Հայաստանի իշխող կուսակցությունը լուռ է: Ոչ մի ձայն, ոչ մի՝ նույնիսկ ֆեյսբուքյան պատասխան Վիկտոր Խրիստենկոյին, որը Հայաստանը համեմատել է Կալինինգրադի մարզի հետ և դիտարկել որպես Մաքսային միության էքսկլավ:
Հանրապետական կուսակցության տարբեր մակարդակի գործիչները, որ իրենց կյանքի «լավագույն օրերը» անցկացնում են Facebook-ում տարատեսակ հաղթական գրառումներ անելով, կարծես թե ընդհատակ են անցել և Խրիստենկոյի վիրավորական արտահայտությունը չնկատելու են տալիս: Նա վիրավորել է հայ ժողովրդի պետական արժանապատվությունը, իսկ հայ ժողովրդի անունից երդումներ տվող ՀՀԿ-ն հիմա կարծես ոչ Հայաստանի հետ կապ ունի, ոչ հայ ժողովրդի:
Սա, իհարկե, արդեն զարմանալի չէ: ՀՀԿ-ն միայն կարողանում է հակադարձել և հարձակվել սեփական հայրենակիցների վրա, երբ նրանք որևէ կերպ կասկածի տակ են դնում այդ կուսակցության կառավարման արդյունավետությունը: Իսկ Ռուսաստանի` անգամ շարքային քաղաքացուն հակադարձելը հանրապետական կուսպաշտոնյաների ուժերից վեր է՝ դրա համար համարձակություն է պետք, իսկ այդ պաշտոնյաների մեծ մասը նույնիսկ ազգային բանակ գնալու և ծառայելու համարձակություն չի ունեցել, ուր մնաց` Ռուսաստանի պաշտոնյաներին պատասխանելու:
Սակայն լռություն է նաև ընդդիմադիր դաշտում: Այստեղ էլ Խրիստենկոյին կարծես ոչ տեսել են, ոչ լսել, ոչ գիտեն նրա մասին, ոչ գիտեն` էքսկլավն ինչ է, ոչ էլ Կալինինգրադի տեղը գիտեն: Ընդդիմությունն էլ լռում է Facebook-ում և դրանից դուրս: Միգուցե վաղը ինչ-որ նոր ձայնագրություններ մեջտեղ կգան, որտեղ սրճարանում ընդդիմադիր քաղաքական խորհրդակցությունների շրջանակներում ընդդիմադիր գործիչները կխմեն Խրիստենկոյի կենացը և կկամենան, որ նրա նկարագրած էքսկլավային ապագան ինչքան հնարավոր է` շուտ իրականություն դառնա:
Մյուս կողմից, սակայն, Հայաստանում ինչպես իշխանության լռությունն է նման դեպքերում շատ սովորական և սպասելի, արդեն նույն կերպ սպասելի ու սովորական է, այսպես ասած, ընդդիմադիր դաշտի լռությունը: Ու այստեղ խնդիրը ոչ միայն հայտնի ձայնագրության մեջ հնչած մտքերն են, թե ինչպես է քաղաքական ուժերից մեկն իր առաջ գերխնդիր դնում քաղաքացիական հասարակությանը զերծ պահել «հակառուսականությունից», այլ նաև շատ ավելի բաց դիրքորոշումները:
Ի վերջո` հայրենիքի փրկության դիրքերից, Հայաստանի անկախության և զարգացման դիրքերից հանդես եկող այդ ուժերն էին, որ ՀՀԿ-ի հետ միասին խորհրդարանում քվեարկում էին ՀԱՊԿ համաձայնագրին կողմ, որով Հայաստանը զրկվում էր առանց Ռուսաստանի թույլտվության իր տարածքում որևէ այլ երկրի ռազմական ենթակառուցվածք տեղադրելու իրավունքից: Եզակի բացառություններով` ընդդիմադիր ուժերը կողմ էին քվեարկում այդ համաձայնագրին:
Պարզ է, որ նրանք հիմա պետք է ոչ թե խոսեն Խրիստենկոյի դեմ, այլ ինչ-որ տեղ նստած խմեն նրա կենացը: Եվ ի տարբերություն այլ դեպքերի` այս դեպքում նրանք երևի թե կցանկանան, որ այդ ամենը գաղտնալսվի և մի օր հրապարակվի, որ Խրիստենկոյից ու Մոսկվայից թաքուն չմնա, թե ինչպես է նաև ընդդիմությունը նրանց կենացը խմել: Եվ նույնիսկ գուցե թե այս անգամ իրենք իրենց էլ ձայնագրեն` մտածելով, որ իշխանությունները կարող են «չուզողություն» անել:
