Ռուսաստանն ուկրաինական պատերազմի և դրա հետևանքով իր դեմ կիրառվող պատժամիջոցների ֆոնին կայացրել է ցորենի և շաքարավազի արտահանման արգելքի մասին որոշում: Միաժամանակ, Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման նախարարությունը հայտնել է, որ անհրաժեշտության դեպքում ԵՏՄ անդամ երկրները կարող են Ռուսաստանից գնել ցորեն, ստանալով դրա համար համապատասխան լիցենզիա: Շաքարավազի արտահանման արգելքը ԵՏՄ երկրների վրա չի տարածվում: Ըստ ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարարության տվյալների՝ այս տարվա սկզբին ԵԱՏՄ անդամ երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, արդեն այս սեզոնի համար գնել են հացահատիկի անհրաժեշտ պաշարները, իսկ Ղազախստանն ու Ղրղզստանը նույնիսկ կրկնակի ավել ծավալներով։ Այդ իսկ պատճառով՝ ԵԱՏՄ տարածքում հացահատիկի դեֆիցիտ չի կարող լինել։ Չնայած դրան, տեղեկությունը Հայաստանում արդեն իսկ դարձել է որոշակի նենգափոխումների առարկա, ընդ որում դատելով տենդենցից, այն ընդամենը առիթ է ուկրաինական պատերազմի և ճգնաժամի ֆոնին Հայաստանում տեղեկատվա-քարոզչական գործիքի միջոցով քաղաքական նպատակներ հետապնդելու համար, օգտագործելով մտահոգությունները, որ հանրային շերտերում ընդհանրապես առաջացել էին Ուկրաինայում պատերազմի հետևանքով: Չէ՞ որ այդ երկիրը ցորենի և շաքարավազի արտադրող և հումքի խոշոր մատակարար երկրներից է: Այդ ամենի ֆոնին էլ Հայաստանում աշխուժացել են խմբեր, որոնք տարբեր «նրբերանգներով» սկսել են այսպես ասած քաղցի քարոզ, ազդարարելով, թե Հայաստանում շուտով նկատվելու է ապրանքային դեֆիցիտ, այդ թվում հացի խնդիր: Իսկ ինչպես հայտնի է, ամեն ինչ սկսում է սպասումներից և ակնհայտ է, որ ինչ-ինչ շրջանակներ Հայաստանում սկսել են խու-ապային սպասումներ ձևավորելը, ինչը կարող է հանգեցնել ճգնաժամի այսպես ասած չեղած տեղից:
Հատկապես, երբ Հայաստանի պարագայում տարբեր առիթներով մենք եղել են այդպիսի լոկալ ճգնաժամերի ականատես, երբ ապրանքասեղաններից անհետռացել են ամբողջական ապրանքատեսակներ: Կասկած չկա, որ հացի պարագայում իրավիճակը կարող է ծավալվել ձնագնդի էլ ավելի մեծ էֆեկտով: Իսկ սա արդեն ոչ միայն լոկ պարենային անվտանգության ու կայունության, սա ազգային անվտանգության հարց է, քաղաքական լուրջ հարց: Որովհետև, դիտարկելով «քաղցի» սպասում ձևավորողների շրջանակը, ակնառու է, որ այդ շարքում կան ուժեր, որոնց համար ճգնաժամային և խուճապային իրավիճակը դիտվում է Հայաստանում ներքաղաքական, խմբային խնդիրներ լուծելու միրջոց: Ըստ այդմ, Հայաստանի կառավարությունը պետք է լրջորեն աշխատի հանրության հետ թե տեղեկատվական դաշտում, և թե իհարկե հետևողական ու արդյունավետ աշխատանք ապահովի պարենային անվտանգության անխափանության համար, թույլ չտալով Հայաստանում խուճապի միջոցով ներքաղաքական անկայունության փորձի որևէ հաջողություն, ինչպես նաև սաբոտաժի որևէ փորձ: Այդ «հաջողության» դեպքում հետևանքը վերաբերելու է ամբողջ տնտեսությանը, լրջագույն ռիսկերով: Այսօր խուճապի տարածումը ըստ էության կարող է հավասարազոր լլինել Հայաստանի հանդեպ դիվերսիայի, ինչը պետք է կանխվի և կանխարգելվի օրենքով հնարավոր և անհրաժեշտ միջոցներով:
