Հոկտեմբերի 10-ի հանրահավաքից առաջ ռուսական «Նեզավիսիմայա Գազետայում» հրապարակվել է ԲՀԿ առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի հարցազրույցը: Հենց հանրահավաքից առաջ հրապարակվելու հանգամանքը, ռուսական մամուլում հրապարակված լինելու մասով, հարցազրույցն ինքնըստինքյան դարձնում է ուշագրավ, իսկ նրանում պարունակված մեսիջներն ի ցույց են դնում հարցազրույցի գլխավոր նպատակը: Այդ նպատակը վաղուց է ձեակերպված և հանրությանը հասու դարձավ հայտնի ձայնագրությամբ, որը Լևոն Զուրաբյանի և Վարդան Օսկանյանի զրույցի մի դրվագ խորհրդարանական ընտրություններից առաջ դարձրեց հանրային սեփականություն: Խոսքը դրանից հետո, այսպես ասած, «թևավոր» դարձած «ոչ հակառուսական» գծի մասին է, որն էլ, ըստ էության, նախորդեց ոչիշխանական ուժերի միավորմանը:
Այսինքն՝ ի սկզբանե ոչհակառուսական գիծն էր, որն էլ շարունակվեց ոչիշխանական շարժումով: Եվ ահա այս շարժման հանգրվանային հռչակված կամ ներկայացված հոկտեմբերի 10-ի հանրահավաքից առաջ Գագիկ Ծառուկյանն իր հարցազրույցով ըստ էության վերահաստատում է ոչհակառուսական գիծը՝ հայտարարելով, որ իր կուսակցության շուրթերից երբեք չեն լսվի հակառուսական հայտարարություններ, և Հայաստանը Կովկասում հանդիսանում է Ռուսաստանի ռազմավարական գործընկերը:
Ակնհայտ է, որ սրանով Գագիկ Ծառուկյանը հոկտեմբերի 10-ի հանրահավաքից առաջ լոյալություն հայտնելով Ռուսաստանին՝ նախևառաջ հավաստում է, որ ԲՀԿ-ի գլխավորած ոչիշխանական եռյակը որևէ կերպ չի խանգարի Հայաստանի անդամակցությանը Եվրասիական միությանը և ընդհանրապես ռուսական կայսերական նախագծերին ու նախաձեռնություններին, և միևնույն ժամանակ բնականաբար փորձում է հանրահավաքից առաջ ռուսաստանյան աջակցության հայտ ներկայացնել կամ, այսպես ասած, ստանալ նման աջակցության առկայության վերահաստատում:
Այս մեսիջը հավանաբար պայմանավորված է նաև նրանով, որ նույն օրը Սերժ Սարգսյանը գտնվելու է Մինսկում՝ Պուտինի հետ մեկտեղ, և անկասկած փորձելու է Պուտինի հետ խոսել նաև ներքաղաքական թեմաներով և ստանալ նրա աջակցությունը: Եվ այս առումով Գագիկ Ծառուկյանը փորձում է հանդես գալ, այսպես ասած, զուգահեռ քայլով՝ մտավախություն ունենալով, որ Սերժ Սարգսյանը կարող է փորձել նաև ոչիշխանական շարժումը ներկայացնել որպես Եվրասիական միությանը Հայաստանի անդամակցությանը խոչընդոտելու նպատակով ստեղծված շարժում:
ԲՀԿ-ի առաջնորդի մեսիջը կամ հայտը, ըստ էության, որևէ նոր կամ զարմանալի բան չի պարունակում, քանի որ Հայաստանում ներքաղաքական կամ ներիշխանական պայքարի նպատակային առանցքում առաջին հերթին Ռուսաստանի աջակցության համար պայքարն է, և վաղուց է պարզ, որ այդ պայքարի հիմնական մասնակիցների եթե նույնիսկ ոչ արժեհամակարգի և հոգեկերտվածքի մեջ նստվածքի առումով, ապա գոնե քաղաքական ռազմավարական մտածողության տեսանկյունից վաղուց է իշխում այն, որ առանց Ռուսաստանի Հայաստանում իշխանության գալու որևէ փորձ դատապարտված է և անիմաստ: Եվ այս առումով Ռուսաստանի հանդեպ դիրքորոշումների տեսանկյունից էլ Ծառուկյանի հարցազրույցում նորություններ կամ անսպասելի ձևակերպումներ չկան: Հայաստանյան ներքաղաքական կամ ներիշխանական զարգացումներում որևէ քիչ թե շատ նշանակալից իրավիճակներում Ռուսաստանին հասցեագրված և ընդգծված մեսիջները օրինաչափություն են, և եթե անգամ Րաֆֆի Հովհաննիսյանն էր 2013-ի փետրվար-մարտին գնում «Վլադիմիր Վլադիմիրովիչից» հաղթանակ բերելու՝ չնայած այդպես էլ չիմացվեց, թե ինչ բերեց ի վերջո, ապա Ծառուկյանի դեպքում նման մեսիջներից զարմանալ ընդհանրապես պետք չէ: Զարմանալի կլիներ երևի թե հակառակը, եթե մեսիջն ուշանար և՛ հանրահավաքից, և՛ Եվրասիական միությանը Հայաստանի անդամակցության պայմանագրի ստորագրումից առաջ:
