ԳԱԱ արևելագիտության ինստիտուտի տնօրեն, թուրքագետ Ռուբեն Սաֆրաստյանն ասուլիսի ժամանակ կարծիք է հայտնել, որ Արցախյան պատերազմում Թուրքիայի մարտավարական նպատակն իրենց խաղաղապահ ուժերը ռուսական խաղաղապահ ուժերի հետ Արցախի սահմանների ողջ երկայնքով տեղակայելն էր, ինչը ռուսական կողմը թույլ չտվեց:
«Թուրքիայի երկրորդ նպատակը թուրք զինյալների՝ որպես միասնական թուրք-ռուսական մոնիտորինգի կենտրոնի անդամների տեղակայումն էր, կամ նրանց՝ Արցախի տարածք մուտք գործելու հնարավորությունները մոնիտորինգ անելու պատրվակով: Դա էլ կարծես թե չի հաջողվում», – ասել է թուրքագետը, ապա հավելել, որ նրանք, այդուամենայնիվ, հնարավորությունը ստացան ռուսների հետ համատեղ մոնիտորինգային կենտրոնի մաս կազմելու:
Ռուբեն Սաֆրաստյանը Թուրքիայի համար բարենպաստ մի քանի հանգամանք է ընդգծել. դրանք են Ադրբեջանի վրա Թուրքիայի ազդեցության կտրուկ աճը և Ադրբեջանի ինքնուրույնության կորուստը՝ հօգուտ Թուրքիայի:
«Թուրքիան հնարավորություն է ստանում իր ԶՈւ-ն տեղակայել Ադրբեջանում՝ որպես Արդբրեջանի խնդրանքի բավարարում: Ես սպասում եմ, որ մոտ ապագայում Թուրքիան արդեն կօրինականացնի իր «ռազմական բազան» Նախիջևանում և կսկսի նաև բուն Ադրբեջանի տարածքում տարբեր ռազմական կենտրոններ կառուցել: Չեմ բացառում նաև, որ որոշակի հնարավորություն կստեղծի իր համար՝ մոտենալու Կասպից ծովի ափերին»,-ասել է թուրքագետը:
