Մաշտոցի պուրակում տեղադրված տաղավարների ապամոնտաժման համար միավորված երիտասարդական պայքարն ընդլայնվում է` ներգրավելով հայտնի հասարակական, քաղաքացիական գործիչների: Այսօր նրանք բաց նամակով դիմեցին ոստիկանապետին և քաղաքապետարան` տեղեկացնելով, որ մարտի 31-ին ժամը 13-ին կրպակներն ապամոնտաժվելու են իրենց կողմից: Բաց նամակում հրապարկված էին նաև այդ գործիչների անունները` Աբրահամյան Էմիլ, Դանիելյան Ստեփան, Խզմալյան Տիգրան, Կարապետյան Հարություն, Հովհաննիսյան Արմեն, Ղահրիյան Հայկազն, Ղուկասյան Անդրիաս, Շիկոնյան Կարեն, Սարկիսյան Մանվել, Սարոյան Սարո:
«Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում հասարակական խմբի անդամ, religions.am կայքի խմբագիր Ստեփան Դանիելյանն ասաց, որ նախնական ապամոնտաժումը նախատեսված է մարտի 31-ին, սակայն, եթե ոստիկանությունը փորձի խոչընդոտել, կլինեն ժողովներ և համապատասխան որոշումներ կկայացվեն այն մասին, թե ինչպես պետք է իրականացնել ապամոնտաժումը: Նրա փոխանցմամբ` նախնական որոշումը ևս կայացվել է ժողովում Երևանի բնակիչների կողմից, որոնք միայն տասը չեն, նրանք շատ են:
«Եթե ոստիկանները կարող են ամիսներով հարյուրից ավելի ոստիկաններ այնտեղ պահել, թող պահեն: Եղել է Երևան քաղաքի բնակիչների ժողով, և այդ ժողովը որոշում է ընդունել, որ կազմվի խումբ և զուգահեռ կազմվեն տասնյակ խմբեր, որոնք իրար փոխարինելու են: Առաջին խումբը մենք ենք 10 հոգուց բաղկացած, բայց այդ խմբերը շարունակելու են կազմավորվել, և ապամոնտաժումը տեղի է ունենալու»,- նշեց Ս. Դանիելյանը:
Անդրադառնալով պայքարի բուն էությանը` նա ասաց, որ այս ամենի հիմքում փիլիսոփայություն կա թաքնված և շատ պրակտիկ խնդիր: Ըստ նրա` փիլիսոփայությունն այն է, որ Հայաստանում հասարակությունը հեռացված է իշխանության կազմավորման գործից, և տարբեր տեսակի ընտրություններն ունեն ձևական բնույթ, և ոչ մի որոշում չի ընդունվում հասարակության կարծիքը հաշվի առնելով: «Քանի որ Մաշտոցի պուրակը հանրային տարածք է, և մենք ներկայացնում ենք հասարակությունը, մենք որոշել ենք նույնպես որոշումներ կայացնել, քանի որ մյուս տարբերակները չեն աշխատում: Եղել է քաղաքացիական դատարանի վճիռն ապամոնտաժելու վերաբերյալ, որն իրականացման ենթակա է: Մեր իրականացվելիք գործողությունները կարելի է համարել հասարակական հարկադիր ծառայություն»,- մեկնաբանեց Ս. Դանիելյանը` հավելելով, որ Հայաստանում կան շատ այգիներ, անտառներ, պուրակներ, հանքեր, որոնք մեր բնությունը ոչնչացնում են, և հանրային տարածքը նվաճվում է առանց հանրության կարծիքը հաշվի առնելու: Նրա համոզմամբ` այս բոլոր դժգոհությունները եկել կենտրոնացել են մեկ այգու վրա, և այդ մեկ հարցի լուծումը, հաղթանակն իր ազդեցությունը կունենա բազմաթիվ հարցերի, անտառների, հանքերի վրա:
