Կովկասյան ռեգիոնում վերջին շաբաթների բավականին աշխույժ ու ինտենսիվ զարգացումների ֆոնին բավականին նկատելի է Իրանի դադարը: Զուտ ֆորմալ առումով այն կարծես թե կարող է պայմանավորված լինել նախագահի ընտրությամբ: Ինչպես հայտնի է, երկրորդ ժամկետը ավարտած Հասան Ռոհանին իր տեղը զիջելու է հունիսին կայացած ընտրությանը հաղթած Ռեիսիին: Իրանի նոր նախագահը պահպանողական թևից է, մինչ այդ զբաղեցնում էր Գերագույն դատարանի նախագահի պաշտոնը: Նա իր նոր պաշտոնը կստանձնի օգոստոսի սկզբին կայանալիք երդմնակալությունից հետո: Մինչ այդ Իրանը կարծես թե «լռության ռեժիմ» է սահմանել կովկասյան ուղղությամբ: Ընդ որում, ոչ միայն Կովկասի:
Թեհրանը նաև հայտարարեց, որ միայն նոր նախագահի պաշտոնամուտից հետո կվերադառնա Վիեննայի միջուկային թեմայով բանակցությանը, որ վարվում է ԱՄՆ ու Եվրամիության հետ: Թեհրանն իհարկե ներկայումս ունի բավականին լուրջ ուշադրության կենտրոն՝ Աֆղանստանի հետ սահման և միջինասիական ուղղություն ընդհանրապես: Այստեղ խնդիրը լոկ Աֆղանստանը չէ, քանի որ կա նաև Տաջիկստանի հարց, որը էթնիկ առումով ռեգիոնում Իրանին ամենամոտ երկիրն է: Բոլոր դեպքերում, հատկանշական է, որ Թեհրանը բավականին լուռ է կովկասյան ուղղությամբ: Այն դեպքում, երբ օրինակ բավականին բուռն քննարկվում է Հայաստանին, այդ թվում Սյունիքին ուղղվելիք Եվրամիության ֆինանսական մեծ փաթեթի հարցը, որն ըստ էության անմիջական նշանակություն է ունենալու նաև Պարսից ծոց, Սև ծով իրանյան նախաձեռնության առումով:
Թեհրանը սակայն ըստ ամենայնի փորձում է հասկանալ, թե այդ գործընթացները որքան լուրջ են քաղաքական հեռանկարի, մասնավորապես Հայաստանի ինքնիշխան մասնակցության իմաստով: Այդ առումով հետաքրքիր է, թե արդյո՞ք Հայաստանի վարչապետի պաշտոնակատար Նիկոլ Փաշինյանը օգոստոսի սկզբին կմեկնի Թեհրան՝ նոր նախագահ Ռեիսիի պաշտոնամուտի արարողության առիթով:
Նիկոլ Փաշինյանը վարչապետի պաշտոնը ստանձնելուց հետո Իրան այց կատարեց 2019 թվականի փետրվարի 27-ին: Ընդ որում, ինչը հետաքրքիր է, նա Իրան այց կատարեց Եվրոպա կատարած այցից հետո: Թեհրանում Փաշինյանին դիմավորեցին բավականին հնչեղ ընդունելությամբ: Միաժամանակ, Հայաստանի հրավերով Իրանի նախագահ Ռոհանին այցելեց Երևան՝ 2019-ի հոկտեմբերին, ԵՏՄ Վեհաժողովի առիթով, այդպիսով առանձնահատուկ նշանակություն տալով երևանյան այդ հավաքին: Ինչպիսի զարգացում և շարունակություն կարող էր ունենալ գործընթացը, եթե կորոնավիրուսի համաճարակը 2020 թվականի թերևս հենց սկզբից չկանգնեցներ աշխարհը:
