Եթե հիշում եք` 2008 թվականին իր նախընտրական ծրագրում ՀՀԿ թեկնածու Սերժ Սարգսյանը խոստանում էր, որ իր ընտրվելու դեպքում մինչև 2013 թվականը Հայաստանի «յուրաքանչյուր երիտասարդ ընտանիք կունենա բնակարան և մեքենա գնելու հնարավորություն»: Իսկ երեկ ԱԺ-ն քննարկում էր կառավարության առաջարկը նվազագույն աշխատավարձը 2500 դրամով բարձրացնելու մասին: Ըստ այդմ` 2013 թվականին նվազագույն աշխատավարձը կդառնա 35 հազար դրամ: Երեկ այս հարցի շուրջ «Առաջին լրատվական»-ը զրուցեց ՀՀԿ ներկայացուցիչ, սոցապ նախարար Արտեմ Ասատրյանի հետ:
– Պարոն նախարար, նվազագույն աշխատավարձի բարձրացումը 2500 դրամով կարո՞ղ է որևէ կերպ արդարացված լինել, և հանրությունը կարո՞ղ է հավատալ Հանրապետականի խոստումներին:
– Կարծում եմ` միանշանակ պիտի հավատա հանրությունը, որովհետև եթե նախընտրական տարում լիներ հնարավորություն, ապա կառավարությունը, Հանրապետական կուսակցությունը` որպես իշխող ուժ, կբարձրացներ շատ ավելի, բնականաբար: Իսկ եթե բարձրացրեց այնքան, որքան որ այսօր ներկայացվեց, ուրեմն դա այսօրվա հնարավորությունն է:
– Իսկ մեր ժողովուրդը որքա՞ն պիտի սպասի, Ձեր կարծիքով:
– Ես չեմ կարծում, որ սպասելու խնդիր կա: Յուրաքանչյուրս մեր տեղում պիտի մեր աշխատանքներն անենք ու անենք հնարավորինս արդյունավետ, որ կարողանանք ստեղծենք ավելի շատ արդյունք, որ այդ արդյունքը բաշխվի մեր քաղաքացիներին: Ի վերջո, սոցիալական ոլորտը դա ստեղծված արդյունքի բաշխումն է: Արդարացի բաշխումը շատ կարևոր է, հասցեական բաշխումը շատ կարևոր է: Դրա համար կան սոցիալական ծրագրեր, որոնց հասցեականությունը մենք փորձում ենք գնալով ավելացնել, որ այն սուղ միջոցները, որոնք այսօր հատկացվում են սոցիալական պաշտպանության ոլորտին, հնարավորինս թիրախավորված և հստակ ուղղորդված լինեն առաջին հերթին սոցիալապես խոցելի խավերին: Ի վերջո, սոցիալական պաշտպանության ոլորտին հատկացվող միջոցները ստեղծված արդյունքն են, և եթե կարողանում ենք ավելի շատ արդյունք ստեղծել, բնականաբար կարողանում ենք ավելի շատ բաշխել:
– ԱԺ-ում քաղաքական ուժերի հայտարարություններից պարզ դարձավ, որ քաղաքական ուժերը դեմ են քվեարկելու այս օրինագծին: Այսպիսով, 35 հազար դրամի պատասխանատվությունն ընկնում է Հանրապետականի վրա, կարո՞ղ է այդ բեռը կրել Հանրապետականը:
– Հանրապետականը պատասխանատու ուժ է, և կարծում եմ, որ և՛ պատասխանատվությունը, և՛ այն լուծումները, որ այսօր տրվում են, այո՛, առաջին հերթին իշխանություններինն է:
– Հայտարարություններ կան, որ հնարավոր է գազի գնի բարձրացում լինի: Այդ պարագայում չե՞ք կարծում, որ հնարավոր է սոցիալական սրում ու սոցիալական բունտ լինի, եթե այսօր նման ծիծաղելի թվով է բարձրանում աշխատավարձը:
– Եթե դուք հիշում եք` սրանից երկու տարի առաջ սոցիալապես անապահով խավերի համար կառավարությունն իրականացրեց համապատասխան ծրագիր, որ բարձրացվեցին նպաստների չափերը տվյալ գումարը փոխհատուցելով, և մինչև այսօր էլ սոցիալապես անապահով ընտանիքները 132 դրամի փոխարեն մեկ խորանարդ մետր գազի դիմաց վճարում են 100 դրամ, մնացած գումարը փոխհատուցում է կառավարությունը:
– Սակայն, եթե գազի գինն ավելանա, անգամ անապահովները պիտի ավելի վճարեն, 2500 դրամը չի կարող փոխհատուցել այդ բարձրացումը:
– Երբ որ կավելանա, էն ժամանակ կքննարկենք այդ խնդիրները: Այս պահին դեռևս կոնկրետ որևէ բան չկա:
– Պարոն Ասատրյան, Ձեր համակարգում վերջերս փոփոխություններ կատարվեցին, մարդիկ ազատվեցին աշխատանքից, հիմա ինչպե՞ս կգնահատեք իրավիճակը: Արդյոք իրավիճակը, որ սուր քննադատվեց վարչապետի և նախագահի կողմից, այսօր ինչ-որ կերպ շտկվե՞լ է, երբ այդ մարդիկ չկան:
– Իրավիճակն աշխատանքային է: Աշխատանքները մի օրում չեն վերջանում, մի օրում չեն սկսվում: Աշխատանքները շարունակվում են: Կարծում եմ` յուրաքանչյուր օր մեկ խնդիր լուծելով առաջ ենք գնում:
– Խնդիրը լուծելը տվյալ պարագայում մարդկանց հանե՞լն էր:
– Մարդկանց հանելը երբևէ ինքնանպատակ չի եղել և չի լինելու: Յուրաքանչյուր պաշտոնատար անձ իրականացնում է կամ պիտի իրականացնի իր պաշտոնական պարտականությունները և եթե թերանում է, ավելին՝ իր պարտականությունները լավ չի կատարում, ուրեմն կան համապատասխան միջոցներ: Դրանցից մեկն էլ աշխատանքից ազատելն է, ինչը որ տեղի է ունենում:
– Դուք նախկինում փոխնախարար եք եղել: Կոնկրետ Ձեր պատասխանատվությունը չե՞ք զգում այդ թերացումների մեջ և որքա՞նն է Ձեր մասնաբաժինը:
– Յուրաքանչյուր պաշտոնատար անձ ունի իր մասնաբաժինը, և յուրաքանչյուր պաշտոնատար անձի պատասխանատվության չափը որոշում է իր ղեկավարը:
