parliamentmonitoring.am-ը զրույցել է ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր Գագիկ Ջհանգիրյանի հետ:
– Պարոն Ջհանգիրյան, ԱԺ արտահերթ նիստում քննարկվեցին Քրեական և Քրեական դատավարության օրենսգրքերում առաջարկող փոփոխությունները, որոնցով նախատեսվում է խստացնել խոշտանգումների համար նախատեսված պատժամիջոցները: Այս նախաձեռնությունը կարծես թե պաշտպանում էիք:
– Այո, մենք դրան դեմ չէինք: Պատասխանատվության խստացումն անհրաժեշտ է: Պարզապես պետք է համադրել այդ տիպի այլ արարքների, Քրեական օրենսգրքի ընդհանուր պատժային համակարգի հետ և ընդունելի լուծում գտնել: Պատժի որոշումը քրեական իրավունքում քամ քրեական օրենսդրության մեջ ամենավիճելի խնդիրն է:
– Խոշտանգումների համար նախատեսված պատժամիջոցների խստացման անհրաժեշտությունն ինչո՞վ եք բացատրում՝ դեպքե՞րն են ավելացել, թե՞ խնդիրը Հայաստանի ստանձնած պարտավորություններն են:
– Նախ՝ կար միջազգային փաստաթղթերին համապատասխանեցնելու անհրաժեշտություն: Ինչ վերաբերում է նման դեպքերի ավելացմանը, ապա, ըստ էության, այդ գործերով պրակտիկա գոյություն չունի: Կարելի է ասել, որ անգամ վիճակագրություն գոյություն չունի: Տարեկան կտրվածքով մեկ, երկու, երեք նման դեպք է արձանագրվում: Բայց չեմ կարծում, որ նման փաստերն իրականում հազվադեպ են: Խնդիրը դրանք արձանագրելն է, համապատասխան ընթացքն ապահովելը: Ես անգամ կարող եմ ասել, որ գործող օրենսդրությունը խոշտանգումը պատժելու համար բավարար լծակներ ու հնարավորություններ նախատեսում է: Բայց ինչպես այլ ոլորտներում, այս դեպքում էլ մենք կաղում ենք ոչ թե օրենսդրության, այլ օրենքը կիրառելու հարցում: Թեև օրենսդրության կատարելագործումը միշտ էլ լավ բան է, մի քիչ էլ անվտանգ բան է:
– Փաստորեն, ինչպես Դուք եք նշում, խոշտանգման փաստերն արձանագրելու առումով Հայաստանում խնդիր կա: Ձեր կարծիքով՝ այդ դեպքերի մեծ մասն ինչո՞ւ հայտնի չի դառնում:
– Նախ՝ դատավարական առումով դրանք շատ դժվար են ապացուցվում, որովհետև ոչ ոք վկաների ներկայությամբ բռնություն չի գործադրում: Եթե բռնություն են գործադրում, ապա դա անում են «ապահով» պայմաններում: Բայցի այդ, հաճախ նաև նրանք, ում նկատմամբ բռնություն են գործադրում հրաժարվում են ցուցմունքներ տալուց, հայտարարություն անելուց՝ հազար ու մի պատճառաբանությունից ու մտավախություններից ելնելով: Բայց այս դեպքում շատ կարևոր է, որ մեզանում հասարակական կարծիքը չի դատապարտում քննության ընթացքում կիրառվող բռնությունները: Իրավագիտակցության մեջ, հատկապես իրավապահ մարմինների աշխատակիցների շրջանում, դրանք «թույլատրելի արտադրական ռիսկեր» են համարվում : Այդ պատճառով էլ դժվար է բացահայտել:
– Պարոն Ջհանգիրյան, նույն արտահերթի ժամանակ դուք ընդդիմացաք Քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ նախատեսող մեկ այլ նախագծի: Նաև դժգոհեցիք, որ պատգամավորները չեն հասցրել ծանոթանալ նախագծին:
– Այդ դեպքում փոփոխության անհրաժեշտություն կար: Կառավարությունն, ի պատիվ իրեն, հասկացավ խնդիրը և նախագիծը հետ վերցրեց: Պետաիրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովն էլ էր դեմ այդ նախագծին: Առաջարկվում էր համապատասխանեցնել Քրեական օրենսգրքի որոշ դրույթներ Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիային և միջազգային այլ փաստաթղթերին: Ես բավական լուրջ խնդիր, անհամապատասխանություն տեսա այդ նախագծում, դրա համար էլ այդպես արտահայտվեցի: Բացի այդ՝ նախագիծը հենց այդ պահին էին բաժանել, և դեռ չէինք հասցրել ծանոթանալ: Ես վրդովվեցի, որ շարունակվում է այն պրակտիկան, երբ նախագծերը արագ ընդգրկվում են օրակարգ, և մենք չենք հասցնում ծանոթանալ դրանց բովանդակությանը:
– Պարոն Ջհանգիրյան, չե՞ք նկատում, որ իշխանության առաջարկած սահմանադրական փոփոխությունների շուրջ քաղաքական ուժերի համախմբումը ստվարանում է: «Օրինաց երկիր» կուսակցությունը ներկայացրեց իր առաջարկությունները, մինչդեռ ոչ վաղ անցյալում մերժում էր սահմանադրական բարեփոխումների գործընթացը: ՀՅԴ-ն ավելի վաղ էր ներկայացրել իր առաջարկությունները:
– Ես չեմ տեսնում այդ համախմբումը, ավելի շատ անորոշություն եմ տեսնում: ՀՅԴ-ն ի սկզբանե կողմ էր այդ փոփոխություններին, և այդ կուսակցության դիրքորոշման մեջ որևէ փոփոխություն չեմ տեսնում: Հակառակը, ՀՅԴ գործիչների արտահայտություններում տեսնում եմ մտավախություն, որ այնքան էլ վստահ չեն, թե այդ փոփոխությունները կարող են ընթանալ պառլամենտական համակարգի ներդրման ուղղությամբ:
– «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունն էլ այդ փոփոխությունների դեմ նախկին էնտուզիազմով չի պայքարում:
– ԲՀԿ-ն նախկին ԲՀԿ-ն չէ, որ ես հիմա այդ կուսակցության դիրքորոշումը համեմատեմ իր նախկին դիրքորոշման հետ: Ձեր կարծիքով ՝ նո՞ւյնն է:
– Պարզապես ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովն էր հայտարարել , թե այն հանգամանքը, որ մարտի 12-ին 7 կուսակցություններ Բաղրամյան 26-ում հանդիպել են Սերժ Սարգսյանի հետ, արդեն համախմբում է:
– Ես չեմ կարող այդպիսի բան ասել: ՕԵԿ-ը թեև ինչ-որ առաջարկություններ է ներկայացրել, բայց կրկին կիսանախագահական կառավարման մոդելի կողմնակից է: ԲՀԿ-ից էլ նախկին անունն է մնացել:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ սկզբնաղբյուր կայքում
