«Վրաստանին խաղաղություն պարտադրելու օպերացիան, որը Ռուսաստանն իրականացրեց 2008թ.-ին Հվ. Օսիայում, «լուրջ դաս» եղավ Հայաստանի և Ադրբեջանի համար, որոնք կոնֆլիկտի մեջ են Լեռնային Ղարաբաղի համար»,- երկու տարի առաջ հայտարարել էր Ռուսաստանի նախագահ Դ. Մեդվեդևը: Ինչպես «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց «Հյուսիս-Հարավ» քաղաքագիտական կենտրոնի գործադիր տնօրեն, ռուսաստանցի քաղաքագետ Ալեքսեյ Վլասովը, ՀՀ ՌԴ նախկին նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի այս խոսքերն արդիական են նաև այսօր:
Նա նշեց, որ այդ խոսքերը պետք է դնել Ղարաբաղյան հակամարտության շրջանակի մեջ և բնութագրել այն հետևյալ կերպ. հակամարտող կողմերին անհրաժեշտ է չթույլատրել արյուն, և հաշվի առնել այն սխալները, որոնք թույլ էին տրվել Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի կողմից, և սա հավասարապես կարելի ուղղել և՛ Բաքվին, և՛ Երևանին: Ըստ փորձագետի՝ կողմերը պետք է ջանան փոխզիջման հասնել և շարունակել երկխոսությունը՝ չհասցնելով հակամարտությունը ծայրահեղության և չվերածելով այն տաք պատերազմի, այսինքն՝ բոլոր վիճահարույց հարցերը լուծել բանակցությունների միջոցով:
«Ես կարծում եմ, որ սա էր Մեդվեդևի այդ հարցազրույցի այս հատվածի իմաստը, և այն այսօր էլ ակտուալ է նաև Ղարաբաղյան հակամարտության խաղաղ կարգավորման գործընթացի համար, և անհրաժեշտ է պահպանել բանակցությունների դինամիկությունը:
Ես, ինչպես այլ փորձագետեր, չէի փորձի կապ տեսնել Ղարաբաղյան հակամարտության և ՀՀ-ի՝ ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրման միջև, որովհետև ղարաբաղյան բանակցությունները փոքր-ինչ այլ հետքերով են գնում, և Բրյուսելի ու Երևանի միջև համաձայնագիրը դեռևս չի կարող ազդել և արմատապես փոխել Եվրոպայի վերաբերմունքը Ղարաբաղյան հակամարտության նկատմամբ:
Համաձայնագրի ստորագրումն ամենևին չի նշանակում, թե Բրյուսելը կսկսի ավելի մեծ ուժով աջակցել Հայաստանին և ավելի քննադատական մոտեցում ցուցաբերել Ադրբեջանի նկատմամբ: Բրյուսելը կշարունակի պահպանել հավասարակշռությունը Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև, իսկ ինչ վերաբերում է Հայաստանի արտաքին քաղաքական զարգացման վեկտորի ընտրությանը, ապա այս միտումը ապագայում ևս շարունակելու դեպքում, անխոս, ԵՄ-ի հարաբերությունները կամրապնդվեն օրենսդրության, բիզնես և ՀՀ-ում ներդրումային քաղաքականության ոլորտներում: Այս ուղղություններով իսկապես հնարավոր է ընդլայնվեն ՀՀ-ի և Եվրոպայի միջև կապերը, բայց այն, որ որոշ հայազգի փորձագետներ պնդում են, թե Ղարաբաղի դիրքերը կամրանան, ես այդպես չեմ կարծում: Եթե նույնիսկ ՀՀ արտաքին քաղաքական վեկտորի ընտրությամբ ՌԴ-ում որևէ մեկը դժգոհ լինի, ամեն դեպքում Ղարաբաղյան հակամարտության վրա դա ուղիղ ազդեցություն չի ունենա»,- ասաց Վլասովը:
