«Առաջին լրատվականի» զրուցակիցը Գերմանիայում բնակվող քաղաքագետ Արշակ Մուսախանյանն է։
–Պարոն Մուսախանյան, ավարտվեց ԱԺ արտահերթ ընտրությունների քարոզարշավը։ Ինչպե՞ս կգնահատեք այն։
-Քարոզարշավը կարող ենք գնահատել երկու առումով՝ նորմատիվ և բովանդակային։ Նորմատիվի գնահատականը իհարկե կտան մոնիթորինգ իրականացրած կազմակերպությունները։ Մի բան սակայն ակնհայտ էր, որ Փաշինյանը զգայուն էր ստանդարտների նկատմամբ, և մասնագետներին կողմից առաջին իսկ նկատողությունից հետո վերցրեց արձակուրդ, որպեսզի վարչական ռեսուրսի չարաշահման մասով շահարկումներ չլինեն։ Բացի այդ, միանշանակ առաջընթաց էր ցուցակների առաջին համարների մասնակցությամբ հեռուստաբանավեճը, սա պետք է նշվի։ Ինչ վերաբերում է քարոզչության բովանդակությանը, ապա այն այդքան էլ չմոտեցավ եվրոպական ստանդարտներին։ Հիմնական բանավեճերն ավելի շատ հեղափոխական իրավիճակի շուրջ էին, քան գաղափարների կամ կոնցեպտների։ Բայց դա այս փուլի համար երևի նորմալ է։
-Ինչպիսի՞ Ազգային ժողով կունենանք։ Արդյո՞ք նոր խորհրդարանին կհաջողվի կենսունակ լինել, հաղթահարել բոլոր մարտահրավերները։
-Նոր խորհրդարանը կլինի օրիգինալ։ Մի կողմից, այնտեղ չենք տեսնի նախկին կրիմինալ, հեղինակազրկված, անգրագետ, բայց ընտրական ռեսուրսների տիրապետող անձերին։ Բոլոր ցուցակները հիմնականում ներկայացված են սոլիդ դեմքերով։ Սա որակապես այլ լիցք կտա խորհրդարանին։ Մյուս կողմից սակայն, տպավորություն ունեմ, որ փորձառու պատգամավորների պակաս միգուցե կնկատվի։ Կան հաստիքներ, օրինակ՝ հանձնաժողովների նախագահների ու նրանց տեղակալների հաստիքները, որոնք բազմամյա խորհրդարանական փորձով և մասնագիտական պատրաստությամբ կադրերի կարիք ունեն։
–Ի՞նչ է սպասվում Հայաստանին խորհրդարանական ընտրություններից հետո ներքին և արտաքին ողղություններով։
-Շատ դժվար շրջան։ Նախ, անհրաժեշտ կլինի լուծել հարցերը նախկին ռեժիմի հետ՝ այսպես կոչված անցումային արդարադատության շրջանակներում։ Ակտուալ են Մարտի 1-ի բացահայտման և անօրինական կուտակված կապիտալի վերադարձման խնդիրները։ Բացի այդ, անհրաժեշտ կլինի իրականացնել ինստիտուցիոնալ փոփոխություններ՝ ուղղված քաղաքական համակարգի առողջացմանը։ Այս կոնտեքստում են Ընտրական օրենսգրքի փոփոխության և դատական համակարգի մաքրման հետ կապված հարցերը։ Երրորդ, նոր կառավարությունը պետք է կարողանա արձանագրել տնտեսական աճ։ Հայաստանի բնակիչների մոտ տնտեսությունը զգայուն թեմա է, այդտեղ ձախողումները պետք է բացառվեն։ Բայց հաջողություն գրանցելը հեշտ չի լինի՝ հաշվի առնելով Հայաստանի սահմանափակ ռեսուրսները։ Վերջապես, Ղարաբաղի հարցը շարունակում է ակտիվ մնալ միջազգային մամուլում։ Եթե, այնուամենայնիվ, ինչ-որ մեկնարկած գործընթաց կար, որը կանգ է առել հեղափոխության պատճառով, ապա նոր իշխանությունները անհրաժեշտություն կունենան ամբողջ թափով ներգրավվել բանակցությունների մեջ և, չի բացառվում, որ ինչ-որ պահի նաև հանրության հետ խոսելու անհրաժեշտություն լինի։ Այս բոլորը բարդագույն խնդիրներ են և ոչ մի դեպքում նոր իշխանության համար հեշտ չի լինելու։ Բայց պետք է լավատես լինել և հուսալ, որ նրանք կհաջողեն։
