Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը չի ներկայացվի «Սիստեմա ռուսական ընկերության տնօրենների խորհրդի նոր կազմի թեկնածու: Այդ մասին պարզ է դառնում ընկերության տարածած տեղեկությունից: 2009 թվականից ի վեր Ռոբերտ Քոչարյանն աշխատում է Սիստեմայի տնօրենների խորհրդում, պարբերաբար ընտրվելով դրա անդամ: Այս անգամ սակայն նրա թեկնածությունը չի ներկայացվի հունիսի 26-ին կայանալիք ընտրությանը և ՀՀ երկրորդ նախագահի փոխարեն առաջադրվում է այդ թեկնածու: Սա հետաքրքիր տեղեկություն է, մասնավորապես Հայաստանում նախընտրական գործընթացի ֆոնին: Երկրորդ նախագահը ի՞նքն է հրաժարվել տնօրենների խորհրդի կազմում առաջադրվելու հնարավորությունից, թե՞ պարզապես նրան չեն առաջադրել անկախ իր կամքից, գուցե նաև հաշվի առնելով այն, որ Ռոբերտ Քոչարյանը մասնակցելու է Հայաստանի խորհրդարանի արտահերթ ընտրությանը, գլխավորելու է նախընտրական ցուցակ՝ մեծ հավանականությամբ, և ըստ այդմ դե ֆակտո փաստորեն լինելու է վարչապետի թեկնածու:
Հնարավոր է, որ այդպիսով առաջացել է ընթացակարգային խնդիր և մի երկրում վարչապետի թեկնածու կամ, թեկուզ դե յուրե պատգամավորի թեկնածու առաջադրվող անձը չի կարող զբաղեցնել այլ երկրում ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահի պաշտոն: Կամ, Սիստեման պարզապես առաջնորդվել է այն կանխավարկածով, որ չի բացառվում Ռոբերտ Քոչարյանի մուտքը խորհրդարան և անգամ կառավարություն, ըստ այդմ կանխավ փորձում են լուծել տնօրենների խորհրդի անդամի նրա մանդատի հարցը, հետո այդ հարցի առաջ չկանգնելու համար:
Չի բացառվում, որ Քոչարյանն ինքն է ընտրական մասնակցության պլանների բերումով, և ընդհանրապես Հայաստանում քաղաքական պլանների բերումով հրաժարվել ռուսական ընկերությունում պաշտոնից: Բոլոր դեպքերում, տեղեկությունն իհարկե շրջադարձային չէ, բայց բավականին հետաքրքիր է Հայաստանում ներքաղաքական իրողությունների որոշակի ինդիկատորի հավակնության տեսանկյունից: Մյուս կողմից, հանգամանքը, որ երկրորդ նախագահը չի առաջադրվում ռուսական խոշոր ընկերության տնօրենների խորհրդի անդամի թեկնածու, կարող է դիտարկվել նաև հակառակ ասպեկտով: Մասնավորապես, Ռուսաստանում նախկին նախագահի այդ կարգավիճակը մշտապես դիտարկվել է Մոսկվայում նրա քաղաքական «ընդունելության» վկայություններից կամ ցուցիչներից մեկը, հետևաբար չառաջադրվելն այս դեպքում կարող է ունենալ հակառակ ընկալում, գոնե որոշակի շրջանակում: Թե հատկապես ինչ համատեքստի մասին է խոսքը, կամ ընդհանրապես կա քաղաքական համատեքստ, թե ոչ, իհարկե միարժեք ասելը բարդ է: Այդուհանդերձ անկասկած է, որ հանրային-քաղաքական ընկալումների մակարդակում այդ համատեքստը լինելու է անկախ բուն հանգամանքից: Առավել ևս այն պարագայում, երբ Ռուսաստանի ռեգիոնալ գերիշխանությունն ընդունող և դրա ապոլոգետ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը ՌԴ դեսպանի հետ հանդիպումից հետո կոշտ քննադատության ենթարկեց ՌԴ շահերի հիմնական արտահայտող դիտվող Ռոբերտ Քոչարյանի հասցեին:
Լուսանկարը՝ panorama.am-ի
