Հայ-ռուսական ռազմական դաշինքը սպառնալիք չէ ՆԱՏՕ-ի համար՝ «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց ՆԱՏՕ-ի Հարավային Կովկասի բաժնի ներկայացուցիչ Շտեֆեն Էլգերսման:
Նման գնահատական էր վերջերս տվել ամերիկյան ամենահեղինակավոր պարբերականներից Washington post-ը՝ նշելով, թե հայ-ռուսական դաշինքը սպառնալիք է, մասնավորապես, ՆԱՏՕ-ի դաշնակից Թուրքիայի համար: Մեկնաբանելով սա՝ Շտեֆեն Էլգերսմանը հայտարարեց, որ հայ-ռուսական հարաբերությունները կամ Հայաստանի մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին խնդրահարույց չէ իրենց համար:
Խոսելով Հայաստան-ՆԱՏՕ հարաբերությունների ընդլայնման հեռանկարների մասին՝ ՆԱՏՕ-ի ներկայացուցիչը շեշտեց, որ գործընկերներն իրենք պիտի ասեն, թե ինչ նկրտումներ ունեն և որքանով են ուզում խորացնել համագործակցությունը. «ՆԱՏՕ-ն չի՛ թելադրելու որևէ գործընկերոջ, թե նա ինչ պիտի անի կամ ինչ պիտի չանի»:
Շտեֆեն Էլգերսմանը Թբիլիսիից եկել էր Երևան՝ մասնակցելու «Հայաստան-ՆԱՏՕ հարաբերություններ. Հեռանկարներն ու մարտահրավերները ՆԱՏՕ-ի Վարշավյան գագաթնաժողովին ընդառաջ» թեմայով սեմինարին:
– Պարոն Էլգերսմա, Հայաստանում շատերը բավական աղճատված պատկերացում ունեն ՆԱՏՕ-ի մասին՝ հավանաբար խորհրդային կամ ռուսական քարոզչության հետևանքով: Կարո՞ղ եք երկու բառով ասել, թե ինչպիսի կազմակերպություն է իրականում ՆԱՏՕ-ն, ի՞նչ առաքելություն է այն իրականացնում, և ինչո՞ւ է ՆԱՏՕ-ի հետ համագործակցությունը օգտակար Հայաստանի համար:
– Երկու բառով, իհարկե, դժվար կլինի ներկայացնել: ՆԱՏՕ-ն կազմակերպություն է, որը միավորում է 28 երկրներ, որոնք աշխատում են միասին հավաքական պաշտպանության երաշխիքի միջոցով իրենց անվտանգությունն ապահովելու համար: Բայց մենք անվտանգության խնդիրների շուրջ աշխատում ենք նաև այլ երկրների հետ, քանի որ մեր կարծիքով՝ եթե մենք ամրապնդենք Հարավային Կովկասի պետությունների անվտանգությունը, դա նաև կամրապնդի ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցների անվտանգությունը:
– Ձեր կարծիքով՝ որքա՞ն կարող է խորանալ Հայաստանի և ՆԱՏՕ-ի համագործակցությունը մոտ ապագայում:
– Մենք ուզում ենք, որ մեր գործընկերներն իրենք նշեն, թե ինչ աստիճանի նկրտումներ ունեն: ՆԱՏՕ-ն չի՛ թելադրելու որևէ գործընկերոջ, թե նա ինչ պիտի անի կամ ինչ պիտի չանի: Հայաստանը որոշել է աջակցել ՆԱՏՕ-ի առաքելությանը Աֆղանստանում և Կոսովոյում: Մենք շատ գոհ ենք դրանից, բայց դա Հայաստանի որոշումն է: Եթե Հայաստանն ուզում է ավելի սերտորեն աշխատել ՆԱՏՕ-ի հետ, Հայաստանի կառավարությունը պիտի հայտնի այդ մասին:
– Իսկ Դուք ստանո՞ւմ եք նմանատիպ ազդակներ Հայաստանի իշխանությունից:
– Այո, մենք աշխատում ենք Անհատական գործընկերության գործողությունների ծրագրի (IPAP) շրջանակներում և աստիճանաբար ընդլայնում ենք համագործակցությունը: Համագործակցությունը, կարելի է ասել, էվոլյուցիոն բնույթ ունի: Այժմ մենք ավելի շատ ենք աշխատում Հայաստանի հետ թափանցիկության և հաշվետվողականության վրա և ավելի շատ ստորաբաժանումների հետ ենք աշխատում փոխգործակցության հարցերի ուղղությամբ: Այսպիսով, համագործակցությունը դանդաղորեն ընդլայնվում է: Այսօր՝ սահմանադրական փոփոխությունների իրականացումից հետո, ևս մի հնարավորություն կա խորհելու, թե ինչպե՞ս կարող ենք լավագույնս աջակցել Հայաստանին:
– Ամերիկյան Washington post պարբերականը հրապարակել էր մի վերլուծություն, որտեղ նշվում էր, թե Հայաստան-Ռուսաստան դաշինքը սպառնալիք է ԱՄՆ-ի դաշնակից, այսինքն՝ ՆԱՏՕ-ի անդամ Թուրքիային: Սա կարո՞ղ է ինչ-որ չափով լինել պաշտոնական ազդակ, թե՞ սա պարզապես սադրանք է Հայաստանի դեմ:
– Մենք գործակցում ենք Հայաստանի հետ որպես գործընկեր և Հայաստանի մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին համարում միանգամայն համատեղելի ՆԱՏՕ-Հայաստան գործընկերության հետ:
– Այսինքն՝ հայ-ռուսական ռազմական դաշինքը սպառնալիք չէ՞ ՆԱՏՕ-ի համար:
– Ոչ, մենք խնդրահարույց չենք համարում այն ամենը, ինչ անում է Հայաստանը ՀԱՊԿ-ի շրջանակներում: Մենք, իհարկե, գիտենք, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունները վատթարացել են, և նաև ՆԱՏՕ-Ռուսաստան հարաբերություններն են շատ բարդ շրջան անցնում, բայց մենք տարանջատում ենք դա Հայաստանի և Ռուսաստանի հարաբերություններից:
