Վրաստանի նախկին նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլին հեղափոխական առաջնորդ էր, ով սկզբում արմատախիլ արեց կոռուպցիան, սակայն վերջին հաշվով այն վերածեց պետական մենաշնորհի: Այս մասին ասվում է The New York Times պարբերականում հրապարակված՝ ֆինանսիստ Ջորջ Սորոսի և ֆրանսիացի փիլիսոփա, գրող Բեռնար Անրի Լևիի՝ «Փրկեք նոր Ուկրաինան» հոդվածում:
«Սաակաշվիլին հեղափոխական առաջնորդ էր, ով նախ արմատախիլ արեց կոռուպցիան, ապա, վերջին հաշվով, այն վերածեց պետական մենաշնորհի: Համեմատենք. Ուկրաինան, որի մասնակցության ժողովրդավար ձևը չի կառավարվում միանձնյա, այլ գործում է զսպումների և հակակշիռների համակարգը: Այդպիսի պետությունները դանդաղորեն են շարժվում, բայց երկարաժամկետ հեռանկարում կարող են լինել ավելի հաջողակ»,- ասվում է հոդվածում:
Սորոսը և Լևին ենթադրում են, որ ժամանակակից Ուկրաինան պետք է համեմատել 2004-ի Վրաստանի հետ:
«Երբ Միխեիլ Սաակաշվիլին նախագահ դարձավ, նա միանգամից ազատվեց ավտոճանապարհային ոստիկանության ատելի աշխատակիցներից և պահակակետերից, որոնք գործածվում էին վարորդներից կաշառք շորթելու նպատակով: Վրաստանի քաղաքացիները միանգամից հասկացան, որ իրավիճակը բարելավվում է: Դժբախտաբար, Ուկրաինան ցայսօր նման ցուցադրական նախագիծ չի իրականացրել: Նախատեսվում է կիևյան ոստիկանության վերակառուցում, բայց եթե ձեզ վարորդական իրավունքներ են պետք, ապա դրանք ստանալու համար նախկինի պես պետք է կաշառք վճարել»,- ընդգծվում է հոդվածում:
