Ադրբեջանում նախագահի արտահերթ ընտրության մասին Ալիեւի որոշումը հայտնի դարձավ Հայաստանում հնարավոր արտահերթ ընտրության վերաբերյալ խոսակցությունների աշխուժացման ֆոնին, որոնք բխում են քաղաքական իշխանության գործողությունների տրամաբանությունից: Սակայն սա հազիվ թե նշանակի, որ Հայաստանում եւ Ադրբեջանում հնարավոր արտահերթ ընտրությունները ունեն պատճառահետեւանքային կամ որեւէ այլ ուղիղ կապակցվածություն: Նախ, Ադրբեջանի պարագայում կա որոշում եւ նախագահի ընտրության օրի նշանակում, իսկ Հայաստանի պարագայում կան միայն խոսակցություններ, ենթադրություններ, վերլուծություններ եւ մեկնաբանություններ խորհրդարանի արտահերթ ընտրության վերաբերյալ, բայց ոչ մի կոնկրետ քայլ՝ այդպիսի ընտրության գնալու ֆորմալ անհրաժեշտությունների իմաստով:
Իսկ Հայաստանի Սահմանադրությունը՝ համաձայն կառավարման մոդելի տրամաբանության, ենթադրում է խորհրդարանի արտահերթ ընտրության խիստ կոնկրետ ընթացակարգ՝ վարչապետի հրաժարականի, կառավարության ծրագրի մերժման, վարչապետին անվստահություն հայտնելու տեսքով: Կառավարության ծրագրի տարբերակը դուրս է, որովհետեւ այդ տարբերակը ենթադրում է խորհրդարանի ընտրությանը հաջորդող ժամանակահատված: Ինչ վերաբերում է վարչչապետի հրաժարականին կամ անվստահության գործընթացին, ապա այստեղ գոնե առայժմ չկա որեւէ շարժ:
Բայց, իշխանության գործողություններում իհարկե նկատելի են ակնառու քայլեր, որոնք կարող են պայմանավորված լինել հենց արտահերթ ընտրության մտադրությամբ: Իհարկե չի բացառվում, ինչպես նշել եմ այլ առիթներով, որ դա ոչ թե պլանավորած ընթացք է, այլ իշխանության սցենարային մշակում, այն հաշվարկով կամ կանխավարկածով, որ արտաքին միջավայրում ծավալվող իրադարձությունները կարող են առաջ բերել արտահերթ ընտրության անհրաժեշտություն, հետեւաբար իշխանությունը պարզապես անում է քայլեր՝ հարկ եղած դեպքում պատրաստ լինելու համար: Ադրբեջանի պարագայում, արտահերթ ընտրության որոշման հաշվարկային ծանրության կենտրոնը թերեւս ունի «պոստֆակտում» տրամաբանություն, իսկ Հայաստանի պարագայում հնարավոր այդպիսի սցենարի ծավալման հաշվարկային «ծանրությունը» թերեւս առավել «ապակենտրոն» է՝ ժամանակի ու տարածության մեջ:
