ՀՀ-ում քաղաքական կուսակցությունների դերի, նրանց ստեղծման և գործունեության իրական նպատակների, նաև համաշխարհային քաղաքական տենդենցների և մեր երկրի քաղաքական ուղղությունների համապատասխանեցման մասին «Առաջին լրատվականը» զրուցեց քաղաքագետ Արմեն Գրիգորյանի հետ։
Ըստ նրա՝ հայաստանյան կուսակցությունների մեծ մասը կորպորատիվ շահերի է ծառայում, այսինքն՝ հիմնադիրների շուրջն է խմբված։
«Գաղափարախոսությունները մեծ մասի դեպքում նշանակություն չունեն, և քիչ են այն կուսակցությունները, որ գաղափարական հիմքի վրա են հիմնված, դրանք հիմնականում շատ փոքր են, ու դրանցից ոչ բոլորն են կարողանում ինչպես հարկն է դրսևորվել քաղաքական կյանքում»։
Անդրադառնալով մեզանում աջ և ձախ քաղաքական ուժերի գոյության փաստին՝ քաղաքագետը նշեց.
«Մեզ մոտ ավելի շատ կա իշխանական և ընդդիմադիր թև, և երկուսն էլ սպեկտորի բոլոր կողմերը ներառում են իրենց մեջ»։
Խոսելով կուսակցությունների քանակի, նրանց շատ կամ քիչ լինելու ու դրանից բխող հետևանքների մասին՝ Ա. Գրիգորյանը կուսակցությունների թիվը խիստ հարաբերական համարեց՝ հավելելով, որ մեր դեպքում կուսակցությունները շատ են։ Ըստ քաղաքագետի՝ նրանց մի մասը գոյացել է իրարից անջատվելու պատճառով, որովհետև մեկը մյուսից նեղացել է, և դրանք մեծ նշանակություն չունեն։ Իսկ մի զգալի մասն էլ այնքան քիչ անդամներ ունի, որ չի կարող էական դեր խաղալ.
«Նրանց նպատակը կուսակցության կարգավիճակով համակարգի մեջ սողոսկելն է, դա հատկապես անձից է կախված, թե ով է կուսակցության դեմքը։ Այդ կուսակցությունով տվյալ անձը կարողանում է իր ծառայությունները մատուցել, և իրեն օգտագործում են։ Դա է իր կուսակցության գոյության իմաստը»։
Ա.Գրիգորյանի խոսքով՝ կուսակցության անդամ լինելն անձերի համար նաև իրենց թանկացնելու ձև է, որ իբր տվյալ անհատը ինչ-որ կուսակցության «ղեկավար» է։
