ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի հունվարի 9-ի հայտարարության մեջ միակողմանի է այն հանգամանքը, որտեղ հավասարության նշան է դրվում հայկական և ադրբեջանական կողմերի միջև՝ 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին Չինարի գյուղի մոտ տեղի ունեցած միջադեպի համար՝ «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում նշեց քաղաքագետ, «Կովկաս» ինստիտուտի փոխտնօրեն Սերգեյ Մինասյանը՝ համաձայնելով, որ դա օբյեկտիվ մոտեցում չէ և խեղաթյուրում է փաստը, քանի որ իրականում ադրբեջանական կողմն էր իրականացրել դիվերսիոն հարձակումը ՀՀ ԶՈՒ սահմանապահ դիրքերի վրա:
Արձանագրելով, որ այս մասով Մինսկի խմբի համանախագահների վերջին հայտարարությունը փոքր-ինչ տարբերվում է նախորդներից՝ քաղաքագետը միաժամանակ նշեց, թե չի կարծում, որ Մինսկի խմբի համանախագահող պետությունները փոխել են իրենց քաղաքական մոտեցումները հակամարտող կողմերի հանդեպ: Մեր զրուցակցի խոսքով՝ հայտարարությունը հիմնականում կապված է հումանիտար խնդրի և ադրբեջանցի զինծառայողի դիակը չվերադարձնելու հանգամանքի հետ:
«Հիմնականում սա կապված է հումանիտար խնդրի հետ: Հասկանալի է, որ ուշ թե շուտ հայկական կողմը կվերադարձնի դիակը, պարզապես ադրբեջանական կողմը, փորձելով արագացնել այդ գործընթացը, փորձում էր քարոզչական ինչ-որ դիվիդենդներ ստանալ, Մինսկի խումբն էլ երևի թե գնաց այդ հանգամանքին: Ինձ համար միակողմանի է միայն այն, որ Մինսկի խումբը նշում է, թե կողմերն են իրար մեղադրում, չնայած հասկանալի է՝ դա ադրբեջանական կողմն է արել, և հասկանալի է, թե ինչ դրդապատճառներ է դա ունեցել»,- մեկնաբանեց քաղաքագետը:
– Պարոն Մինասյան, համաձայնեք, որ մի բան է անկողմնակալությունը կամ օբյեկտիվ սկզբունքով խնդիրը մեկնաբանելը, բայց մեկ այլ բան է իրականության, փաստի խեղաթյուրումը, որովհետև երբ արհեստական հավասարություն ես դնում կողմերի միջև կոնկրետ միջադեպի համար, դրանով աղավաղվում է իրականությունը, այդպես չէ՞:
– Այո, միանշանակ, այդ հանգամանքը կա, և նույնպես երևի պետք է նշել, որ այդ իմաստով այս հայտարարությունը մի քիչ տարբերվում է նախորդներից:
– Իսկ այդ փոփոխությունը ինչո՞վ եք բացատրում:
– Չէ, ես չէի ասի՝ դա փոփոխություն է: Կարծում եմ՝ դա միայն կապված է այն հանգամանքի հետ, որ հումանիտար սկզբունքներից ելնելով՝ Մինսկի խումբը գուցե փորձում էր առանձնահատուկ շեշտ դնել հենց դիակի վերադարձի վրա: Միգուցե պետք էր վերադարձնել ավելի շուտ:
– Պարոն Մինասյան, բայց Մինսկի խմբի համանախագահները մարդասիրության մասին չբարձրաձայնեցին 2014-ին…
– Միանշանակ, միանշանակ, հասկանում եմ, և՛ ուղղաթիռի միջադեպի, և՛ ապրիլյան պատերազմի ժամանակ, բայց չեմ կարծում, որ եթե ադրբեջանցիներն այդպես են անում, մենք էլ պիտի նմանվենք իրենց:
– Ուրեմն ինչո՞վ բացատրենք այս խտրական մոտեցումը: Գուցե իրոք քաղաքական ենթատե՞քստ կա այդ շեշտադրումների մեջ:
– Չեմ կարծում: Միգուցե քարոզչական աշխատանքի խնդիր է և պետք է ավելի ակտիվ քարոզչական աշխատանք տանել՝ այդ թվում նաև Մինսկի խմբի համանախագահների հետ:
– Իսկ եթե հարցին նայենք հայկական կողմի տեսանկյունից, ինչո՞ւ է հայկական կողմը պահում դիակը: Դա՞ էլ ինչ-որ քաղաքական հարցի կամ պահանջի հետ է կապված:
– Ես չեմ կարող այդ հարցի պատասխանը տալ, որովհետև ճիշտն ասած՝ ինձ համար անհայտ է այդ հանգամանքը, թե ինչու է հայկական կողմը ձգձգում վերադարձը: Գուցե կան այլ պատճառներ, որոնցից ես տեղյակ չեմ, բայց իրականում արդեն երկար ժամանակ է անցել միջադեպից, կարելի էր դա վերադարձնել: Չեմ կարծում, որ մենք որևէ ձևով պիտի կրկնենք ադրբեջանցիների քայլերը:
Լուսանկարը` PAN Photo-ի
