Մշակույթի քաղաքականությունը մեզանում բազմիցս քննադատվում է: Մշակութային հանրությունն ի՞նչ ակնկալիքներ ունի պետական մշակութային քաղաքականության մասով և ի՞նչ փոփոխությունների է պատրաստ. Երգիչ, երգահան Եղիշե Պետրոսյանը, «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում անդրադառնալով այս հարցին, նշեց. «Նախ մշակութային հանրությունը ես կբաժանեի երկու մասի, մի մասը միշտ կպած է պետության արյունատար անոթներին և միշտ ինչ-որ բան է վերցրել աշխատանք կատարելու դիմաց, մյուս մասը՝ գլուխը կախ իր գործն է արել: Ես երկրորդ մասի ներկայացուցիչ եմ, պետությունից ոչինչ չեմ ակնկալել և ստացել, միշտ տվել եմ, նույնիսկ ամենավատ ժամանակներում: Դրա համար ես մոտիկից չգիտեմ, թե մյուս կողմում ինչ է կատարվում, բայց ինչքան իմ շփումները ցույց են տալիս, դեռ ճահճային անդորր է տիրում»:
Ե. Պետրոսյանի կարծիքով՝ առաջնահերթ է հայեցակարգ, տեսլական ունենալը. ինչ ենք ուզում մշակույթից, որն է պետության դերը այդ ոլորտում՝ բացի հուշարձանների պահպանությունից և այլն: «Կարևոր է՝ ինչպես կազմակերպել կրթությունը, որ ունենանք դաստիարակված, կիրթ հասարակություն, որը կունենար մշակութային արժեքներով համեմված խորություն: Կրթությունը, պաշտպանությունը և մշակույթը համարում եմ ռազմավարական կարևորության ինստիտուտներ»-նշեց մեր զրուցակիցը:
«Բողոքներ ունեմ նոր իշխանությունից, բայց կրակ էլ դառնան, հետդարձի ճանապարհ չկա»,- ընդգծեց Եղիշե Պետրոսյանը:
Մանրամասն՝ տեսանյութում:
