբերությունները, և Աբրահամյանը հստակ պատկերացնում է, որ Սերժ Սարգսյանը ՀՅԴ-ի հետ հարաբերությունները, որոնք գրեթե դարձել են կոալիցիոն, ըստ էության օգտագործում է իշխանության մեջ Հովիկ Աբրահամյանի ազդեցությունը զսպելու համար, և այս ծիրում Գագիկ Ծառուկյանի ներգրավումը կարող է հետաքրքրական շարունակության նախադրյալ հանդիսանալ:
