Թեև Հայաստանում Անվտանգության խորհրդի քարտուղար չկա, բայց խորհուրդ փաստորեն կա, և երեկ Սերժ Սարգսյանը այդ խորհրդի նիստ է հրավիրել՝ քննարկելու համար սեպտեմբերի սկզբին Հայաստանում տեղի ունեցած աննախադեպ մեծ ծավալի զորավարժությունների արդյունքները:
Հայաստանում անցկացվեցին «Շանթ-2015» զորավարժությունները, որին մասնակից էին դարձել մինչև անգամ պետական կառույցների շարքային աշխատակիցները: Եվ ահա այս զորավարժության արդյունքները քննարկելու համար էլ հավաքվել է Անվտանգության խորհուրդը: Սերժ Սարգսյանն արդյունքները գնահատել է դրական, սակայն հետաքրքրական է, թե արդյոք խորհուրդն իսկապե՞ս հավաքվել էր այդ առիթով, կամ ինչպես Սերժ Սարգսյանն էր ասում՝ «բայց իրենք դրա՞ համար էին հավաքվել», թե՞ «Շանթ-2015»-ն ընդամենը, այսպես ասած, քողարկում էր ԱԽ նիստի իրական բովանդակությունը:
Համենայնդեպս, Անվտանգության խորհուրդը նոյեմբերի 12-ին հավաքվել է բավական հետաքրքիր աշխարհաքաղաքական մի ժամանակաշրջանում, որտեղ և Հայաստանի շուրջ տեղի ունեցող բավական առանցքային զարգացումներ են, և զարգացումներ, որոնք անմիջականորեն առնչվում են Հայաստանին:
Պատկերացնելու համար ընդամենը կարող ենք մի փոքր արձանագրում անել: Միայն նոյեմբերի 12-ին, երբ Հայաստանում Սերժ Սարգսյանն ԱԽ նիստ է անցկացրել, տեղի է ունեցել այլ երկու ուշագրավ և մեկ ողբերգական իրադարձություն. Լեռնային Ղարաբաղի և Ադրբեջանի շփման գծում հակառակորդի կրակոցից զոհվել է երկու հայ զինծառայող, դրանից ժամեր առաջ Մոսկվայում ասուլիս է տվել ԼՂՀ նախագահ Բակո Սահակյանն ու արել մի հայտարարություն, որը ուղղակի կարող է Ղարաբաղը և Հայաստանը դարձնել միջազգային ահաբեկչության թիրախ: Բակո Սահակյանը հայտարարել էր, որ Ստեփանակերտը պատրաստ է իր նորակառույց օդանավակայանը ՌԴ ռազմական ավիացիայի հակաահաբեկչական գործողությունների համար տրամադրելու հարց քննարկել: Եվ վերջապես երրորդ իրադարձությունը` Մինսկի խմբի համանախագահ եռյակը հանդես է եկել հայտարարությամբ և վտանգավոր ու անընդունելի համարել համանախագահության ֆորմատը փոխելու փորձերը՝ իհարկե, առանց մանրամասնելու, թե ով է հատկապես փորձում:
Եվ ահա երեք իրադարձություններ միայն մեկ օրում, ու այդ օրը Սերժ Սարգսյանը Անվտանգության խորհրդի նիստ է հրավիրում և պաշտոնական տեղեկությամբ՝ քննարկում «Շանթ-2015» զորավարժությունների ընթացքը: Կասկածից վեր է, որ ԱԽ նիստում քննարկման արժանի հրատապ թեմաները, մեղմ ասած, շատ են, և թերևս կարիք չկա ևս մեկ անգամ թվարկելու այն զարգացումները, որ տեղի են ունեցել և ունենում սեպտեմբեր-նոյեմբեր շրջանում ընդհանրապես՝ և Կովկասում, և Մերձավոր Արևելքում, ազդելով նաև կովկասյան իրավիճակի վրա:
Ինչպես է այս ամենին արձագանքում հայաստանյան իշխանական «էլիտան», ինչ են քննարկում Անվտանգության խորհրդում՝ զորավարժության արդյունքներից բացի: Այս ամենի մասին Հայաստանի հասարակությունը տեղեկատվություն չունի և թերևս չի էլ ունենա, բայց գուցե արդեն դրա կարիքն էլ չկա, քանի որ տեղեկատվության աղբյուր է կյանքն ինքնին: Եվ դատելով այդ կյանքից, դրա տնտեսական, հասարակական, քաղաքական իրավիճակներից՝ Հայաստանի իշխանությունը կարող է լինել լոկ արձանագրողի դերում, եթե, իհարկե, գոնե արձանագրումներ արվում են:
Մյուս կողմից, սակայն, հարց է, թե ինչերն են արձանագրվում՝ ստեղծված բարդագույն արտաքին միջավայրի պայմաններում անձնական ռիսկե՞րը, այդ թվում՝ անձնական տնտեսական ռիսկերը, թե՞ պետական մարտահրավերները, պետության համար անհրաժեշտ գործողությունները: Եվ եթե նկատի ենք ունենում այն, որ կառավարությունը բացահայտորեն հայտարարում է հասարակությանը, որ վատ է լինելու, ու դրանից հետո Անվտանգության խորհրդում քննարկվում է զորավարժության, ոչ թե կառավարության հարցը, ապա պարզ է դառնում, որ քննարկվող հարցերն արդեն պետք է լինեն անձնական, ոչ թե ազգային անվտանգության վերաբերյալ:
Համենայնդեպս, ակնհայտ է, որ ներկայումս պարզապես անհնար է Հայաստանի պետական մարտահրավերները քննարկել լոկ այն կազմով, որը նստում է Սերժ Սարգսյանի գլխավորած սեղանի շուրջ: Այդ կազմն ազգային, պետական նշանակության խնդիրներ ոչ միայն քննարկել, այլ անգամ պատկերացնել ունակ չէ, քանզի պատկերացնելու դեպքում իսկ ակնհայտ է, որ Հայաստանի շուրջ ստեղծված վիճակն ու մարտահրավերները պահանջում են համազգային խորհուրդ՝ բառի բուն իմաստով:
