ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինքենը հեռախոսազրույց է ունեցել Թոււրքիայի արտգործնախարար Ֆիդանի հետ: Ըստ տեղեկության՝ քննարկվել է նաև Հարավային Կովկասի հարցերն ու խաղաղության հեռանկարները: Բլինքենն այցելել էր Իսրայել, որպեսզի քննարկեր Գազայում հրադադարի հնարավորությունը:
Մինչ Գազայում հրադադարը, հոկտեմբերի 23-ին, երբ Թուրքիայի նախագահ Էրդողանն այցելել էր Կազան՝ ԲՐԻԿՍ գագաթնաժողովին մասնակցելու, Թուրքիայի մայրաքաղաքում ահաբեկչական հարձակման ենթարկվեց ավիատիեզերական հայտնի ընկերությունը: Էրդողանը Կազանից ոչ հապշտապ, սակայն նախատեսվածից շուտ վերադարձավ Անկարա: Մի կողմ թողնենք կոշտ հայտարարությունները, որ արել է Էրդողան այդ ահաբեկության առնչությամբ: Էականն այն է, թե ի՞նչ է հասկացել նա, ի՞նչ է պարզել:
Այդ մասին քննարկումներն արդյո՞ք եղել են Բլինքեն-Ֆիդան հեռախոսազրույցի քննարկման առարկա: Թե՛ մերձավորարևելյան վարքագծի, թե՛ կովկասյան վարքագծի առումով շատ կարևոր է, թե՛ Անկարայում անկասկած նշանային հարված հանդիսացած ահաբեկությունից ինչ է հասկացել Էրդողանը: Նրա համար կարծես թե բավականին դժվար է դառնում միաժամանակ երկու աթոռի վրա նստած խաղալը: Այն, ինչը թվում էր բավականին հարմարավետ, սկսել է թերևս ոչ միայն չաշխատել, այլև խանգարել: Թուրքական աղբյուրը, օրինակ, հայտնել է, որ Հնդկաստանը դեմ է ԲՐԻԿՍ-ին Անկարայի անդամակցությանը՝ Պակիստանի հետ վերջինիս հարաբերության պատճառով:
Սակայն, ըստ ամենայնի՝ դա առիթն է, այլ ոչ թե բուն պատճառը: Իսկ բուն պատճառը թերևս այն է, որ երկու աթոռի վրա խաղացող, երկդիմի քաղաքականության «վարպետ» Էրդողանը կորցրել է իր այդ մեթոդաբանության պահանջարկը: Հավանաբար հենց այդ է նաև պատճառը, որ Ադրբեջանի նախագահ Ալիևը նրբորեն փորձում է տարածություն պահել «ավագ եղբորից» կամ «քաղաքական կնքահորից»:
Վերադառնալով Բլինքեն-Ֆիդան հեռախոսազրույցին, մասնավորապես դրանում Կովկասի հարցերի քննարկմանը՝ կարևոր է իմանալ, թե դրանում ի՞նչ տեղ է ունեցել Վաշինգտոնի վերջին առաջարկը, որ ԱՄՆ նախագահի օգնական Կարպենտերն օրեր առաջ փոխանցել է Փաշինյանին ու Ալիևին՝ ԱՄՆ նախագահի ուղեկցող նամակով: Ի՞նչ դեր է այդ հարցում ԱՄՆ վերապահում Էրդողանին, որին Անկարայի ահաբեկչությունը ժամանակից շուտ «հետ բերեց» Կազանից:
