«Առաջին լրատվական»-ի զրուցակիցն է Գլոբալիզացիայի և տարածաշրջանային համագործակցության վերլուծական կենտրոնի խորհրդի նախագահ Ստեփան Գրիգորյանը:
– Պարոն Գրիգորյան, մինչ բոլորի ուշադրության կենտրոնում «Ժառանգություն» կուսակցության առաջնորդ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի՝ օրեր առաջ հայտարարած հացադուլն է, կարծես մեկ այլ գործընթաց է սկսվել. քաղաքական ուժերը պատրաստվում են մայիսին կայանալիք Երևանի ավագանու ընտրություններին: Հայտնի է, որ բացի իշխող կուսակցությունից՝ այս ընտրություններին առանձին ցուցակով մասնակցելու է նաև ԲՀԿ-ն: Ըստ Ձեզ՝ Երևանի ավագանու ընտրություններին ինչի՞ կարող է հավակնել ԲՀԿ-ն՝ նախագահական ընտրություններից հետո:
– Այս ընտրությունների ժամանակ գլխավորը կլինեն երեք ուժեր՝ Հանրապետական, «Ժառանգություն» և «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցությունները: Այստեղ է, որ «Ժառանգություն»-ն ու «Բարգավաճ Հայաստան»-ը պետք է կարողանան այս ընտրությունների կարևորությունը բացատրեն իրենց կողմնակիցներին:
Պետք է հասկանանք, որ շատ բան փոխվեց նախագահական ընտրություններից հետո, քանի որ ԲՀԿ-ն, ՀԱԿ-ը, Դաշնակցությունը չմասնակցեցին նախագահական ընտրություններին: Լուրջ փոփոխություն է տեղի ունեցել ոչ միայն կուսակցությունների մակարդակով, այլ նաև հասարակության մեջ՝ հասարակությունը հակված է ձայն տալ այն մարդկանց, ովքեր ակտիվորեն պայքարում են: Դժվար է ասել՝ ռեսուրս ունեցող «Բարգավաճ»-ն այսօր ունի՞ այդ առավելությունը, ինչը նախկինում ուներ՝ այլ կուսակցությունների համեմատ: Նոր իրավիճակ է, կասկած չունեմ, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի ձայների մի մասը ՀԱԿ-ի, Դաշնակցության ու ԲՀԿ-ի կողմնակիցների ձայներն էին: Թե այժմ ինչպես կվերաբաշխվեն ձայները՝ ժամանակը ցույց կտա, նայած, թե ով ավելի ակտիվ կաշխատի: Այս ընտրությունները չեն լինի ընտրություն Երևանի համար, դրանք կլինեն նախագահական ընտրությունների շարունակությունը:
– Հայտնի է, որ Երևանի ավագանու ընտրությունների ԲՀԿ ցուցակը գլխավորելու է «Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցության ներկայացուցիչ Վարդան Օսկանյանը: Հայտնի է նաև այն, որ ԲՀԿ-ն հաղթանակի դեպքում քննարկելու է, թե ով է լինելու քաղաքապետը: Ձեր կարծիքով՝ ի՞նչ քաղաքական հաշվարկ են կատարել Վարդան Օսկանյանին ցուցակի առաջին համարում ներկայացնելիս, եթե ԲՀԿ հաղթանակի դեպքում նա չի լինելու քաղաքապետը:
– Բարդ է ասել, քանի որ դա կուսակցության ներկայացուցիչների որոշումն է: Յուրաքանչյուր կուսակցություն ինքն է որոշում՝ ով է քաղաքական տեսանկյունից ավելի հարմար թեկնածու: Միգուցե նման որոշում կայացնելիս աշխատել է այն փաստը, որ նա արտգործնախարար է եղել երկար ժամանակ կամ ազդեցիկ քաղաքական գործիչ է:
– «Ժառանգություն» կուսակցությունը ևս հակված է մասնակցելու Երևանի ավագանու ընտրություններին: Րաֆֆի Հովհաննիսյանը հացադուլի մեջ է, շարժում է առաջնորդում, եթե չընդգրկվի ցուցակում, դա «Ժառանգություն» կուսակցությանն ինչի՞ կարող է հանգեցնել:
– Ես նույնիսկ չեմ ուզում քննարկել այդ տարբերակը: Ինքը չի կարող չգլխավորել այդ ցուցակը, ինքն իր պատգամավորական մանդատը հանձնել է, և ճանապարհը բաց է՝ գլխավորելու այդ ցուցակը: Ժողովուրդը չի հասկանա, եթե ինքը չգլխավորի այդ ցուցակը: Այդ դեպքում «Ժառանգություն»-ը ձայներ չի հավաքի:
– Պարոն Գրիգորյան, երեկ ՌԴ-ում հանդիպում տեղի ունեցավ ՀՀ գործող նախագահ Սերժ Սարգսյանի ու ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի միջև: Ավելի վաղ ասում էիք, որ Սերժ Սարգսյանին կփորձեն ճնշել ՌԴ-ում: Հայաստանում հետընտրական զարգացումները, Րաֆֆի Հովհաննիսյանի քայլերը մեղմացրի՞ն այդ ճնշումները:
– Ես կարծում եմ, որ ՌԴ-ի գլխավոր նպատակն այն չէ, որ Հայաստանում, պրոռուսական գործիչ ունենա նախագահի պաշտոնում: Ուկրաինայում Յանուկովիչի օրինակը ՌԴ-ին ցույց տվեց, որ ՌԴ-ն մեծ ջանքեր գործադրեց, որպեսզի պրոռուսական քաղաքական դեմքը դառնա նախագահ, սակայն պարզվեց, որ քաղաքական այդ դեմքը պայքարում է իր՝ Ուկրաինայի շահերից ելնելով: ՌԴ-ին պետք է, որ իշխանությունների լեգիտիմությունը թույլ լինի, որ անպայման ընտրություններից հետո վեճեր, զարգացումներ լինեն, քանի որ հենց նման երկրների նախագահներին է ավելի հեշտ ճնշել: Պրոռուսական նախագահն իրենց համար քիչ է, Ռուսաստանն ուզում է, որ մեր երկրներում հետընտրական բարդ գործընթացներ սկսվեն, որ պարզ չլինի՝ ինչպիսին էին ընտրությունները և այլն:
Միշտ էլ մտավախություն կա, որ ՌԴ-ն, օգտվելով նրանից, որ մենք կայացած պետություններ չենք, օգտագործելով նախագահի թույլ լինելը՝ կփորձի ճնշել: Սկզբունքային չէ, թե ինչպես անցան ընտրությունները, կարևոր է, որ պրոցեսը բարդ անցնի, մութ գործարքների միջոցով, որը հասարակության մեջ շատ ու շատ հարցեր կառաջացնի: Այդպես ավելի հեշտ կլինի ճնշել հետխորհրդային երկրների նախագահներին:
– Այսինքն՝ այսօր Սերժ Սարգսյանը ՌԴ-ի համար խոցելի՞ նախագահ է:
– Ես չէի ասի, որ խոցելի է նույն մակարդակով, որքան խոցելի էր 2008թ.: Այսօր Հայաստանում բախումներ չկան, բայց խոցելիության ինչ-որ տարր ակնհայտորեն կա: Ընդդիմադիր գլխավոր թեկնածուն, մյուս քաղաքական դերակատարների առաջնորդները չշնորհավորեցին նրան, քաղաքական դաշտում կան լուրջ դիտողություններ ընտրությունների վերաբերյալ. այս ամենը Սերժ Սարգսյանին ավելի խոցելի է դարձնում:
Լուսանկարը՝ PanARMENIAN Photo-ի
