«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺ նախկին պատգամավոր, գործարար Հակոբ Հակոբյանը։
–Պարոն Հակոբյան, երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը հավակնում է աշնանը համախմբել արտախորհրդարանական ընդդիմությանը, թեժ աշուն է խոստանում և հայտարարում, որ գործող իշխանությունները հեռանալու են արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների ճանապարհով։ Դուք որևէ նախադրյալ տեսնո՞ւմ եք, որը կարող է ստիպել ժողովրդին դուրս գալ փողոց և համախմբվել Քոչարյանի շուրջ։
-Ես կարծում եմ, որ պետք է խոսել ոչ թե գնալուց, նոր իշխանության գալու մասին, այլ պետք է խոսել ծրագրից։ Եթե կա կոնկրետ ծրագիր, որը, որ կբերի տնտեսության զարգացման, ժողովրդավարացման, խոսքի աղքատության, գործարարների հեշտ աշխատանքի, դա ուրիշ բան։ Իսկ պարզապես խոսել ընդդիմության, թեժ աշնան և իշխանության գնալու մասին՝ առանց ծրագրի, ես դա լուրջ չեմ համարում։ Ես ցանկացած առաջարկության նայում եմ ծրագրով։ Եթե կոնկրետ ծրագիր ներկայացվի, և հասարակությունն ընդունի, որ դրանք համոզիչ են, ու կհամախմբվի, կընդունի այդ ծրագիրը, դա ուրիշ խնդիր է։
–Բայց Ձեր կարծիքով՝ Քոչարյանը կարո՞ղ է դառնալ արտախորհրդարանական ընդդիմության համախմբող։ Կամ որքանո՞վ է հավանական Քոչարյանի շուրջ համախմբումն առհասարակ։
-Այսօրվա տրամադրությունները դա ցույց չեն տալիս։ Հասարակության տրամադրությունները հակառակն են ցույց տալիս, որ ժողովուրդը հակված չէ իրեն։ Ժողովրդի մոտ տրամադրվածություն չկա Քոչարյանին տեսնել որպես լիդեր, կամ հեղափոխություն անող։
–Քոչարյանը տիրապետում է հսկայական ֆինանսական ռեսուրսի, և կարելի է ենթադրել, որ մի շարք կուսակցություններ հենց այդ պատճառով կարող են համախմբվել նրա շուրջ։
-Ֆինանսական ռեսուրսները, իհարկե, կարող են ազդեցություն գործել, ազդել մամուլի, հասարակական կազմակերպությունների, որոշ կուսակցությունների վրա, բայց ես չեմ կարծում, որ դրանք այնքան մեծ լինեն, որ որոշիչ դեր ունենան։ ՀՀ օրենքներով վերահսկվում է այդ գումարների ծագումնաբանությունը, աղբյուրները, հայթայթման եղանակները։ Այնպես չէ, որ այդ գումարները կարող են պարզապես հոսել մամուլի, կուսակցությունների կամ հասարակական կազմակերպությունների մոտ։ Օրենքով ցանկացած ծախս կանոնակարգված է, և պետությունը կարող է վերահսկել ու հասկանալ, եթե դա բարի նպատակների համար է, դրանք մաքուր գումարներ են, ուրեմն խնդիր չկա։ Իսկ եթե այդ գումարները քաղաքական դաշտն ապակայունացնելու համար են, որոշակի դիվիդենտներ հավաքելու համար են, ապա կարծում եմ, որ պետությունը դա թույլ տա։
–Պարոն Հակոբյան, բայց Դուք տեսնո՞ւմ եք դժգոհության որևէ առիթ, որը կարող է իշխանությունների դեմ համախմբման պատճառ դառնալ։
-Ցանկացած երկրում էլ մարդկանց մի մասը ձգտում է ավելի լավ ապրելու։ Մի մասն էլ ձգտում է փոփոխությունների։ Մեր երկրում էլ որևէ բան բացառված չէ։ Մարդիկ ցանկանում են ավելի լավ ապրել, ավելի հեշտ ապրել, իսկ մենք անցումային որոշակի շրջանում ենք գտնվում, իսկ այդ շրջանում պրոֆեսիոնալներ են պետք, որոնք կկարողանան զարգացնել տնտեսությունը, աշխատատեղեր ստեղծել և մարդկանց դժգոհությունը ուղղել դեպի հեղափոխություն կատարած մարդկանց կողմը։ Իսկ եթե հեղափոխությունից հետո մարդը աշխատանք չունի, ապրում է նույն վատ սոցիալական պայմաններում, գյուղացին նախկինի պես իր հողի մեջ տանջվելով՝ չնչին եկամուտներ է ստանում, ապա նրա մոտ որոշակի դժգոհություն կարող է առաջանալ։ Դրա համար այնպիսի տնտեսական ծրագրեր պետք է իրականացվեն, որպեսզի յուրաքանչյուր մարդ ինքը զգա, տեսնի փոփոխությունը։ Օրինակ՝ երբ բյուջեն գերակատարվում է, գերակատարված գումարներն ուղղում են ԱԱԾ, ոստիկանություն, ՊԵԿ պարգևավճարների համար, և որևէ անգամ այդ գերավճարները չեն ուղղվել, ասենք, հարկատուին։ Օրինակ՝ ասեն՝ արի քո պարտավորությունների 0.1 տոկոսը նվազեցնենք։ Իսկ ԱՄՆ-ում, օրինակ, երբ բյուջեն գերակատարվում է, հիմնական հարկ վճարողների պարտավորությունները նվազեցվում են։ Չի կարելի սև և սպիտակի բաժանում անել։
–Ձեր խոսքից կարելի՞ է եզրակացնել, որ եթե առաջիկայում լուրջ փոփոխություններ չլինեն, սոցիալական հողի վրա հնարավոր բողոքի ալիք, դժգոհություն բարձրանա։
-Գիտեք, մարդկանց պետք է կրթել, բացատրել, որ մարդիկ հասկանան, թե իրենց վատ ապրելը որտեղից է գալիս և ինչքան ժամանակ է պետք դա հաղթահարելու համար։ Մարդիկ պետք է առաջին հերթին քաղաքակրթվեն, հետո նոր արդարացի պահանջներ ներկայացնեն։ Իսկ քանի քաղաքակրթված չի ժողովուրդը, մեծ ակնկալիքներ, փոփոխություններ սպասել հնարավոր չէ։
–Պարոն Հակոբյան, օրերս Գագիկ Ծառուկյանը Արմավիրում մարդկանց սննդով լցված տոպրակներ էր բաժանում։ Մենք սովոր ենք այդ տեսարանին նախընտրական շրջանում ականատես լինել։ Հիմա, որ ընտրություններ չկան, այդ քայլը ինչո՞վ է բացատրվում։
-Եթե չկան ընտրություններ, չկա մարդկանց ասելու որևէ բան, իհարկե, այդ քայլը զուտ բարեգործություն է, որը Ծառուկյանը միշտ անում է։ Արմավիրի այդ բարեգործությունն էլ հերթականներից մեկն էր։ Թե չէ, բերել դա կապել ինչ-որ բաների հետ, լուրջ չէ։
Ուրիշ բան, եթե ընտրությունների շեմին լիներ, դա ինչ-որ կերպ կկապվեր։ Բայց մարդը հիմա բարի գործ է անում, վատ բան ման գաք էլ, չեք գտնի։
