«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է գյումրեցի քաղաքագետ Գագիկ Համբարյանը։
– Պարոն Համբարյան, թեպետ Գյումրիում արդեն քաղաքապետ է նշանակվել Սամվել Բալասանյանը, երեք քաղաքական ուժեր մանդատների բաշխման հարցը բողոքարկում են վարչական դատարանում։ Ինչպե՞ս եք գնահատում ստեղծված իրավիճակը և նման վիճահարույց ձևով քաղաքապետի պաշտոնավարումը։
– Բացարձակ խնդիր չէ Բալասանյան անձը։ Որպես գյումրեցի՝ ինձ համար կարևոր է, որպեսզի իմ հարազատ քաղաքի քաղաքապետը լինի մեծամասնության կողմից ընտրված անձ, որն այդպես չէ։ Դրանում, սակայն, պարոն Բալասանյանը բացարձակ մեղավոր չէ, մենք ունենք անկատար օրենք, որը բազմաթիվ մեկնաբանություններ ունի։ Եթե օրենքը նորմալ լիներ ու բազում մեկնաբանությունների առիթ չտար, հիմա երեք քաղաքական ուժեր չէին դիմի դատարան։ Զարմանալին այն է, որ օրենքի մի կետով ուժերին բաշխում են այսքան մանդատ, օրենքի հաջորդ կետով այդ մանդատները խլում են։ Այդպիսի հիմարության միայն Հայաստանում կարող ես հանդիպել։ Ես ուրիշ բան չեմ կարող ասել, չգիտեմ՝ ովքեր են այս օրենքի հեղինակները, բայց որ այդ օրենքը խայտառակություն է՝ փաստ է։ Սրանում մեղավոր է մեր խորհրդարանը, որովհետև երբ այնտեղ քննարկվում էր այդ օրենքը, ընդդիմության կողմից ես բուռն քննարկումներ չտեսա։
– Հաշվի առնելով նախկին պրակտիկան՝ դատարանից սպասելիքներ կա՞ն։
– Ես որևէ ակնկալիք չունեմ դատարանից։ Չեմ կարծում, թե դատարանը բեկանի ընտրության նման արդյունքները, որովհետև կա օրենք, որն ընդունվել է Ազգային ժողովի կողմից։ Չեմ հավատում, որ մեր դատարանը, անգամ Սահմանադրական դատարանը, կչեղարկի ընտրության արդյունքները։ Համոզված եմ, որ այդ գործընթացը կտեղափոխվի Եվրոպական դատարան, բայց անհայտ է, թե երբ կքննվի։
– Պարոն Համբարյան, ավագանու այս կազմը հույս ներշնչո՞ւմ է, որ ամեն դեպքում հնարավոր է քաղաքի զարգացման ուղղությամբ դրական առաջընթաց ապահովել։ Ի վերջո՝ ավագանիում ներկայացված են ընդդիմադիր քաղաքական ուժեր, առաջին անգամ նաև ԳԱԼԱ-ն, որը որպես լրատվամիջոց մշտապես բարձրաձայնել է քաղաքի խնդիրներն ու իշխանությունների բացերը։
– Եթե մեր քաղաքական ուժերը ընտրեն բոյկոտը, ապա ոչ մի ակնկալիք էլ չունեմ։ Գործող իշխանություններին և «Բալասանյան» դաշինքին լիովին ձեռնտու է, որ այդ քաղաքական ուժերը չմասնակցեն, իրենք իրենցով որոշումները ընդունեն, ընդդիմադիր ուժերը որևիցե հարցի շուրջ տեսակետ չհայտնեն։ Այլ հարց է, եթե այդ քաղաքական ուժերը դադարեցնեն բոյկոտը, մասնակցեն, կարծիքներ հայտնեն, հանդես գան նախաձեռնություններով։ Առավել ևս որ Բալասանյանը հայտարարել է, թե երեք կուսակցություններն էլ իրենց ծրագրերում ունեն հետաքրքիր կետեր, և համաձայն է դրանք կատարել։
– Այսինքն, ըստ Ձեզ, ճիշտը ներսում փորձել աշխատելն է և փոփոխությունների ձգտե՞լը, այդպիսով պրոցեսի լեգիտիմացում չի՞ լինի։
– Ես համարում եմ, որ բոյկոտելով՝ այս ընթացքում որևէ քաղաքական ուժ արդյունքի չի հասել։ Չեմ ասում՝ համագործակցեն իշխանությունների հետ, բայց աշխատանքը կարևոր է։ «Բալասանյան» դաշինքի հետ ոչ ոք չի աշխատի, քանի որ գարնանը սպասվում են Ազգային ժողովի ընտրություններ, և նրանք հիմա ընդդիմադիր կեցվածքով պետք է հանդես գան։ Պարզապես կարծում եմ, որ անհրաժեշտ են ակտիվ քննարկումներ, բանավեճեր։ Դա ավելի մեծ օգուտ կբերի քաղաքին։ Եթե ավագանիում չկա ընդդիմություն, չկա քննադատություն, ապա գործող իշխանությունները կլճանան։
