Օրեր առաջ ԱՄՆ մայրաքաղաք Վաշինգտոնում ազդարարվեց Armenia Advocacy Group Հայաստանի շահերի պաշտպանության անկուսակցական լոբբիստական նախաձեռնության ստեղծման մասին։ ԱՄՆ-ում, եվրոպական մայրաքաղաքներում Հայաստանի մասին շատ մակերեսային պատկերացումները վտանգավորության աստիճանի են, այն ահռելի աշխատանքի հետ համեմատությամբ, որ համակարգված, արդեն տարիներ շարունակ իրականացնում են մեր հակառակորդները։ Օրերս այս նախաձեռնության հովանու ներքո կազմակերպվեց հայաստանյան անկախ փորձագետների այցելություն ԱՄՆ մայրաքաղաք Վաշինգտոն։
Այցի մասին շատ է գրվել։ Այդ ամենով հանդերձ, գլխավորը իհարկե այն է, թե ինչպիսին է լինելու ամերիկյան այսպիսի նախաձեռնության կապիտալիզացիան հայ-ամերիկյան հարաբերության հեռանկարում, ինչպես է այն արտահայտվելու՝ ինչ կոնկրետ գործողություններով, նախաձեռնություններով, շոշափելի ինչ քայլերով: Հայ-ամերիկյան շփումերն ինքնին կարևոր են, այդ շփմումների արդյունք կարող է լինել ներհայաստանյան ռեգիոնալ կայունության թեկուզ հարաբերական, նվազագույն մակարդակի ապահովումը և կովկասյան ռեգիոնն աշխպարհաքաղաքական դիմակայության ակտիվ, և առավել ևս ռազմական ակտիվության ռեժիմի չբերելը: Եթե հայ-ամերիկյան շփումը դրան ծառայում ու նպաստում է, իսկ այդպես դիտարկելու հնարավորություն կամ հիմքեր կան, ապա անշուշտ դա արդեն իսկ արդյունք է:
Մյուս կողմից սակայն, ԱՄՆ հետ գործակցությունը Հայաստանի համար ունի ոչ միայն ռեգիոնալ այդ մասշտաբի կարևորություն, այլ նաև ներքին կարողունակության բարձրացման ուղղված էական նշանակություն: Հետևաբար, հենց այստեղ է առանցքային, թե ինչպիսին կլինի այդ շփման, հաղորդակցության, քննարկումների կապիտալիզացիան արդեն Հայաստանի ներքին կյանքում: Օրինակ, ինչպիսի՞ն են լինելու ներդրումային հեռանկարները, ամերիկյան կապիտալի և տեխնոլոգիաների ներգրավվածությունը Հայաստանի տնտեսությունում, մասնավորապես ենթակառուցվածքային, այսպես ասած համակարգաստեղծ նշանակության իմաստով:
Ընդ որում, այստեղ պետք է դիտարկել ոչ միայն անմիջականորեն տնտեսական հարթությունները, ոչ միայն անմիջական տնտեսական արդյունքի միտված ծրագրերը, այլ նաև ծրագրեր, երկարաժամկետ նախաձեռնություններ, որոնք միտված են Հայաստանում ստանալ նաև արդիական աշխարհին համահունչ և համարժեք մտավոր արտադրանք, նախաձեռնություններ, որոնք ուղղված կլինեն մտածողության վերափոխմանը, մտածողության սահմանների ընդլայնմանը:
Հատկապես հայաստանյան տեսանկյունից դա բազային նշանակության հարց է, որը առնչվում է ընդհուպ անվտանգության հեռանկարներին, քանի որ անկախության շրջանի մոտ երեք տասնամյակում հայկական խնդիրների խորքային պատճառներից մեկն էլ եղել է այն, որ Հայաստանում չի ձևավորվել համաշխարհային զարգացումներին համարժեք և համահունչ արդիական մտածողություն ոչ միայն հանրության, այլ նաև քաղաքական և փորձագիտական էլիտաների շրջանակում:
