Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը ֆեյսբուքյան կոշտ գրառումով է արձագանքել Ացախի ԱԺ՝ նախօրեին արտահերթ նիստի արդյունքում ընդունած հայտարարությանը, որտեղ դատապարտելով Արցախի հարցում Նիկոլ Փաշինյանի մոտեցումները և անելով պայքարի կոչ, Արցախի խորհրդարանականները միաձայն ընդունված հայտարարությամբ դիմում են նաև Արցախի ու Հայաստանի նախկին նախագահներին. «միաժամանակ դիմում ենք ՀՀ և ԱՀ նախկին ու գործող նախագահներին՝ կոչ անելով դատապարտել Նիկոլ Փաշինյանի 2023 թ. մայիսի 22-ի արած հայտարարությունները։
Այլապես, ձեր լռությունը կդիտարկենք որպես Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի հետ համաձայնության նշան»։ Բակո Սահակյանն ու Արկադի Ղուկասյանը ըստ էության անսացել են Արցախի խորհրդարանի պահանջին: Ինչ վերաբերում է Ռոբերտ Քոչարյանին ու Սերժ Սարգսյանին, ապա նրանք ըստ էության հայտարարությունից վիրավորվել են: Երկուսի տարածած արձագանքներն էլ պարունակում են այն, որ իրենք հայտարարության՝ իրենց հասցեագրված տողերը համարում են վիրավորական և տարակուսելի: «Եթե ոմանք հիմա հանկարծ «անսպասելիությունից անակնկալի են եկել» և ինձնից նոր հայտարարություն են պահանջում, առնվազն տարակուսելի է: Եղել և հաստատապես շարունակում եմ լինել Արցախի իմ քույրերի ու եղբայրների կողքին՝ հավատարիմ իմ մարտական ընկերների շիրիմների առջև տված երդմանս՝ կիսատ չթողնել համատեղ սկսած գործը», հայտարարել է Սերժ Սարգսյանը, իսկ Ռոբերտ Քոչարյանն էլ ինչ որ բաներ է հիշեցրել Արցախի խորհրդարանին, հարցնելով՝ նո՞ր հասկացաք: «Դուք սատարեցիք Հայաստանի իշխանություններին 2021 թվականի ընտրությունների ժամանակ: Դուք «չնկատեցիք» նախորդ տարվա ապրիլ-մայիսին Երևանում տեղի ունեցող զանգվածային բողոքի ցույցերը: Ձեր հնազանդությամբ և Հայաստանի իշխանություններին գոհացնելու ձգտմամբ դուք թույլ տվեցիք, որ Արցախի ճակատագիրը որոշվի առանց ձեր մասնակցության: Այնպես որ, չհամարձակվեք պատասխանատվությունը հիվանդ գլխից բարդել առողջի վրա: Եվ հաստատ՝ դուք չէ, որ կարող եք դատողություն անել իմ հայրենասիրության մակարդակի մասին: Իմ մոտեցումները չեն փոխվել՝ Հայրենիքի համար պետք է պայքարել, այլ ոչ թե պայքար ձևացնել»:
Այդ արձագանքները ավելի շուտ հիշեցնում են ներքին հաշիվների կամ հարաբերությունների պարզաբանում, որ տեղի է ունենում Արցախի խորհրդարանի հայտարարության շուրջ՝ Արցախի և Հայաստանի նախկին նախագահների և նրանց հարող թևերի միջև: Ի վերջո, Արցախի ներկայիս խորհրդարանը մեծ հաշվով արտացոլում է Հայաստանն ու Արցախի նախկինում տարբեր դերերով և տեղերով կառավարած համակարգի որոշակի պրոյեկցիա, թեկուզ ձևավորվել է 2020 թվականի մայիսի խորհրդարանի ընտրության արդյունքում: Ի դեպ, այդ իմաստով օրինակ հիշատակման է արժանի գուցե մի նրբերանգ, որը առերևույթ կարող է թվալ բավականին փոքր դետալ, սակայն խոսուն և հատկանշական: Արցախում 2020 թվականի մայիսին խորհրդարանի և նախագահի ընտրությունները տեղի ունեցան միաժամանակ, թեև նախագահի ընտրությունն ավարտվեց երկու փուլով: Երկրորդ փուլից հետո, ընտրությունը հաղթած Արայիկ Հարությունյանին Սերժ Սարգսյանը շնորհավորեց, իսկ Ռոբերտ Քոչարյանը՝ ոչ: Մեծ հաշվով, նախկին կառավարող համակարգի միջև հարաբերությունների պարզաբանման այս «դիսկուրսը» բոլորովին նոր չէ և պայմանավորված չէ արցախյան խնդրում ներկայիս բարդ իրավիճակով, Փաշինյանի մոտեցումներով, անգամ՝ 44-օրյա պատերազմով և դրա ծանր հետևանքով: Այդ «դիսկուրսը» թե Հայաստանի, թե Արցախի հարցերում բավականին շոշափելիորեն առկա է նվազագույնը 2014-15 թվականից, թեև ունի անկասկած առավել խորը արմատներ: Ավելին, Հայաստանի և Արցախի այսօրվա վիճակը թերևս հենց այդ իրավիճակի հետևանք է, կամ հետևանքի՝ ցավագին «գագաթնակետ»:
