Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարությունը հաղորդում է, որ փոփոխվել է Արցախում ռուսական խաղաղապահ առաքելության տեղակայման վայրի արձանագրումը: ՌԴ ՊՆ ամփոփագրերում նշվում է այլեւս ոչ թե Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտի, այլ «Ադրբեջանի հանրապետության Ղարաբաղի տնտեսական շրջան»: Մեծ հաշվով, Ռուսաստանի Պն այդ փոփոխությունից զարմանալ պետք չէ, եթե օրինակ Հայաստանի վարչապետըՎրաստանում տեղի ունեցած համաժողովում ներկայացնելով «Խաղաղության խաչմերուկ»-ի գաղափարը, անում է դա մի քարտեզով, որտեղ Ադրբեջանի տարածքում չկա նախկին ԼՂԻՄ ուրվագիծն անգամ: Ինչպես հայտնի է, Ռուսաստանը իր քայլերը արդարացնում է նրանով, որ Նիկոլ Փաշինյանը 2022-ի հոկտեմբերին գնացել է Պրահա եւ ճանաչել Ադրբեջանի տարածքային ամբողջությունը՝ Արցախը ներառյալ:
Դա անշուշտ փաստ է: Բայց արդյո՞ք հենց այդ փաստով է պայմանավորված Ռուսաստանի քաղաքականությունն ու գործողությունները: Դա արդեն, մեղմ ասած՝ փաստ չէ: 2021 թվականի օգոստոսին ՌԴ արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը ռուսաստանյան բեռնափոխադրող ընկերություններին տալիս էր Լեռնային Ղարաբաղին առնչվող տնտեսական խորհուրդներ: «Այնտեղ այժմ ակտիվ աշխատանք է ընթանում ենթակառուցվածքների, ավտոճանապարհների վերականգնման ուղղությամբ, ուստի խնդրում ենք ուշադիր լինել այդ հեռանկարային տարածքի նկատմամբ, այն, ըստ իս, կունենա ակնհայտ տնտեսական օգուտ», հայտարարում էր ՌԴ արտգործնախարարը:
Միթե՞ Սերգեյ Լավրովը 2021 թվականին այնքան միամիտ էր, որ պատկերացնում էր, թե Ադրբեջանը ճանաչելու է Լեռնային Ղարաբաղի սուբյեկտությունը եւ դրանով հանդերձ բացելու է ռեգիոնը բեռնափոխադրումների եւ այլ տնտեսական հարաբերությունների համար, առանց ստատուս-քվոյի փոփոխության: Ծիծաղելի կլինի մտածել, թե Սերգեյ Լավրովի նման բազմափորձ, հմուտ դիվանագետը, որ 2004 թվականից ղեկավարում է Ռուսաստանի արտգործնախարարությունը, իսկ մինչ այդ էլ երկար տարիներ եղել է ՄԱԿ-ում ՌԴ ներկայացուցիչը, կարող էր ունենալ այդպիսի միամտություն: Ըստ այդմ, բավականին շոշափելի է այն, որ 2022-ի Պրահան «ալիբի» դարձրած Սերգեյ Լավրովը եւ Մոսկվան ընդհանրապես, դեռեւս 2021 թվականից էին «գծում» այն տնտեսական հեռանկարները, որին պատրաստվելու խորհուրդ էին տալիս ռուսաստանյան բեռնափոխադրողներին՝ «Ադրբեջանի հանրապետության Ղարաբաղի տնտեսական շրջանում» գործունեություն ծավալելու համար, ինչի անվտանգությունն էլ գուցե հետայսու կապահովի ռուսական կոնտինգենտը:
