«Այսօր ադրբեջանական զինուժը անօդաչու թռչող սարքերի և ականանետների կիրառմամբ գրոհել է Սոթքի և Նորաբակի ուղղությամբ գտնվող հայկական մարտական դիրքերը, ինչի հետևանքով զոհվել է 3 և վիրավորվել 2 զինծառայող։ Հայաստանի տարածքային ամբողջականության դեմ ոտնձգությունները, որոնք զուգորդվում են ռազմատենչ հռետորաբանությամբ, Ադրբեջանի քաղաքականության շարունակությունն են», նախկին Թվիթերի, այժմ X-ի վերանվանված իր միկրոբլոգում սեպտեմբերի 1-ի երեկոյան գրել էր Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, անդրադառնալով Սոթքում ադրբեջանական սադրանքին:
Հայաստանի վարչապետի գրառումը թերևս առաջ է բերում հարց՝ ե՞վ: Ադրբեջանը շարունակում է իր քաղաքականությունը՝ Հայաստանի տարածքային ամբողջության դեմ ոտնձգությունների քաղաքականությունը, իսկ Հայաստանը՞, շարունակու՞մ է իրենը, օրինակ Ադրբեջանի տարածքային ամբողջության ճանաչման մասին հայտարարությունների մասով, այն էլ Լեռնային Ղարաբաղը ներառյալ: Եթե Նիկոլ Փաշինյանը 2022-ի հոկտեմբերի 6-ի Պրահայի հանդիպումից հետո այդ դիրքորոշումը արտահայտում է Ադրբեջանին առիթ չտալու համար, ապա ստացվում է, որ այդ դիրքորոշումը այնքան էլ չի կաշկանդում Բաքվին: Իհարկե, դեռևս չեն լինում այնպիսի մասշտաբային գրոհներ, ինչպիսին Պրագայից երեք շաբաթ առաջ՝ Ջերմուկի ուղղությամբ էր, ինչն էլ թերևս Փաշինյանին բերեց Պրահայի «օրակարգին», բայց Բաքուն կարծես թե աստիճանաբար վերականգնում է Հայաստանի սահմանների հանդեպ ուժի կիրառման գործիքը, միջադեպերը դառնում են ավելի հաճախակի:
Փաստացի ստացվում է, որ Հայաստանի դիրքորոշումը Ադրբեջանի համար մի կողմից դառնում է Արցախի պաշարման, Լաչինի միջանցքի հանդեպ հավակնությունների դրսևորման հիմքերից մեկը, մյուս կողմից Հայաստանը դրա դիմաց չի էլ ստանում առնվազն Հայաստանի սահմանների անձեռնմխելիություն, և նույնիսկ փաստորեն չի էլ ստանում որևէ ոտնձգության հանդեպ միջազգային այլ որակի արձագանք: Հետևաբար, արդյո՞ք Հայաստանի համար ժամանակը չէ առնվազն խորհել իր քաղաքական հռետորաբանության վերանայման մասին, ներմուծելով տարրեր, որոնք կազդարարեն այսպես ասած Պրահայի «օրակարգի» վերանայման մտադրության մասին, իսկ զուգահեռ իհարկե իշխանական կուլիսներում քննարկել դա գործնականում անելու հնարավորությունները, եթե այդ «օրակարգի» մշակներն ու ջատագովները որևէ կերպ չեն փոխելու Ադրբեջանի հանդեպ իրենց քաղաքականությունը, այդ թվում Արցախի հակամարդկային պաշարման հարցում:
