«Առաջին լրատվական»– ի զրուցակիցն է քաղաքագետ Սուրեն Զոլյանը:
-Պարոն Զոլյան, հետևելով նախընտրական այս զարգացումներին, երբ դաշինքներ են ձևավորվում, ի՞նչ տպավորություն եք ստանում, արդյո՞ք այս անգամ ՀՀԿ-ին ռեալ ընդդիմադիր ուժ կա կամ կհասցնի ձևավորվել այս ընթացքում:
-Անցյալ անգամ պայմանավորվեցինք, որ պետք չէ գործածել քաղաքագիտական տերմիններ՝ կուսակցություն, ընդդիմություն և այլն, որովհետև խոսքն այլ պրոցեսների մասին է, որոնք նկարագրվոմ են կա՛մ ջունգլիների օրենքով, կա՛մ գողական աշխարհի: Այսինքն՝ ավելի ճիշտ կլինի նկարագրել Մաուգլիի տեսարաններով՝ շնագայլերը հարձակվում են, հետո վախեցած փախչում են և այլն: Այսինքն՝ կա շահերի սպասարկում և կան շահերը սպասարկող խմբավորումներ: Մենք տեսանք Գագիկ Ծառուկյանի վերադարձը քաղաքականություն, և թե ինչպես հաջորդ օրը ՀՀԿ-ի ղեկավար կազմի անդամները, որ Աստված գիտի թե ինչեր էին ասում Ծառուկյանի մասին, մեկ էլ ողջունեցին նրա վերադարձը քաղաքականություն՝ նրան համարելով լուրջ քաղաքական գործիչ: Դրանից հետո մենք տեսանք Հովիկ Աբրահամյանի դուրս գալը ՀՀկ-ից: Տեսանք, որ մի մարդ, որ քաղաքականության մեջ դեռ շատ չի էլ մտել, հավակնում է ղեկավարել հսկայական դաշինք: Այսինքն՝ մենք տեսնում ենք, որ եթե լինեին կուսակցություններ, բոլորովին այլ իրավիճակ կլիներ: Ի՞նչ պատահեց ՀՀԿ-ի հետ, որ 2 տարում փոխեց նույն մարդու մասին կարծիքը, այդ մարդն ի՞նչ է արել, Սորբոնո՞ւմ է սովորել, թե՞ Հարվարդում, որ իրեն արդեն լուրջ քաղաքական գործիչ են համարում նույն մարդիկ, ովքեր նրան անգրագետ էին համարում: Կամ ինչպե՞ս իմացան Սեյրան Օհանյանի քաղաքական կշիռը, երբ որ նա կուսակցության մեջ չի եղել: Կամ Կարեն Կարապետյանը, որ ընդամենը մեկ ամսվա կուսակցական էր, դարձավ հսկայական կուսակցության ղեկավարի առաջին տեղակալ: Նախևառաջ ՀՀԿ-ն է ամենամոտ կանգնած ընտրական ռեսուրսներին, ուստի պայքարը լինելու է այնտեղ: Նախընտրական գործընթացներն իմաստ չունի դիտարկել քաղաքագիտական տեսանկյունից…
-Ի՞նչ եք կարծում, այս դաշինքները, որ ձևավորվել են և իրենց նպատակը համարում են ամեն գնով Սերժ Սարգսյանի հեռացումը, նշում են, որ կապ չունի գաղափարախոսությունը, պետք է միավորվել և Սերժ Սարգսյանին գահընկեց անել. նմանատիպ մոդելը կարո՞ղ է հաջողություն ունենալ:
-Դա արդարացված է, որովհետև եթե մենք խոսում ենք շահերի բախման մասին, դա չի նշանակում, որ բոլոր շահերն անընդունելի են: Այսօր պարզ երևում է, որ համընկնում են ինչ-ինչ խմբավորումների շահեր, բայց դրանք համընկնում են նաև պետության զարգացման հետ, օրինակ՝ ներդրողների շահերը, ներմուծողների շահերը… Սերժ Սարգսյանի հեռացումն, իրոք, շատ ճիշտ է, բայց գտնում եմ, որ պետք է ավելացնել նաև երկրոդ պահանջը՝ ազատ արձակել քաղբանտարկյալներին: Ին՞չ ընտրություններ, երբ ազգի սերուցքը բանտում է, իսկ ազգի տականքը պայքարում է բարձրագույն իշխանության համար: Մենք չենք կարող լավ նպատակների հասնել, երբ ի սկզբանե գտնվում ենք անարդար վիճակում և ավելացնում ենք այս անարդարությունը: Այս ամեն ինչի՝ ճգնաժամի, արտագաղթի, քայքայված տնտեսության, պաշտպանական համակարգի ոչ բարվոք վիճակի, խայտառակ արտաքին քաղաքականության համար պատասխանատուն Ս. Սարգսյանն է: Բան կփոխվի թե ոչ՝ ինքը պետք է հեռանա:
Հարցազրույցն ամբողջությամբ՝ տեսանյութում:
