Հունվարի 26-ին ՀՀԿ խորհրդի նիստում Սերժ Սարգսյանի ելույթը հասարակական-քաղաքական ակտիվի ուշադրությանն արժանացավ առավելապես Հովիկ Աբրահամյանին ուղղված մեսիջների համատեքստում, իսկ խորհրդի նիստում էլ ինտրիգը այն էր, որ Կարեն Կարապետյանը մոսկովյան այցից հետո դարձավ ՀՀԿ երկրորդ մարդը՝ նախագահի առաջին տեղակալ:
Հովիկ Աբրահամյանի և Կարեն Կարապետյանի շուրջ ինտրիգներից և մեսիջներից զատ՝ Սերժ Սարգսյանի ելույթում կար նաև մեկ այլ ուշագրավ բաղադրիչ, ենթատեքստ, որը դուրս մնաց լայն ուշադրությունից: Սերժ Սարգսյանը ըստ էության խոսում էր այն մասին, թե ինչն է ինքը հանդուրժելու և տեղ տալու՝ որպես կուսակցության նախագահ, իսկ ինչը՝ ոչ: Նա ըստ էության ներկայացնում էր իր մոտ «ընդունելության» արժանանալու չափանիշները: Ավելին, այնքան էլ, իհարկե, պարզ չէր՝ որպես հանրապետությա՞ն նախագահ, թե՞ որպես ՀՀԿ նախագահ: Սակայն նա ներկայացնում էր այն «պահանջները», որոնց պետք է բավարարեն կուսակցականները իրենց անվտանգ, պաշտպանված զգալու և առաջընթաց ունենալու, դերակատարում ունենալու համար:
Ըստ էության, Սերժ Սարգսյանն իր ելույթով հայտարարում էր ներկուսակցական մրցույթ՝ իր հավանությանն արժանանալու, իր հովանու տակ հայտնվելու համար: Սա հետաքրքրական էր ոչ միայն նախընտրական համատեքստում, որտեղ իշխանության շարքերում առկա է իսկապես լուրջ մրցակցություն, և Սերժ Սարգսյանի համար շատ կարևոր է այն կառավարելի պահելը, քանի որ տեղերը քիչ են, և իշխանության ամենափոքր հատվածի գինն անգամ դառնում է բավական բարձր: Խնդիրը այն է, որ Սերժ Սարգսյանը ՀՀԿ խորհրդի այդ նիստում հանդես էր գալիս հատուկ, ընդգծված որոշողի դիրքերից՝ ցույց տալու համար, որ ինքն է որոշողը:
Եվ այստեղ, իհարկե, խնդիրը այլևս Հովիկ Աբրահամյանը չէր, նրա առումով առնվազն ներիշխանական կոնտեքստում ամեն ինչ շատ պարզ է: Սերժ Սարգսյանը իր որոշողի դիրքերը ընդգծում էր Կարեն Կարապետյանի համեմատ:
Բանն այն է, որ Կարապետյանը ՀՀԿ խորհրդի նիստին մասնակցում էր Մոսկվա այցից հետո: Այդ այցի ընթացքում Կարապետյանին ընդունեցին մեծ պատվով, պաշտոնական այցի արարողակարգի գործնականում ամբողջ շքեղությամբ: Միևնույն ժամանակ եղավ նաև ոչ պաշտոնական «շքեղությունը»՝ Ռուսաստանի հայ գործարարների աջակցություն-հայտարարության տեսքով, որով նրանք հայտնում էին ներդրումներ կատարելու և Կարեն Կարապետյանին աջակցելու պատրաստակամություն:
Այդ շարքում անկասկած առանցքային դեր ուներ ռուսաստանցի միլիարդատեր Սամվել Կարապետյանը, որը էական ազդեցություն ունի հայաստանյան դաշտում: Եվ այս ամենն, իհարկե, իշխանության շարքերում առնվազն առաջացրին այն ընկալումը, որ Մոսկվայում ըստ էության կնքվել է այլևս Հայաստանի նոր իշխանությունը, և Կարեն Կարապետյանն այլևս ոչ թե զուտ մենեջեր է, այլ նաև որոշող:
Սերժ Սարգսյանը ՀՀԿ խորհրդի նիստում տաք հետքով փորձում էր ցույց տալ կուսակցականներին, որ որոշողը ինքն է, ոչ թե Կարեն Կարապետյանը, և պետք է հայացքը չթեքել իրենից: Թեև Հովիկ Աբրահամյանն էլ ՀՀԿ-ականներին համոզում էր, հավաստիացնում, որ որոշողն այլևս Սերժ Սարգսյանը չէ, այլ «մայր գետին խառնված» ջրերը:
Լուսանկարը՝ Photolure-ի
