Քաղաքական և միջազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնի փորձագետ Ռուբեն Մեհրաբյանը «Ժողովուրդ»-ի հետ զրույցում կարծիք հայտնեց, որ Ռամիլ Սաֆարովի արտահանձնումը չի հանգեցնի պատերազմի վերսկսման:
– Պարոն Մեհրաբյան, Ռ. Սաֆարովի արտահանձնումից հետո ՀՀ արտաքին գործերի նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հայտարարեց, թե Հունգարիան իրենց տեղյակ չի պահել, որ նման քայլի է դիմելու: Այսինքն` Հունգարիան խաբել է Հայաստանին, Դուք որքանո՞վ եք արժանահավատ համարում ՀՀ ԱԳՆ-ի նման հայտարարությունը:
– Ես դա համարում եմ անպատասխանատու և մանկամիտ հայտարարություն, ի վերջո, միայն ԱԳՆ-ն չէր, այլ ընդհանրապես պետության պատկան մարմինները պետությանը վերաբերող հարցերին պետք է անպայման տեղյակ լինեին: Իսկ եթե տեղյակ չեն, ուրեմն նշանակում է՝ որ իրենք իրենց տեղում չեն: Դա լուրջ հայտարարություն համարել չեմ կարող, և դա դատապարտելի է:
– Ըստ Ձեզ, եթե Հայաստանը միջազգային հեղինակություն ունենար, արդյո՞ք նման որոշում կկայացվեր թե’ Հունգարիայի, թե’ Ադրբեջանի կողմից:
– Դուք ասում եք պայմաններից միայն մեկը: Այո’, նման բան տեղի չէր ունենա, եթե Հայաստանը միջազգային հեղինակություն ունենար, որի հետ կապված, ցավոք սրտի, մենք այսօր ունենք լուրջ խնդիր: Բայց ասում եմ, որ դա միակ պատճառը չէ, որ նման բան տեղի ունեցավ, դա ընդամենն այդ ամենի պատճառներից մեկն է: Դրա հետևում շատ խնդիրներ են առկա, որի պատճառով էլ տեղի ունեցավ այն, ինչը եղավ:
– Այս օրերի ընթացքում անընդմեջ լսեցինք քննադատություններ և դատապարտումներ տարբեր քաղաքական գործիչների կողմից, Աժ-ում արտահերթ նիստ հրավիրվեց, որի ժամանակ պատգամավորները դատապարտեցին Հունգարիայի արարքը: ՀՀԿ առաջնորդ Սերժ Սարգսյանն էլ օրեր շարունակ հայտարարում է, որ «մենք չենք ներելու»: Ի վերջո, այդ հայտարարություններն արդյունք տալո՞ւ են:
– Ես չգիտեմ՝ Սերժ Սարգսյանն ինչ նկատի ունի, չեմ կարող ասել, թե չներել ասվածը ինչ է ենթադրում, որովհետև ես կարծում եմ, որ այստեղ առաջնահերթը պետք է լինի այլ բան: Ի՞նչ է, պետք է գնալ ինչ-որ Ռամիլ Սաֆարովի հետևից` տաքգլուխ հայտարարություններ անելով, ո’չ, պետք է այդ հարցին քաղաքական մոտեցումներ ցուցաբերել: Փաստորեն, այդ քայլով Ադրբեջանը ցույց է տալիս, որ պարզապես բացառում է որևէ ձևով Լեռնային Ղարաբաղի և այնտեղի հայ ազգաբնակչության ներառումը Ադրբեջանի կազմում: Այն, ինչի վրա կառուցված էր ադրբեջանական դիվանագիտությունը` ուզում էին Հայաստանին և դիվանագետներին համոզել` իբր դա հնարավոր է, չեղավ: Այս քայլով իրենք ապացուցեցին, որ դա պրակտիկորեն անիրագործելի է: Իսկ որ ասում են` չենք ների, չենք ների, ի՞նչ պետք է անեն, պետք է գնան, մի հատ էլ Սաֆարովի՞ն կացինով խփեն, թե՞ Ալիևին: Ես դրա մեկնաբանությունը չունեմ:
– Իսկ այս ամենն ինչպե՞ս կանդրադառնա ԼՂՀ հարցի վրա:
– Ուղղակիորեն այս ամենը կապված է ԼՂՀ հարցի հետ, կարելի է ասել`այն դարձել է ԼՂՀ հարցի բաղկացուցիչ մասը: Կարելի է եզրակացնել, թե ինչ մոտեցումներ ունեն կողմերն այդ քայլից հետո: Այս հարցը շատ բնորոշիչ կողմեր ունի` չնայած հայտարարում են, որ դա չի կարող որևէ ազդեցություն ունենալ: Համենայնդեպս, կողմերի դիրքորոշումներն ավելի կխստանան:
– «Սասուն» ջոկատի հրամանատար Սասուն Միքայելյանը մեզ հետ զրույցում նշել էր, որ այս քայլից հետո պատերազմ վերսկսելու հավանականությունը մեծ է: Ըստ Ձեզ`հավանական է, որ Ադրբեջանը պատերազմ սկսի:
– Չեմ կարծում, որ պատերազմ կլինի, որովհետև դա միակ հարցն է, որ միջազգային հանրությունը միակարծիք է, որ նման բանը պարզապես բացառվում է: Այդ ամենի մասին հայտարարեցին թե’ ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղարը, թե’ տարբեր երկրների ղեկավարներ, ընդ որում ավելի կատեգորիկ կերպով: Չեմ կարծում, որ, կոպիտ ասած, Ադրբեջանն իր գլխից ձեռք է քաշել:
