«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է ԱԺ նախկին պատգամավոր, գործարար Աշոտ Աղաբաբյանը։
-Պարոն Աղաբաբյան, Սերժ Սարգսյանն իր վերջին հարցազրույցում, ըստ էության, չէր բացառել, որ պատրաստվում է առաջադրվել վարչապետի պաշտոնում։ Մինչդեռ 2014 թվականին Սերժ Սարգսյանը խոստացել էր, որ այլևս չի առաջադրվի ո՛չ վարչապետի, ո՛չ նախագահի պաշտոնում։ Դուք, որպես ՀՀԿ-ական, ինչպես եք գնահատում ձեր առաջնորդի այս հակասական գործելաոճին։
-ՀՀԿ-ն քանի դեռ իշխող կուսակցություն է, այդ կուսակցության մեջ խնդիրները լուծվում են խորհրդակցական ձայներով։ Վերջնական որոշումը խորհուրդն է կայացնում։ Իմ կարծիքով՝ Սերժ Սարգսյանի որոշումը մեր կուսակցության հիմնական անդամների առաջարկը պետք է որ լինի։ Իսկ կուսակցության խորհրդի որոշումը կուսակցության ղեկավարը պետք է կատարի։ Այսինքն՝ կուսակցությունը գտնում է, որ ուրիշ մարդ չի կարող լինել վարչապետ։ Գտնում է, որ Սերժ Սարգսյանը պետք է լինի։ Այս որոշումը բնական է։ Եվ Սերժ Սարգսյանը որքան էլ չուզենա առաջադրվել, եթե մեծամասնությունը այդպես է ուզում, այդպես է որոշել, նա ինչ կարող է անել։
-Այսինքն՝ հանուն ՀՀԿ-ական մեծամասնության ցանկության, շահի Սերժ Սարգսյանը պետք է դրժե՞ր իր խոստումը։
-Իհարկե, այո։
-Պարոն Աղաբաբյան, Դուք էլ եք կարծո՞ւմ, որ Սերժ Սարգսյանն անփոխարինելի է։ Իսկապե՞ս ՀՀԿ-ի ներսում վարչապետի այլ թեկնածու չկա։
-Կուսակցության նախագահը միշտ էլ անփոխարինելի է լինում։ Կուսակցության նախագահը թոշակի չի գնում։ Թոշակի գնալուց հետո ով էլ գա կուսակցության նախագահ, պետք է ամենաընտրյալը լինի։ Չի կարող կուսակցության նախագահն իր կյանքի ընթացքում, իր կյանքի փորձով վատը լինի։ Որևէ կուսակցության մեջ այդպիսի բան չկա։ Իմ կարծիքով՝ Սերժ Սարգսյանը դեռ երկար ժամանակ ունիր աշխատելու, մեծ պատասխանատվություն է ստանձնում խորհրդարանական կառավարման պայմաններում վարչապետի պաշտոնը ստանձնելով։ Այդ պոստում, այդ ղեկի վրա, բնականաբար, միայն կուսակցության նախագահը կարող է լինել։ Նա պետք է առաջնորդի բոլորին։
-Բայց ինչով է Սերժ Սարգսյանը անփոխարինելի։ Նրա կառավարման 10 տարվա ընթացքում միայն 35 հազարից ավելի մարդ է արտագաղթել, երկրի տնտեսական զարգացումը հետընթաց է ապրել, աղքատությունն ու գործազրկությունը միայն աճել են։
-Էդ խոսակցությունները մյուս կուսակցություններն են շրջանառության մեջ դրել։ Բայց ինչ վերաբերում է արտագաղթին, ասեմ, որ նույն Ռուսաստանում արտագաղթն ավելի մեծ է, քան մեր մոտ։ Արտագաղթի ստատիստիկան որևէ կերպ կապել երկրի ղեկավարի հետ, չի կարելի։ Ես ձեզ հասարակ մի բան ասեմ, այսօր ո՞ր կուսակցությունը կկարողանա ստանձնել երկրի ղեկավարումը։ Այդպիսի կուսակցություն մեր քաղաքականության մեջ չկա։ Ճանապարհ անցած երկու կուսակցություն կա՝ Դաշնակցությունն ու Հանրապետականը, որոնք էլ կոալիցիա են կազմել և փորձում են երկիրը առաջ տանել։ Ինչ վերաբերում է թերություներին, ապա այդպիսի կուսակցություն չկա, որ թերություններ չունենա։ Մեր կուսակցականների մեջ էլ թերություններ ունեցողներ կան։ Պարզապես մենք շատ ենք, դրա համար էլ մեր թերություններն ավելի ակնառու են։ Իսկ ընդդիմությունն ինչ վիճակում է։ Նրանք երբեք չկարողացան գոնե մի հարցի շուրջ համաձայնության գալ։ Միայն կոշտ-կոպիտ ինտերվյուներով, քննադատություներով են հանդես գալիս։ Դա է իրենց վիճակը։ Մեկը կուսակցությունը փոխել, չգիտեմ՝ ինչ է դարձել, մյուսը ուրիշ տեղ է գնացել, երրորդը տանը նստած է։ Սա է մեր ընդդիմությունը։
-Բայց Ձեր նշած ընդդիմության մի մասն այս օրերին փորձում է համախմբվել՝ կանխելու Սերժ Սարգսյանի վերարտադրությունը։
-Ես ձեզ ասեմ, որ Սերժ Սարգսյանը չի վերարտադրվում։ Մեր կուսակցությունը ժամանակին վերարտադրվել ավարտել է, իսկ այս պրոցեսները, ընդդիմությունը… Իրենք անգամ մի գաղափարի շուրջ չեն կարողանում համախմբվել, ինչի մասին է խոսքը, ինչ վերարտադրություն կանխել։ Ուր է մեր երկրում ընդդիմութուն։
-Պարոն Աղաբաբյան, իսկ Կարեն Կարապետյանի հետ ինչ է լինելու։ Սերժ Սարգսյանը նրան բերել էր երկրում մթնոլորտ փոխելու, նրա նորարական մոտեցումներով իրավիճակ փոխելու համար։ Այլևս պե՞տք չեն Կարեն Կարապետյանի ծառայությունները։
-Ճիշտն ասած, դրանք ներկուսակցական խնդիրներ են։ Դրանք նրանց լուծելու խնդիրներն են։ Ոչ ուզում եմ խառնվեմ, ոչ մտածեմ տենց բաների մասին։ Բայց եթե կուսակցության նախագահը վստահում է Կարեն Կարապետյանին, ապա կարող է շարունակել աշխատել, իսկ եթե մտածում է, որ վարչապետի պարտականություններն ինքն ավելի լավ կանի, թող ինքն անի։ Կուսակցության ներքին կուխնյան շատ հետաքրքիր քաղաքական պրոցեսների արդյունք է։ Թե կուսակցության մեջ ով կլինի, ով չի լինի, դա այդքան կարևոր չէ, կարևորը նա է, որ մեծամասնությունը որոշի՝ իր ղեկավարը ով լինի։
-ՀՀԿ-ում բոլո՞րն են համակարծիք, որ Սերժ Սարգսյանը պետք է վարչապետ դառնա։ Ձեր նշած ներքին «կուխնյայում» ինչ է կատարվում։
-Ես չեմ մասնակցում խորհրդի նիստերին, ես տեղյակ չեմ, բայց չեմ էլ կարծում, որ մեր կուսակցությունում անկայունություն կա։
-Իսկ ինչո՞ւ չեք մասնակցում խորհրդի նիստերին։ Դուք ՀՀԿ խորհրդի անդամ եք։
-Ւնչքան գիտեմ՝ արդեն խորհրդի անդամ չեմ։
-Ձեզ հեռացրե՞լ են, թե՞ Դուք եք դուրս եկել։
-Ես չգիտեմ՝ ինձ հեռացրել են, ազատել են, թե ինչ են արել։ Տեղյակ չեմ։
-Նեղացա՞ծ եք ՀՀԿ-ից։ Ինչո՞ւ չեք հետաքրքրվում կուսակցական ներքին խնդիրներով։
-Ես այսօր գործարար աշխարհի մեջ եմ, ես իմ աշխատանքով եմ զբաղվում, փորձում եմ աշխատատեղեր ստեղծել։ Նոր գործընկերներ գտնել։
-Բայց ՀՀԿ-ական լինելն այսօր միայն օգնում է գործարարներին։ Նրանք արտոնյալ են լինում, խուսափում են հարկերից, ավելի քիչ խոչընդուտների են հանդիպում։
-Բիզնեսում խոչընդոտը կուսակցությունը չի ստեղծում, որ ինքն էլ փրկի։ Խոչընդոտն օրենքների որոշակի դժվարություններ առաջացնելն է։ Կա օրենքների որոշակի շարք, որը խոչընդոտներ, դժվարություններ է առաջացնում տնտեսվարողների մոտ։ Ես հավատացած եմ, որ նոր վարչապետը անպայման կվերանայի այդ օրենքները և կվերացնի բոլոր խոչընդոտները։
-Իսկ հնարվո՞ր է, առհասարակ, դիմում գրեք և դուրս գաք ՀՀԿ-ից։
-Ես ինչպես կարող եմ նման բան անել։ Ես կուսակցության ստեղծողներից մեկն եմ, հիմնադիրներից եմ։ Ինձ կուսակցությունը չի խանգարում։ Ոչ էլ ես եմ խանգարում կուսակցությանը։ Ինչ իմաստ ունի մի տեղից դուրս գալ, գնալ ուրիշ տեղ։ Ես մինչև այսօր անկախության բանակի հրամանատար եմ համարվում։ Բնականաբար, մեր կապը գենետիկ կապ է։ Ինչպես կարող եմ հրաժարվել այդ գենետիկ կապից։










































