Սերժ Սարգսյանի լիբանանյան այցը դեռ չսկսված` բավական հետաքրքիր է ստացվում: Ինչպես հայտնի է, Սարգսյանը նոյեմբերի 26-ին եռօրյա այցով մեկնում է այդ երկիր, որը գտնվում է Մերձավոր Արևելքի թեժ տարածաշրջանում, որտեղ Սիրիայում եղած հակամարտությանը ավելացել էր նաև Գազայի հատվածի խնդիրը:
Սերժ Սարգսյանը Լիբանանում բավական ներկայացուցչական այց է կատարելու՝ հանդիպումների իմաստով, սակայն նրա այցի նախապես հայտնի մի միջոցառում դուրս է եկել օրակարգից: Սարգսյանի մասնակցությամբ Լիբանանի խորհրդարանի նիստում նրա ելույթը չի լինելու: Այն չեղյալ է հայտարարվել: Թե ինչու` մնում է միայն գուշակել, մինչդեռ սա հետաքրքրական հանգամանք է` նկատի ունենալով, որ ելույթը երևի թե կլիներ Սերժ Սարգսյանի որոշակի հետաքրքրական հայտարարությունների հնարավորություն:
Չի բացառվում, որ այն չեղյալ է հայտարարվել հենց այն պատճառով, որ Սերժ Սարգսյանի ասելիքը չի եկել որևէ մեկի քիմքին: Հետաքրքիր է` ում: Չի բացառվում, սակայն, որ Սերժ Սարգսյանն ինքն է հրաժարվել ելույթի հնարավորությունից:
Այս առումով հետաքրքրական է դիտարկել, թե ինչ ճանապարհով է անցել Սարգսյանը մինչև Լիբանան գնալը: Նա մոտ տասը օր առաջ եղավ Ֆրանսիայում և հանդիպում ունեցավ այդ երկրի նախագահ Ֆրանսուա Օլանդի հետ: Օլանդը հայտարարեց, որ Սերժ Սարգսյանի հետ մեսիջներ են հղել Իրանին և հուսով են, որ դրանք տեղ կհասնեն: Այսինքն` Օլանդը ի սկզբանե կասկած հայտնեց դրանց տեղ հասնելու կապակցությամբ:
Իրանին ուղղված մեսիջները, բնականաբար, չէին կարող շրջանցել ողջ տարածաշրջանը, և հավանական է, որ Լիբանանում պետք է հնչեցվեին հենց այդ մեսիջները: Ֆրանսիայի հանդիպումներից հետո Սերժ Սարգսյանը մեկնեց արձակուրդ: Ի դեպ, հենց արձակուրդի ընթացքում պարզ դարձավ, որ նա Լիբանան է այցելելու և ելույթ է ունենալու այնտեղի խորհրդարանում:
Այսինքն` կարծես թե լիբանանյան այցը ծրագրվել է հենց օրերս, այսինքն` Ֆրանսիայում հանդիպումների հիման վրա: Սակայն Ֆրանսիայից հետո Սերժ Սարգսյանը մեկնելով մեկշաբաթյա արձակուրդ` Հայաստան վերադարձավ արդեն Մոսկվայով: Մոսկվայի այցի մասին շատ չծավալվեցին, և այցը անցավ բավականին անաղմուկ:
Սա ինքնին ուշագրավ էր: Եվ մոսկովյան այցից հետո էլ Լիբանանի այցում ծրագրային փոփոխությունը առավել ուշագրավ է դառնում այս ֆոնին: Հավանաբար Մոսկվային դուր չի եկել այն, ինչ պետք է հնչեցներ Սերժ Սարգսյանը` որպես Իրանին Ֆրանսիայից կամ Արևմուտքից բերած մեսիջ, և ռուսները հավանաբար նրան «հորդորել» են ձեռնպահ մնալ այն հնչեցնելուց: Սերժ Սարգսյանին հավանաբար այլ բան չի մնա, քան պարզապես այդ մեսիջը լուռումունջ փոխանցել Իրանին:
Ընդհանուր առմամբ հատկանշական է, որ պաշտոնական Երևանը նախագահական մակարդակով ներկայանում է Մերձավոր Արևելքում, այն էլ` ներկայիս թեժ պահին: Ինչու հիմա և ինչու այդպես ուշացումով, երբ երևի թե հարկավոր էր ավելի վաղ գործուն քայլեր անել և սիրիահայ համայնքին էլ, առնվազն ինֆորմացիայով, գուցե ավելի օգտակար լինել` դժվար է ասել: Սովորաբար նման դեպքերում ասում են` լավ է ուշ, քան երբեք:
Հավանաբար, կարելի էր այժմ էլ ասել այդպես, եթե, իհարկե, Հայաստանն ինքն է իր որոշման լիիրավ տերը, ինչի առիթով, մեղմ ասած, կասկածի տեղիք տվեց հենց խորհրդարանական ելույթի չեղյալ հայտարարումը:
