Ռուսաստանի սեփականության վերաբաժանումն անխուսափելի գործընթաց է, քանի որ չեն կարող խոշորագույն ընկերություններն անվերջ անարդյունավետ մնալ, նախազգուշացնում է ներդրող, ռուսաստանաբնակ գործարար, «Սբերբանկ Ռոսիի» նախագահի խորհրդական Ռուբեն Վարդանյանը:
Վարդանյանը «Վեդոմոստիի» հետ զրույցում պատմել է, թե ինչպես է ընտրում ներդրումային նախագծերը, ինչպես են միջազգային ներդրողները գնահատում Ռուսաստանի իրավիճակը, և ինչ հիմնարար փոփոխություններ են արդեն վաղուց հասունացել Ռուսաստանում:
«Կարծում եմ՝ ռուսական բիզնեսին մոտ ապագայում սպասվում է բավական մեծ քանակությամբ սնանկացումներ ու վերակազմավորումներ, քանի որ հնարավոր չէ անվերջ գումար ներարկել կրախի եզրին գտնվող ընկերություններին և աջակցություն տրամադրել յուրայիններին: Վաղ թե ուշ պետք է յուրայինների փրկության այդ մոդելից անցնել բիզնեսի փրկության մոդելին: Այդ հիմնարար փոփոխությունը պետք է վերջապես տեղի ունենա»,- ասել է Ռուբեն Վարդանյանը:
«Սեփականության վերաբաժանումը անխուսափելի գործընթաց է, քանի որ խոշորագույն ընկերությունները չեն կարող անարդյունավետ մնալ անվերջ, այդ թվում՝ Ռուսաստանում»:
Նա նախազգուշացնում է, որ սեփականության վերաբաժանումը անխուսափելի գործընթաց է, քանի որ խոշորագույն ընկերությունները չեն կարող անարդյունավետ մնալ անվերջ, այդ թվում՝ Ռուսաստանում:
«Մենք այնքան երկար ենք վախեցել, որ ամեն ինչ կգնեն «կապիտալիստները»… Լավ, բայց արդեն անցել է 20 տարի: Եկեք լավ ղեկավարենք այն, ինչ ստացել ենք: Ու եթե չեք կարող, ապա պետք է մշակվի այդ բիզնեսի վերաբաժանման մեխանիզմ:
Ռուսաստանի առանցքային խնդիրներից մեկը, ի տարբերություն ԱՄՆ-ի, սնանկացումից չափազանց մեծ վախն է: Իրականում, սնանկացման գործընթացը, եթե ամեն ինչ արվում է քաղաքակիրթ ձևով, պարզապես հարկավոր է բիզնեսը փրկելու համար: Հենց այդպես է կառուցված Chapter 11-ի գործընթացը (ԱՄՆ Սնանկացման մասին օրենսգիրք, գլուխ 11): Կրկնում եմ՝ մենք պետք է առաջին հերթին փրկենք ոչ թե յուրայինին, այլ բիզնեսը: Երկրորդ՝ սովորենք, որ սնանկացումը դեռ պատմության վերջը չէ: Եթե մարդն ամեն ինչ ճիշտ է արել, կատարել է իր պարտավորությունները, նա կարող է փորձել ամեն ինչ նորից սկսել: Վաղ թե ուշ Ռուսաստանում այդպես կլինի»,- համոզված է «Վեդոմոստիի» զրուցակիցը:
Նրա դիտարկմամբ՝ Ռուսաստանն ու ԱՄՆ-ը նման են, սակայն ԱՄՆ-ում, ի տարբերություն Ռուսաստանի, քիչ են գաղափարական սահմանափակումները, հատկապես նրանում՝ ինչը կարող է շահավետ լինել բիզնեսի համար:
Ռուբեն Վարդանյանը ներկայացրել է, որ իր դեպքում բավական լուրջ փոփոխություններ են տեղի ունեցել՝ հեռացել է բանկերի ներդրումային ինդուստրիայի գործառնական ու ռազմավարական ղեկավարումից, թեև շարունակում է համագործակցությունը «Սբերբանկ» խմբի հետ՝ որպես նախագահի խորհրդական ու կառավարման ղեկավար: «Սակայն եթե ավելի խորը նայենք, ես, ինչպեսև նախկինում, փորձում եմ անել նախագծեր՝ կապված տնտեսական ու սոցիալական ոլորտների հետ: Սակայն հիմա շարունակում եմ դրանով զբաղվել այլ մեխանիզմների միջոցով՝ ներդրումների, աշխատանքի, ինձ հետաքրքիր ընկերությունների տնօրենների խորհրդի աշխատանքի, բարեգործական ու կրթական նախագծերի միջոցով: Այնպես որ, մեծ հաշվով, սկզբունքային ոչ մի բան չի փոխվել, բացի նրանից, որ պակասել է գործառնական ծանրաբեռնվածությունը»՚,- պատմել է Վարդանյանը:
Նրա խոսքով՝ ստեղծվել է «Վարդանյան, Բրոյթման և գործընկերներ» ոչ մեծ ընկերությունը, որը խորհրդատվական ծառայություներ է տրամադրում:
«Մենք ունենք նաև անշարժ գույքի հիմնադրամ: Մենք զբաղվելու ենք հաճախորդներին խորհրդատվություն տրամադրելով, նրանց ենք հաղորդելու մեր գիտելիքներն ու advisory փորձը՝ լինելով նախագծերի համաներդրող: Ներգրավելու ենք տարբեր նախագծեր իմ սեփական, ինչպես նաև մեր հաճախորդների ու գործընկերների կապիտալով»,- ասում է ներդրողը:
«Մենք ապրում ենք անցումային շրջանում, երբ շատ գործընթացներ դեռ ավարտված չեն, չնայած փոփոխություններից անցել է ավելի քան 20 տարի: Նախկինի պես բարձր է անվստահությունը հասարակության տարբեր խավերի, բիզնեսի ու ներդրողների միջև: Իմ բարձր մրցունակության գերազանցոււթյունն այն է, որ ես ես ճանաչում եմ շատերին, ու շատերը գիտեն ինձ՝ որպես բանկիրի, և վստահում են ինձ պրոֆեսիոնալ ու մարդկային պլանում: Երևի, նման մոդելում ես ունեմ ավելի շատ ուժեղ կողմեր, քան ինչ-որ մեկը մեր երկրում (Ռուաստան)»,- անկեղծանում է Ռուբեն Վարդանյանը: Նրա խոսքով՝ հիմա ձևավորվում է կառույց, որը միասնական հարթակի է տանում իր բոլոր նախագծերը: Դրանք հնարավոր է բաժանել 3 խմբի. առաջինը կոմերցիոն նախագծերն են, ինչպիսին «Կամազն» է, Big Foot-ը (տնօրինում է Lamoda-ն), Joule Unlimited-ն և այլն, որոնց մեջ Ռ.Վարդանյանը ներգրավված է իր հաճախորդների ու գործընկերների հետ:
«Իմ առավելությունը այդ ուղղությամբ կուտակված փորձն է, պրոֆեսիոնալիզմն ու իմ հաճախորդների վստահությունը»,- ասում է Վարդանյանը:
Երկրորդ խումբը family office-ն է, որը ծառայություններ է մատուցում կայացած ընտանիքների:
«Վեդոմոստիի» լրագրողի՝ բարեգործության վերաբերյալ հարցին Ռուբեն Վարդանյանը պատասխանել է, որ իր նախագծերի 3-րդ փաթեթը կապված է Ռուսաստանում բարեգործական ինդուստրիայի ստեղծման, ԱՊՀ երկրներում կրթական նախաձեռնությունների և Հայաստանի զարգացման հետ: «Մենք կարևոր ենք համարում, որ նախագծերը լինեն ֆինանսապես կայուն, և մենք փորձում ենք կառուցել մոդելներ, որոնց պարագայում դրանք ավելի քիչ կապված կլինեն դոնորներից: Շատերը մտածում են՝ Վարդանյանը վաճառել է ընկերությունը ու զբաղվում է բարեգործությամբ: Դա այդպես չէ… Ես ինձ վրա շատ մեծ պարտավորություններ ու ռիսկեր եմ վերցնում և ամեն ինչ, ինչ նախկինում արել եմ, անում եմ և հիմա, սակայն ավելի կարգավորված կերպով ու նպատակային»,- ասում է նա:
Ռուբեն Վարդանյանն անդրադարձել է նաև «Տրոյկա դիալոգի» հետ համագործակցության ավարտին:
«Համագործակցությունն ավարտում է իր կյանքը: Հունիսին Հայաստանում կլինի գործընկերների հրաժեշտի պարահանդես: Չեմ կասկածում, որ մարդիկ կշարունակեն շփվել: Մենք արդեն հաստատել ենք համատեղ բարեգործական նախագիծ, որը հովանավորելու է ապագա տաղանդավոր ֆինանսիստներին: Սակայն նախկին ձևաչափով, որպես գործող աշխատանքային մեխանիզմ, գործընկերությունը ավարտել է իր գոյությունը 2014թ. հունվարի 1-ին»,- պատմում է Վարդանյանը:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ կարդացե՛ք
