Հայ ազգային կոնգրեսի խմբակցության անդամ Հրանտ Բագրատյանը հայտարարել է, որ ՀԱԿ-ի ու ԲՀԿ-ի միջև համագործակցության մասին Լևոն Զուրաբյանի հայտարարությունը նրա անձնական կարծիքն է: Հրանտ Բագրատյանն իհարկե մի փոքր սխալվում է, որովհետև այդ անձնական կարծիքից մի քանի օր անց ՀԱԿ-ի առաջնորդի մամուլի խոսնակ Արման Մուսինյանը հայտարարեց, որ ԲՀԿ-ի հետ համագործակցության վերաբերյալ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի տեսակետը Կոնգրեսի դիրքորոշումն է: Եվ ինչն է ուշագրավ. Այս հայտարարությունից հետո ԲՀԿ-ի պատգամավորներ Նաիրա Զոհրաբյանն ու Էլինար Վարդանյանը մասնակցում են Կոնգրեսի ակտիվիստ երիտասարդների դատավարությանը, բնականաբար զորակցության կոնտեքստում: Այսինքն՝ ԲՀԿ-ն պատասխան ժեստն է անում Կոնգրեսին, որը ըստ էության պաշտոնականացրեց ԲՀԿ-ի հետ համագործակցության մասին իր տեսակետները: Այսինքն՝ Հրանտ Բարգատյանի հայտարարությունները, թե Կոնգրեսում իր հարցերին ի պատասխան ասում են, որ ԲՀԿ-ի հետ համագործակցությունն ընդամենը մարտավարության հարց է, և լուրջ բան տակը չկա, իրականում այնքան էլ այդպես չէ, և տակն ինչ որ բան կա, և այդ բանն այնքան լուրջ է, որ կարող է մեծ հարված հասցնել ՀԱԿ-ի̀ առանց այդ էլ խաթարված հեղինակությանը:
Սակայն ՀԱԿ-ի հեղինակության մասին թող մտածեն այդ՝ կուսակցություն դարձած շարժման անդամները, իսկ հասարակության համար իհարկե կարևոր է այն, թե ՀԱԿ-ն ու ԲՀԿ-ն ինչ կարգի համագործակցություն են ծավալում քաղաքական դաշտում, որը կարող է բերել որոշակի նոր իրողությունների: Այսինքն՝ խնդիրն այդ իրողությունների էությունն է: Այն, որ ԲՀԿ-ական պատգամավորները գնում են ՀԱԿ-ական երիտասարդների դատին՝ ողջունելի է: Իհարկե պետք է պաշտպանել և սատարել երիտասարդներին, որոնք, ըստ էության, դառնում են քաղաքական հետապնդումների և ինտրիգների զոհ: Սա մի կողմ, այստեղ երևի թե քննարկելու հարց չկա: Հարցը պարզապես այն է, որ ԲՀԿ-ն ՀԱԿ-ի հետ առևտրի արդյունքում է միայն զորակցում երիտասարդներին, և դեռ հարց է, թե մինչև երբ և ինչքան է զորակցելու: Այսինքն՝ ԲՀԿ-ն ու ՀԱԿ-ը անգամ այս հարցն են դարձրել քաղաքական առևտրի առարկա, ինչը նշանակում է, որ այս դեպքում էլ ՀԱԿ-ի երիտասարդների խնդիրը ընդամենը քաղաքական մանրադրամի է վերածվել ՀԱԿ-ի և ԲՀԿ-ի այսպես ասած քաղաքական դեմքերի հարաբերություններում: Եվ այս փոքր, լոկալ դեպքը ըստ էության առավել լայն խաղադաշտի վրա այս երկու կուսակցությունների ծավալած աղի մանրակերտն է: Այսինքն՝ եթե կոնկրետ գործընթացում մանրադրամի կարգավիճակում են հայտնվում ՀԱԿ-ի երիտասարդ ակտիվիստները, ապա ավելի լայն իմաստով նման իրավիճակում ՀԱԿ-ն ու ԲՀԿ-ն դնում են հասարակությանը: Եվ այստեղ արդեն այդ ամենը «անձնական կարծիքներին» վերագրելը այլևս մի փոքր ժամանակավրեպ և անարդյունավետ դիրքորոշում կամ մարտավարություն է այն անձանց համար, ովքեր իրապես սկզբունքային են իրենց քաղաքական դիրքերում: Առավել ևս, որ այդ գործիչների համար ավելի ու ավելի օրակարգային է դառնում նման տրանսֆորմացիոն առևտրի պայմաններում սեփական դիրքերը պահպանելու խնդիրը:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
