Անկարայում ՆԱՏՕ-ի գագաթաժողովի շրջանակներում կազմակերպվել է Ռազմական արդյունաբերության խորհրդաժողով, որին մասնակցել է նաև Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին։ Նա խոսել է ուկրաինական ԱԹՍ-երի և հրթիռների միջոցով Ռուսաստանին «ռազմավարական թիկունքից զրկելու» մասին։ Զելենսկին պաշտոնապես հրապարակայնացրել է, որ հուլիսի 6-ին ուկրաինական ուժերը Օմսկում նավթավերամշակման գործարան են խոցել։
Ուկրաինայի նախագահը երախտագիտություն է հայտնել այն երկրների առաջնորդներին, որ «Ուկրաինայի հետ պաշտպանական բնագավառում համագործակցում» են։ Նա նշել է Եվրամիությանը, Թուրքիային, ՆԱՏՕ-ի անդամներին, ինչպես նաև «Ադրբեջանին և Պարսից ծոցի երկրներին», որ ուկրաինական կողմի «ուժեղ գործընկերներն» են։ Զելենսկին հույս է հայտնել, որ այդ համագործակցությունը «սպառնալիքներից հուսալի պաշտպանություն կապահովի»։
Ուկրաինայի հետ Ադրբեջանի ռազմա-տեխնիկական համագործակցության մասին տեղեկություններ շրջանառվել են բազմիցս։ Ավելի առարկայական քննարկումներ մամուլում ծավալվել են անցած ապրիլին Զելենսկու Ադրբեջան այցից հետո։ Բայց մի բան է «ենթադրությունը» կամ «վստահելի աղբյուրից ունեցած տեղեկությունը», բոլորովին այլ, երբ այդ մասին միջազգային հեղինակավոր հարթակից հայտարարում է կողմերից մեկի առաջնորդը։
Կասկածից դուրս է, որ Զելենսկու հայտարարությունը համաձայնեցված է ինչպես Թուրքիայի, այնպես էլ Ադրբեջանի նախագահի հետ։ Հակառակ դեպքում Բաքվի իշխանական լրատվամիջոցները այն բառացի չէին մեջբերի։ Ստացվում է, որ Թուրքիան Ուկրաինայի նախագահին հարթակ է տրամադրել, որպեսզի վերջինս միջազգայնորեն հանրայնացնի, որ Ադրբեջանը ռուս-ուկրաինական պատերազմում Ուկրաինային աջակցող կողմ է։
Բոլորի հիշողության մեջ թարմ է Եվրոպական համայնքի երևանյան գագաթաժողովին Զելենսկու մասնակցության շուրջ Ռուսաստանի ԱԳՆ-ի արձագանքը։ Մոսկվան Երեւանին մեղադրել է Զելենսկուն «Ռուսաստանի դեմ սպառնալիքների հարթակ տրամադրելու» մեջ։ Զելենսկին Անկարայում բացահայտել է, որ Ռուսաստանի ռազմավարական դաշնակից Ադրբեջանը ռազմական արդյունաբերության ոլորտում Ուկրաինայի դաշնակիցն է։
Այդ առթիվ, երևում է, Մոսկվան ասելիք չունի։
