ԴԱՀԿ նախկին պետ, հետախուզման մեջ գտնվող և Ռուսաստանում պատսպարվող Միհրան Պողոսյանը արդեն երկրորդ տեսանյութն է հրապարակել Հայաստանում հայտնաբերված մեկ տոննա թմրանյութի թեմայով, որի վերաբերյալ հայտարարություն տարածեց ԱԱԾ-ն, այն բանից հետո, երբ իտալացի ոստիկանները այդ երկրում հայտնաբերեցին Հայաստան առաքվող մոտ 3 տոննա թմրանյութի խմբաքանակ: Երկու դեպքում էլ թմրանյութը հայտնաբերվել է բանանի արկղերում՝ թե Հայաստան առաքվողը, թե փաստացի Հայաստանի սահմանը արդեն հատածը: Թե ինչ ընկերության մասին է խոսքը Իտալիայում՝ Հայաստան ճանապարհին հայտնաբերվածի դեպքում, դեռևս պարզ չէ:
Հայաստանում հայտնաբերվածը «Մրգենի» ընկերությունն է, որի սեփականատերը լինելու հանգամանքը Միհրան Պողոսյանը ճանաչում է իր տեսանյութերից մեկում, պատմելով, թե ինչպես են իր աշխատակիցները հայտնաբերել թմրանյութը բանանի արկղերում, ինչպես են տեղյակ պահել իրեն, ինքն ինչպես է տեղյակ պահել ԱԱԾ պետին: Եվ տեսանյութերից մեկում Միհրան Պողոսյանն ասում է, թե հանիրավի ձերբակալվել են թմրանյութի մասին հայտնած մարդիկ, փոխանակ պաշտպանություն ստանային սեփական երկրի իրավապահ համակարգում: Մեղմ ասած դժվար է պատկերացնել, որ ինչ որ մեկը կարող է մեկ տոննա՝ մի քանի հարյուր միլիոն դոլարի թմրանյութ զետեղել ինչ որ երկիր ուղևորվող՝ անծանոթ ընկերության բանանի արկղերում: Եթե ներկրող ընկերության հետ առնչվող որևէ մի կարևոր պաշտոնյա տեղյակ չէր թմրանյութից, չգիտեր ինչ անել դրա հետ, ի՞նչ պետք է աներ բանանի արկղերում հայտնաբերելով նյութը: Կամ պետք է տեղյակ պահեր իրավապահներին, կամ յուրացներ: Հազիվ թե հնարավոր լինի դիտարկել բանանի հետ միասին հաճախորդներին տրամադրելու տարբերակը:
Միթե՞ ինչ որ խելագար է մեկ տոննա թմրանյութ ուղարկել Հայաստան, առանց որևէ երաշխիքի, որ այն անցնելու է սահմանը և առավել ևս բարեհաջող դուրս է գալու բանանի արկղերից: Հազիվ թե ռացիոնալ լինի խելագարության այդ կանխավարկածով առաջնորդվելը: Հետևաբար, քննության խնդիրը բացահայտելն է, թե ո՞վ է տվել այդ երաշխիքները՝ առնվազն Հայաստանի առնչությամբ: Մեծ հավանականությամբ Միհրան Պողոսյանը գիտե դա ու նրա տեսանյութերի «տողատակում» թերևս այն է, որ կարող է բարձրաձայնել, եթե փորձ արվի պատասխանատվությունը թողնել միայն նրա վրա: Իսկ այս գործում թերևս այս կամ այն կերպ «առնչության» գինը թանկ է ոչ միայն իրավական պատասխանատվության առումով, առավել ևս, որ դիցուկ Միհրան Պողոսյանն ինքը մեկ այլ քրեական մեղադրանքից պատսպարվում է Ռուսաստանում: Իհարկե, տվյալ պարագայում գործի բնույթը՝ նախորդի համեմատ, ըստ էության բոլորովին տարբեր է ու պարունակում է բարոյական մի շարք առումներով նուրբ շերտեր: Բայց, կա նաև մի քանի հարյուր միլիոն դոլարի կամ եվրոյի պատասխանատվության հարցը, իսկ այդպիսի հարցերը թերևս չեն ճանաչում պետական սահմաններ: Իսկ պետական ու հանրային առումով իհարկե պահանջը մեկն է՝ իրավապահ համակարգը պարտավոր է ողջախոհ ժամկետում հանրությանը ներկայացնել այն պատասխանատուներին, որոնց թողտվության ու ներգրավվածության պայմաններում տեղի է ունեցել Հայաստան՝ ազգային անվտանգության մեկ տոննա սպառնալիքի ներկրումը: Այդ մասշտաբները չեն լինում առանց համապատասխան մասշտաբի պաշտոնեական հովանու:
