The National Interest-ի թղթակից Ռոբերտ Ֆարլին ներկայացրել է, թե ինչպես կարող է զարգանալ ԱՄՆ-ի հակամարտությունը միաժամանակ երկու հիմնական հակառակորդների` Ռուսաստանի և Չինաստանի դեմ:
Անցած տասնամյակի վերջում Վաշինգտոնը հրաժարվել է այսպես կոչված երկու պատերազմների դոկտրինից, որը փորձագետների կողմից համարվում էր միաժամանակ 2 օպերացիաների կատարման համար միջոցների ապահովման ստանդարտ սխեմա, նշել է վերլուծաբանը:
Ռազմավարությունը ուղղված էր Հյուսիսային Կորեայի և Իրանի կամ Իրաքի միաժամանակյա զսպմանը: Միջազգային իրավիճակը փոխվել է, և հարկ է եղել հրաժարվել այդ դոկտրինից: Սակայն Չինաստանի աճող հզորությունը` Մոսկվայի և Պեկինի աճող համագործակցությամբ, հարցը դարձնում են արդիակա՞ն, թե՞ կկարողանա այժմ Վաշինգտոնը դիմակայել Խաղաղ օվկիանոսում և Եվրոպայում գործողությունները համաձայնեցնող հակառակորդներին:
Ֆարլին ենթադրում է, որ այդպիսի «կրկնակի պատերազմի» սկսվելու դեպքում ԱՄՆ-ը կգործի այնպես, ինչպես Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ: Ռազմական գործողությունների եվրոպական թատերաբեմը իր վրա կվերցնեն ԱՄՆ-ի ցամաքային զորքերը, իսկ նավատորմը կկենտրոնանա Խաղաղ օվկիանոսում: ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերը երկուսի համար կխաղան օժանդակ դեր, իսկ ԱՄՆ-ի միջուկային ուժերը կապահովեին պաշտպանություն այն դեպքում, երբ Ռուսաստանը որոշի օգտագործել մարտավարական կամ ռազմավարական միջուկային զենքեր:
Ֆարլիի կարծիքով, Հյուսիսային Ատլանտիկայում ՆԱՏՕ-ի հետ պատերազմ մղելու Մոսկվայի հնարավորությունները խիստ սահմանափակ են, բացի դրանից՝ նա հավանաբար դրանում քաղաքականապես հետաքրքրված չէ: Այդպիսով` ավիակիրների, սուզանավերի և նավերի հիմնական զանգվածը կենտրոնացված կլինի Խաղաղ և Հնդկական օվկիանոսներում:
