Մանկական տարիքում երեխայի կանխարգելիչ պատվաստումները լավագույն միջոցն են համաճարակների դեմ պայքարում: Պատվաստումների արդյունքում երեխայի օրգանիզմը ձեռք է բերում հակազդող հատկություն: Հայաստանում գոյություն ունի պատվաստումների ազգային օրացույց, որի համաձայն՝ ըստ տարիքի կատարվում են համապատասխան պատվաստումները: Ամեն տարի մեր երկրում գրանցվում է 40.000-41.000 երեխայի ծնունդ, որոնց 95 տոկոսը ժամանակին ստանում է համապատասխան պատվաստումները:
Առաջինը ներդրվել է բնական ծաղկի դեմ պատվաստանյութը, որից հետո պատվաստանյութեր են ներդրվել դիֆտերիայի, կապույտ հազի, փայտացման, պոլիոմելիտի, տուբերկուլյոզի, կարմրուկի և այլ վարակիչ հիվանդությունների դեմ:
Պատվաստումների ներդրման արդյունքում ինչպես ամբողջ աշխարհում, Հայաստանում ևս գրանցվեց վարակիչ հիվանդությունների թվի կտրուկ նվազում: Այսպես՝ մինչև 1995թ. Հայաստանում տարեկան գրանցվում էր պոլիոմելիտի 5-6 դեպք, որի արդյունքում նման երեխաները, մեծ մասամբ, դառնում էին հաշմանդամ: Մինչև 1994թ. հանրապետությունում դիֆտերիայի 34 դեպք է գրանցվել՝ մահվան ելքով, իսկ 2000 թվականից ի վեր դիֆտերիայի և նորածնային փայտացման որևէ դեպք այլևս չի գրանցվել:
Վերջին տարիներին ամբողջ աշխարհում ավելի ու ավելի հաճախ են տեղի ունենում կապույտ հազի բռնկումներ: Նման բռնկումները կանխելու համար, օրինակ՝ ԱՄՆ-ում պատվաստումներ են իրականացվում ինչպես երեխաների, այնպես էլ հղի կանանց շրջանում: Նման եղանակով փորձ է արվում մոր միջոցով իմունիտետի անհրաժեշտ պաշարով ապահովել դեռ չծնված երեխային: Հայաստանն այս վարակից նույնպես լիարժեք պաշտպանված չէ:
