Րաֆֆի Հովհաննիսյանն այսօր գրեթե 95 տոկոսով հայտ է ներկայացրել առաջիկա նախագահական ընտրություններին որպես թեկնածու առաջադրվելու համար: Հովհաննիսյանի թեկնածությունը նախագահական ընտրությունների ընթացքում կապահովի, այսպես ասած, արևմտյան բևեռի ներկայացվածությունը:
Սա չի նշանակում, իհարկե, որ Հովհաննիսյանն առաջադրվում է արևմտյան ծրագրերի կամ պատվերների շրջանակում: Խնդիրն այստեղ այն է, որ նա հանդես է գալիս ակնհայտ արևմտամետ դիրքերից, Հայաստանի ապագան տեսնում է այդ քաղաքակրթական դաշտում: Մեծ է հավանականությունը, որ ի վերջո պաշտոնապես առաջադրվելուց հետո Րաֆֆի Հովհաննիսյանի շուրջ կձևավորվի որոշակիորեն ավելի լայն արևմտամետ բևեռ: Այնտեղ, ամենայն հավանականությամբ, կլինեն «Ազատ դեմոկրատներ»-ը, նաև այլ քաղաքական ուժեր, մասնավորապես` «Հանրապետություն» կուսակցությունը, գուցե նաև այլ ուժեր:
Սա, իհարկե, առայժմ խիստ տեսական բնույթի դատողություն է, բայց որ Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ նախագահական ընտրարշավում հստակ կլինի, այսպես ասած, արևմտյան քաղաքական ուղղվածությունը` անկասկած է: Եվ սա ըստ էության կարող է դառնալ ընդգծված ռուսականության հակակշիռ, որի հավանական կրողները լինելու են Հայ ազգային կոնգրեսն ու ԲՀԿ-ն՝ կամ համատեղ, կամ առանձին-առանձին` դե յուրե, և միասին՝ դե ֆակտո առումով:
Կասկած չկա, որ եվրասիականության ջատագով «Բարգավաճ Հայաստան»-ը իր արբանյակ Կոնգրեսի անուղղակի աջակցությամբ առաջ է մղելու հենց այս գաղափարը, փորձելու է նախագահական ընտրությունները վերածել եվրասիականության քարոզի, իսկ Կոնգրեսն էլ փորձելու է ապահովել այս ամենի թիկունքը:
Այս դասավորության պարագայում Սերժ Սարգսյանը փաստորեն հայտնվում է մեջտեղում և, բնականաբար, փորձելու է հավասարապես ներկայանալ թե՛ որպես Արևմուտքի բարեկամ, թե՛ որպես Ռուսաստանի հավատարիմ դաշնակից:
Իրականությունն, իհարկե, այդ ամենի տակ կունենա փոքր-ինչ այլ բովանդակություն, սակայն առերևույթ դասավորության տեսանկյունից սա, իհարկե, Սերժ Սարգսյանի համար կլինի գրեթե իդեալական դասավորություն՝ գտնվել երկու բևեռների մեջտեղում: Սերժ Սարգսյանը կփորձի ներկայանալ որպես «ոսկե միջին»՝ ներկայանալ թե՛ Վաշինգտոնում, թե՛ Բրյուսելում, թե՛ Մոսկվայում:
Այդ տեսանկյունից Սարգսյանը կարող է շահագրգռված լինել, որ անպայմանորեն առաջադրված լինի ԲՀԿ թեկնածու, որպեսզի աշխատի «ոսկե միջինի» տարբերակը, կամ որպեսզի առնվազն պահպանվի այդ տարբերակն աշխատեցնելու հնարավորությունը: Այսինքն` նախագահական ընտրություններին ընդառաջ` Սերժ Սարգսյանին ոչ թե ԲՀԿ-ի սատարումը, այլ ԲՀԿ-ի թեկնածուն է պետք, եթե անգամ դա լինի Ռոբերտ Քոչարյանը:
