«Քոչարյանն ունի ուրույն դերակատարություն հայ-ռուսական և Հայաստան-Արցախ հարաբերություններում: Հայ-ռուսական հարաբերություններում Քոչարյանը մաքսիմալ օգտագործվում է ռուսական կողմից, որովհետև հանդես է գալիս իշխանություններին «ալտերնատիվի» տեսանկյունից: Իսկ Ռուսաստանը պետք է այդ գործոնը օգտագործի բնականաբար, որովհետև ցանկացած արտաքին միջամտություն պետք է հիմնավորված լինի, և Քոչարյանը այդպիսի հիմնավորում կարող է տալ ռուսներին՝ հանձինս ներքաղաքական խժդժությունների»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում այսպիսի կարծիք հայտնեց վերլուծաբան Նժդեհ Հովսեփյանը:
Ուստի մեր զրուցակիցը կարծում է, որ հայ-ռուսական հարաբերություններին Քոչարյանի դերակատարությանը պետք է վերաբերվել ռացիոնալի տեսանկյունից. «Մենք չպիտի մտածենք, որ ռուսները Քոչարյանին օգնում են, ուրեմն Հայաստանի պետականությանը դեմ են: Ո՛չ, պարզապես քաղաքական խաղ են խաղում: Իսկ երբ դու հասկանում ես իրենց քաղաքական խաղը, կարող ես մտնել և փոխադարձաբար խաղի կանոններ սահմանես»:
Վերլուծաբանը եզրակացնում է՝ հայ-ռուսական հարաբերությունները կզարգանան այնպես, ինչպես խաղի կանոնները կսահմանեն Հայաստանի և Ռուսաստանի իշխանությունները. «Հայատանը անընդհատ փորձում է գնալ սուվերենության՝ հատկապես հեղափոխությունից հետո, իսկ Ռուսաստանը պետք է անընդհատ փորձի թույլ չտալ այդ սուվերենությունը»:
Իսկ ինչ վերաբերում է Արցախին, ապա Նժդեհ Հովսեփյանը նկատեց. «Ղարաբաղի իշխանությունները միշտ եղել են Հայաստանի իշխանությունների հետ հարմոնիկ հարաբերություններում, Հայաստանի իշխանությունը ստանձնել է Ղարաբաղի իշխանության արտաքին հարաբերությունների պատասխանատվությունը, և հիմա պատասխանատվության պահը գալիս է, երբ Ղարաբաղը արդեն ինքը պետք է սկսի խոսել միջազգային հանրության հետ»:
Նրա խոսքով՝ Հայաստան-Արցախ լարվածությունը բնական է, և մենք չպետք է խորշենք դրանից. «Այդ լարվածությունը կարելի է նաև պրոդուկտիվ իմաստով օգտագործել»:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
