Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւն ընդունել է Ռումինիայի էներգետիկայի նախարար Իոան Բուրուջային: Քննարկվել է բնական, սեղմած գազի եւ Սեւ ծովով «կանաչ էներգիայի» Ռումինիա արտահանման հարցը: Կողմերն ընդգծել են երկու երկրների միջեւ կայուն համագործակցությունը եւ այն ամրապնդելու փոխադարձ պատրաստակամությունը: Թվում է, արտառոց ոչինչ չկա. Ադրբեջանը էներգակիրներ արտահանող, Ռումինիան՝ սպառող երկիր է, իսկ համագործակցություն հաստատելու, պահպանելու եւ զարգացնելու իրավունք ցանկացած երկիր ունի:
Այնուամենայնիվ, Ռումինիայի էներգետիկայի նախարարի Բաքու այցը չի կարող զուտ առեւտրա-տնտեսական օրակարգ ունենալ: Այլապես նա խնդիրները կքննարկեր ադրբեջանցի գործընկերոջ, Socar նավթա-գազային պետական ընկերության գլխավոր տնօրենի կամ վարչապետի հետ: Միջազգային մամուլում տեղեկություն կա, որ Միացյալ Նահանգները շուրջ երեք միլիարդ դոլարի ծրագիր է իրականացնում՝ նպատակ ունենալով Ռումինիայի տարածքում ՆԱՏՕ-ի նոր ռազմահենակայական ստեղծել, որը «կվերահսկի ամբողջ Արեւելյան Եվրապան եւ Սեւ ծովի ավազանը»:
Այդ կապակցությամբ Anadolu պետական գործակալությունը գրել է, որ ԱՄՆ-ը «հետապնդում է Թուրքիային կաշկանդելու ռազմավարական նպատակ»:
Ուղղակիորեն բխեցնել, որ Ռումինիայի էներգետիկայի նախարարը Բաքու է գործուղվել, որպեսզի «կարգավորի ՆԱՏՕ-ի ապագա ռազմահենակայանի ապահովության հարցը»՝ շատ հիպեթետիկ կլիներ, բայց ի՞նչ հիմքեր կան՝ բացառելու, որ նաեւ այդ թեման չի շոշափվել: Խնդրին հավելյալ նրբություն է հաղորդում նախնական կալանքի մեջ գտնվող՝ ադրբեջանցի հայտնի տնտեսագետ Իբադ Գուբադօղլուի՝ Եորախորհրդարանին անցյալ շաբաթ հղած նամակը:
Վկայակոչելով Լոնդոնի ֆոնդային բորսայում աշխատելու ընթացքում ձեռք բերած տեղեկությունները, նա գրել է, որ «ապացուցված է, որ Ադրբեջանը Եվրոպային ռուսաստանյան գազ է մատակարարում»: Իր կալանավորման բուն պատճառ ադրբեջանցի քաղբանտարկյալը համարում է այդ բացահայտումը, որ, նրա ասելով՝ «հիմնավոր կերպով փաստաթղթավորված է»: Իբադօղլուի այս նամակին հաջորդել է տեղեկատվություն, որ ԱՄՆ Կոնգերսում «Իբադօղլուի անհապաղ ազատ արձակման պահանջով բանաձեւի նախագիծ է նախապատրաստվում»: Այնուհետեւ Բաքվում Միացյալ Նահանգների դեսպանը հանդիպել է կալանավորված լրագրողների դատապաշտպաններին:
Ըստ տեղեկությունների, ToplumTV առցանց հեռուստաընկերության բոլոր արխիվները եւ դեռեւս չհեռարձակված տեսանյութերն առգրավվել են, հատուկ ծառայությունները «մաքրել են,, նաեւ լրատվամիջոցի յութուբյան նյութերը: Կարծիք կա, որ նյութերի մեծ մասը «լրագրողական հետաքննություններ է, որ բացահայտում են կոռուպցիոն գործարքները»: Բացառված չէ, որ լրագրողներին հետաքրքրել է նաեւ Ռուսաստանից գազի ներկրման եւ այն որպես ադրբեջանական «կապույտ վառելիք» Եվրոպա արտահանելու թեման:
Թերեւս այդ հանգամանքով է պայմանավորված, որ Ռուսաստանը բացահայտ հանդուրժողականությամբ է վերաբերվում էներգետիկ ոլորտում Ադրբեջան-Եվրամիության համագործակցությանը: Երբ խոսքը միլիրադավոր դոլարների մասին է, կարելի է առաջնորդվել «ձեռքը ձեռք է լվանում, երկու ձեռքը՝ երես» սկզբունքով: Բայց այս դեպքում, երբ խոսքը ՆԱՏՕ-ի նոր եւ ավելի հզոր ռազմահենակայանի մասին է, Մոսկվան, ըստ տրամաբանության, Իլհամ Ալիեւի «չարաճճիությունների» հանդեպ չպետք է անտարբեր գտնվի: Ըստ տեղեկությունների՝ ԱՄՆ-ը մտադիր է Ռումինիայի տարածքի նոր ռազմահենակայանում «տակտիկական միջուկային զենք տեղաբաշխել»:
Արեւմտյան աղբյուրները կանխատեսում են, որ տեսանելի ապագայում «Մոլդովան կմիավորվի Ռումինիային»: Այդ հեռանկարը հղի է Սեւ ծովի ավազանում պատերազմի սպառնալիքով: Ռուսաստանյան «Նեզավիսիմայա գազետա»-ի խմբագրականը նոր պատերազմի հավանականությունը պայմանավորում է աշնանը Վրաստանում կայանալիք ընտրությունների ելքով: Եթե իշխող «Վրացական երազանքը» չպահպանի իշխանությունը եւ հաղթեն, ինչպես թերթն է ձեւակերպել՝ «արմատական արեւմտամետները» եւ Ռուսաստանից դիստանցավորվելու օրակարգ բերեն, ապա լարվածությունը գրեթե անխուսափելի կդառնա: Իլհամ Ալիեւը նման մտավախություններ ունի՞:
