«Ի սկզբանե ասել եմ, որ Հանրապետական կուսակցության մեջ կան տարբեր թևեր։ Ես չեմ ասում մեկը մյուսից ավելի լավն է կամ՝ ավելի վատը, ուղղակի այնտեղ, որտեղ կա իշխանություն, միշտ կա պայքար՝ իշխանության պայքար, և այդ իշխանության համար պայքարում են թե՛ տարբեր կուսակցություններ, թե՛ մի կուսակցության մեջի թևեր»,- «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքական և ընտրական տեխնոլոգիաների փորձագետ Արմեն Բադալյանը՝ անդրադառնալով վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի և Վերահսկիչ պալատի նախագահ Իշխան Զաքարյանի երկուստեք մեղադրանքերին և պատասխանելով այն հարցին, թե արդյո՞ք սա նշանակում է, որ իշխանության ներսում կան թևեր:
Ա․ Բադալյանը նշեց, որ Հանրապետական կուսակցության տարբեր թևերի մեջ իրականանում է պայքար՝ իշխանության համար. «Հասկանալի է, որ գործող նախագահը հաջորդ անգամ չի առաջադրվելու, հետևաբար այդ կուսակցության մեջ առաջանում են թևեր՝ իրենց դիրքերն ամրապնդելու և իշխանության հասնելու համար»:
Աշխարհի բոլոր կուսակցություններում լինում են տարբեր թևեր, չկա այնպիսի կուսակցություն, որտեղ չլինեն թևեր, որովհետև այնտեղ, որտեղ կա իշխանություն, այնտեղ կա պայքար իշխանության համար, իսկ երբ այդ կուսակցությունը իշխող կուսակցություն է լինում, ապա այն թևը, որն ամրապնդում է իր դիրքերը կուսակցության մեջ, ամրապնդում է նաև իր դիրքերը պետական կառավարման համակարգում: Բնականաբար, այդ կուսակցությունում էլ տարբեր թևերի միջև պայքար է ընթանում, որի ականատեսը մենք լինում ենք տարբեր միջոցառումների ժամանակ՝ լինի դա Վերահսկիչ պալատի զեկույց, կառավարության կողմից տրված պատասխան և այլն»:
Այս ամենի հետ մեկտեղ, մեր զրուցակիցը մատնանշեց մի երևույթ, որը ըստ նրա՝ գնալով ավելի ակնառու է դառնում. «Ինչպես ժողովուրդն է ասում՝ վերևներում ընթացող պայքարը որևիցե կապ չունի հասարակության հետ, այն որևիցե ազդեցություն չի թողնում․ հասարակությունն ընդհանրապես այս պայքարի մասնակից չէ: Մենք պետք է փաստենք, որ նորմալ երկրներում՝ երբ որ կուսակցության այս կամ այն թևերի մեջ պայքար է լինում, դա հիմնված է հասարակության այս կամ այն հետաքրքրությունների վրա։ Մենք կարող ենք ասել՝ այս պահին դա չկա, հասարակության կյանքի վրա սա չի ազդելու, մենք տեսնում ենք, որ հասարակությունը լրիվ անտարբեր է՝ թե՛ օֆշորային այս գործի, թե՛ երևացող պայքարի, թե՛ մնացած այլ հարցերի հանդեպ»:
Ըստ Բադալյանի՝ մայիսի 5-ից հետո իշխանությունը և հասարակությունն իրարից տարանջատված են և միմյանց հետ որևէ առնչություն չունեն․ «Հասարակությունն իր խնդիրներն ունի, իր խնդիրներն է լուծում, իշխանությունը՝ իր։ Այդ երկուսի միջև կապը լրիվ կտրված է»:
Մեր հարցին, թե Վերահսկիչ պալատի այսօրինակ զեկույց հրապարակելը պատահակա՞ն է համընկել «օֆշորային սկանդալի» հետ, Արմեն Բադալյանը պատասխանեց. «Դժվար է ասել՝ և հնարավոր է, և ոչ: Պարզապես պետք է փաստել, որ ոչ միայն «օֆշորային սկանդալը», այլև գազի թանկացումը, Գյումրիի, Գորիսի կրակոցները, ազատամարտիկների նստացույցը, որոնք կարևոր իրադարձություններ են, զրո ազդեցություն են թողնում հասարակության վրա, այսինքն հասարակությանն այդ խնդիրները չեն հետաքրքրում, հասարակությունը լրիվ այլ խնդիր ունի, հասարակության մեջ գերիշխող է դարձել արտագաղթի հոգեբանությունը»:
