Նախօրեին Հայաստանում Իրանի դեսպան Մեհդի Սոբհանիի հետ հանդիպմանը լրագրողները դեսպանին ուղղել են ամենատարբեր հարցեր՝ արդիական թեմաների վերաբերյալ, բայց մի հարց, կարծես թե, չի հետաքրքրել նրանցից որևէ մեկին: Իրանի համար շարունակո՞ւմ է արդիական մնալ Պարսից ծոց-Սև ծով գաղափարը, որ, մասնավորապես Հայաստանի հետ շփումների օրակարգում բարձրացրել է Թեհրանը դեռևս 2017 թվականին:
Հարցն այն է, որ վերջին շրջանում հայ-իրանական շփումներում այդ թեման գրեթե չի արտաբերվում: Մինչդեռ սա էական հարցադրում է, առավել ևս այն «Խաղաղության խաչմերուկի» տրամաբանության համատեքստում, որ առաջ է քաշում Հայաստանը: Դրա վերաբերյալ բուկլետը ներկայացնելով տարբեր միջազգային միջոցառումներում՝ Երևանը, իհարկե, ներկայացնում է նաև հյուսիս-հարավ ուղղությունը: Բայց այստեղ էականն այն է, որ այդ հարցում կա թերևս առարկայական առաջընթացի կարիք: Հայաստանն ու Իրանը կառուցում են Հյուսիս-հարավ ավտոմայրուղու այսպես ասած հարավային հատվածը՝ Քաջարանից Մեղրի:
Դա լավ է, ողջունելի, գործերն են կարևոր: Բայց կարևոր է, որպեսզի հյուսիս-հարավ տրամաբանությունը շարժվի առաջ նաև քաղաքական օրակարգի իմաստով: Իսկ այդտեղ էական դեր ունի Վրաստանը: Հայաստանն ու Իրանը որքանո՞վ են համադրում ջանք Վրաստանի ուղղությամբ, Վրաստանն այդ օրակարգ ներգրավելու ուղղությամբ: Վերջին հաշվով դրանից է կախված նաև այդ օրակարգի միջազգայնացումը, հակառակ պարագայում կառուցվող ճանապարհը կլինի շուտ հայ-իրանական նոր ճանապարհ:
Օրերս Հայաստանում էր Վրաստանի վարչապետ Կոբախիձեի գլխավորած պատվիրակությունը: Վարչապետների գլխավորությամբ միջկառավարական հանձնաժողովների նիստի վերաբերյալ արված հայտարարություններում թե՛ Կոբախիձեն, թե՛ Նիկոլ Փաշինյանը խոսում էին գործակցության ընդլայնման և խորացման շուրջ պայմանավորվածությունների մասին, այդ թվում՝ ռեգիոնալ նշանակության համատեքստում: Բայց դարձյալ չկա որևէ խոսք Հյուսիս-հարավ լոգիստիկայի մասին: Հայաստանում Իրանի դեսպան Մեհդի Սոբհանին նախօրեին խոսել էր Հայաստանի և Իրանի միջև ռազմավարական համապարփակ գործընկերության փաստաթղթի շուրջ աշխատանքի մասին, ինչը շատ կարևոր է:
Դեսպանն իր ասուլիսում անդրադարձել էր նաև հայ-ամերիկյան ռազմավարական գործընկերության վերաբերյալ փաստաթղթին, ինչպես նաև ռուս-իրանական ռազմավարական պայմանագրին: Դրանք կարևոր անդրադարձեր են, ռեգիոնում իրավիճակ պայմանավորող հանգամանքներ: Բայց Հայաստանը ռազմավարական գործընկերության հռչակագիր է ստորագրել նաև Վրաստանի հետ, և գետնի վրա թերևս շատ կարևոր է, որ հայ-իրանական ռազմավարական գործընկերության պլանավորումը էապես հաշվի առնի և օրգանապես համադրելի լինի հայ-վրացական ռազմավարական գործընկերությանը:
