1971 թ. այս օրը Շվեյցարիայի Լոզան քաղաքում մահացավ ֆրանսիացի աշխարհահռչակ դիզայներ Կոկո Շանելը ՝ Գաբրիել Բոնյոր Շանելը (ֆրանսերեն՝ Gabrielle Bonheur Chanel):
Նրա ազդեցությունը բարձր նորաձևության վրա այնքան մեծ էր, որ Time ամսագիրը նորաձևության աշխարհից միայն նրա անունը ներառեց 20-րդ դարի ամենաազդեցիկ մարդկանց ցուցակում:
Կոկո Շանելը ծնվել է 1883 թվականին Սոմյորում։ 18 տարեկանից աշխատել է պատրաստի հագուստի խանութում՝ որպես վաճառողուհի, ազատ ժամանակ երգել է կաբարեում։ Քանի որ նա սիրում էր Ko Ko Ri Ko և Qui qua vu Coco երգերը, ապա նրա մականունը մնաց «Կոկո»։ Շանելը կապվում է սկզբում Էթյեն Բալզանի, ապա անգլիացի արդյունաբերող Արթուր Կապելի հետ։ Այս կապերի շնորհիվ 1910 թվականին բացում է գլխարկների խանութ, որը որոշ ժամանակ անց տեղափոխում է Կամբոն (Cambon) փողոց, որտեղ և այն գտնվում է մինչ օրս։
1912 թվականին Դովիլում Կոկո Շանելը բացում է իր առաջին նորաձևության տունը, բայց առաջին համաշխարհային պատերազմը ընդհատում է Շանելի գործունեությունը։ Պատերազմի ավարտից հետո՝ 1919 թվականին, նա բացում է նորաձևության տուն Փարիզի Կամբոն փողոցում։ Այդ ժամանակ Շանելը աշխարհով մեկ պատվիրատուներ ուներ։
1921 թվականին հայտնվում է հանրահայտ Chanel № 5 օծանելիքը (մտահղացումը՝ Կոկո Շանելի, հեղինակ՝ Վերիգին)։ Մինչ այդ օծանելիքը պարզ՝ մեկ ծաղկի հոտ ուներ (մոնոարոմատ)։ Շանելը կանանց առաջարկեց բարդ, սինթեզված օծանելիք։
Նա ժողովրդականացրեց փոքր սև զգեստը, որը կարելի էր հագնել թե օրվա ընթացքում, թե երեկոյան։ 1926 թվականին ամերիկյան Vogue ամսագիրը «փոքր սև զգեստը» իր ունիվերսալությամբ և ժողովրդականությամբ հավասարացրեց Ford ավտոմեքենային։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբին (1939), չնայած հսկայական հաջողությանը, Շանելը ստիպված փակեց խանութները և նորաձևության տունը։ Պատերազմի ժամանակ նա Փարիզում էր, իսկ ավարտից հետո մեկնեց Շվեյցարիա։
1954 թվականին 71-ամյա Շանելը վերադառնում է նորաձևության աշխարհ և ներկայացնում իր նոր՝ Haute couture հավաքածուն, սակայն փառքի և գնահատանքի է հասնում միայն երեք սեզոն անց: Շանելը ներկայացնում է նաև կանացի պայուսակներ, ոսկերչական իրեր և կոշիկներ։
